Doe maar normaal…

Wie denkt dat de mommywars alleen betrekking hebben over het wel of niet vaccineren of borst- of flesvoeding of kinderopvang / gastouderopvang, heeft het mis. Nu mijn kinderen ouder zijn ervaar ik dat de ‘strijd’ gewoon doorgaat. Natuurlijk is het goed om te zien dat ouders het beste voor hun kind willen en daarnaar streven. De vraag is echter hoever ga je daarin? En in hoeverre willen kinderen het zelf nog, of zijn het de ouders die een bepaalde rage voeden.

Mijn moeder zei vroeger altijd al; “Overal waar te voor staat is niet goed.” Of het nu te veel is of te weinig. Nu leven we niet meer in het verleden maar er zit best wel wat in. Nu heb ik even getwijfeld om onderstaande voorbeelden te gebruiken. Twee concrete situaties waarin ik het (alweer een paar weken geleden) tegenkwam ter illustratie. Ik hoop dat ik daar niemand mee op de tenen trap. Dat is niet mijn bedoeling.

Hebben hebben hebben

Ik ben groot fan van Grimm’s en was erg blij met de groepsbestellingen in het verleden die het een stuk betaalbaarder maken. Grimm’s heeft hier echter een rem opgezet. Het speelgoed mag niet meer verkocht worden ver onder de adviesprijs. Met name omdat ze de vraag niet aan kunnen en dat ten koste gaat van de kwaliteit. Met als gevolg veel ouders die klagen over hun met de hand gemaakte speelgoed.

Natuurlijk is het balen dat de groepsaankopen niet doorgaan, het was echt een fijne kans. Maar ergens snap ik het wel. Grimm’s is tenslotte geen speelgoed wat in iedere winkel ligt. Het wordt met de hand gemaakt en niet op de lopende band. En daar betaal je voor. Als het te duur is kan je zelf aan de slag met een stuk hout. Dat is tenslotte de kern van het Waldorf-speelgoed. Anders koop je een goedkoper exemplaar van een ander merk en met een andere kwaliteit.

Maar nee hoor, mensen die zich Grimm’s-liefhebber noemen dreigen met het te melden bij allemaal instanties onder de noemer kartelvorming en dat er prijsafspraken worden gemaakt. Omdat ze nu ‘hun’ verzameling niet compleet kunnen maken. Ik snap niet dat je je dan Grimm’s-liefhebber durft te noemen. Je kunt ook waarderen dat ze deze keuze maken en kwaliteit / filosofie belangrijker vinden dan commerciële belangen. Wat is er mis met een beetje sparen?

Lees ook: Overzicht van de top 10 populairste Grimm’s speelgoed

Dutch bento

Een andere trend die helemaal ‘hot’ is, is de dutch bento. Ook dit snap ik, en ik maak voor onze dochter ook een dutch bento-trommeltje klaar als ze overblijft. Vanuit de gedachte dat variatie goed is voor je kind, en dat als ze het één niet eten ze dan iets anders hebben zodat ze niet met een lege maag de middag ingaan. Denk aan een boterham, een stuk fruit, wat rozijnen, en soms iets lekkers zoals een babybel, wat opgerolde plakjes worst, een plakje cake of een koek als we dat hebben liggen. De voorraadkast is daarin bepalend. In het begin ging ik ook nog wel aan de slag met uitstekers, zodat het een leuke verrassing is als ze de trommel open doet en ik merk dat ze er ook echt beter van gaat eten. Niets mis mee.

Ik krijg echter het gevoel dat steeds meer ouders elkaar de troef willen afsteken. Dat het een wedstrijdje wordt wie de leukste, liefste, schattigste trommeltjes heeft. Soms met gevolg dat er meer plastic en papier van de ‘decoratie’ aanwezig is in de trommel dan daadwerkelijk iets wat ze kunnen opeten. En dan boos worden als er scholen zijn die aangeven dat ze dat niet kunnen waarderen. Want zij mogen toch bepalen wat hun kind eet? En dat juffen het niet moeten verbieden maar zich erin moeten verdiepen en als voorbeeld moeten gebruiken voor andere ouders.

Oké, ik vind dat je inderdaad zelf mag bepalen wat je wel / niet meegeeft. En dat rode briefje van een juf wat laatst opdook in een Australisch trommeltje gaat ook wel erg ver. Maar ik snap ook wel dat ze dit liever niet willen om te voorkomen dat kinderen gaan spelen in plaats van eten. Of andere kinderen jaloers worden.

Ligt het aan mij of krijgen jullie ook het gevoel dat steeds meer trends juist door ouders worden opgepakt?

Volgende
Vorige

Comments ( 2 )

  • Ja, inderdaad. Ik vind dat ook met traktaties. Vroeger deelden wij gewoon een zakje chips uit. Iedereen blij. Tegenwoordig willen ouders het allemaal groot, bijzonder, veel en creatief. Ik vraag mij dan wel eens af of ze het nog voor de kinderen doen of dat zij echt vinden dat dat de standaard is van een goede ouder, om daar tijd in te steken.

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.