Een jaar of 10 geleden begon ik serieus na te denken over dat ik graag kinderen zou willen. Oké, het was toen niet praktisch, ik was nog aan het studeren. Maar het begon gewoon te kriebelen. Dus wat doe je dan? Dan ga de dingen opzoeken op Google. Informatie en verhalen die me lieten dromen over zwangerschappen en baby’s, het zou allemaal zo mooi en zo bijzonder zijn! Het viel me wel op dat het leek dat op sommige sites een zwangerschap als een ziekte wordt beschouwd. Op één site had ik zelfs letterlijk gelezen: ‘zwangerschap is de meest voorkomende ziekte bij vrouwen tussen de 20 en de 40’. Ik dacht, huh?!? Zwangerschap een ziekte? Maar een zwangerschap is toch prachtig, positief? En toch niet negatief, zoals een ziekte?

Het werd serieuzer

Twee jaar later werd het serieuzer. Ik was afgestudeerd en had een baan. We besloten te stoppen met anticonceptie en te kijken wat er ging gebeuren. Ik vond het natuurlijk superspannend en ik voelde elke keer van alles, of dacht van alles te voelen. Maar hoe kan ook, telkens kwam ik weer terug bij mijn vriendje Google om te kijken of dat wat ik voelde een eventuele zwangerschap kon betekenen. Meestal kwam daar dan uit dat het eventueel zou kunnen, maar het kon ook niets betekenen. Het zwanger worden ging niet vanzelf maar het verlangen ernaar groeide enorm.

Naar het ziekenhuis

Het zwanger worden lukte niet, er was duidelijk iets mis. Na een jaar kwamen we terecht op de afdeling gynaecologie. Het verlangen naar een zwangerschap was groot en ik was daarom ook vrij gevoelig voor mensen die enigszins iets negatiefs uitten over een zwangerschap. Mijn gedachten was dan ook echt: ‘zwanger zijn is geen ziekte, het is alleen maar mooi!’

Zelf zwanger

Gelukkig heb ik niet veel behandelingen nodig gehad, vrij snel nadat ik het traject ben ingegaan was ik zwanger van mijn oudste zoontje. De eerste zwangerschap verliep vrij soepel, en ik heb daarom ook met open mond geluisterd naar alle, in mijn ogen toen, klaagzangen van mijn medecursisten van de zwangerschapscursus. Het enige wat ik kon denken was: ‘maar je draagt je kind, dat is toch prachtig?! Zwanger zijn is toch geen ziekte?’ De zwangerschap van de tweede was een heel stuk zwaarder en ik merkte dat langzaam maar zeker mijn mening wat aan het verschuiven was. Zwanger zijn is geen ziekte, maar het kan wel superzwaar zijn.

De derde zwangerschap

De derde zwangerschap was ook zwaar, ik denk lichamelijk de zwaarste van de drie, maar het was wel de mooiste zwangerschap die ik heb gehad. Dat komt omdat ik me psychisch zo sterk vasthield aan het ‘zwanger zijn is geen ziekte’. Ik was me telkens bewust dat alles wat ik voelde me dichter bij mijn baby bracht. Ik heb genoten van elk moment en van elke dag! Zelfs als ik niet kon staan van de misselijkheid. Zelfs toen als ik weer eens in een rolstoel moest omdat ik niet langer dan 100 meter achter elkaar kon lopen. Zelfs als het maagzuur zo vaak omhoog kwam dat ik chronisch pijn kreeg tussen mijn schouderbladen. En ook heb ik de heus niet leuke opmerkingen ‘weet je zeker dat het er geen twee zijn, of drie…?’ aangenomen. Want ik droeg een baby, mijn baby! Hoe fantastisch is dat?!

Twee kanten

Als het gaat om zwanger zijn dan zie ik beide kanten sterk naar voren komen. Zowel de positieve kant als de negatieve kant. Zwanger zijn is superbijzonder. Moet je eens nagaan, je kind groeit gewoon in jou! Hoe klein het vruchtje ook is, dit is het begin van hetgene waar je het allerallermeeste van gaat houden, en waarschijnlijk houd je er nu al het allerallermeeste van! En dat groeit dus in je buik, dichterbij kan niet. Elke dag dat je verder komt is weer een dag dichterbij de dag dat jij je baby mag vasthouden en mag knuffelen. Maar ja, laten we eerlijk zijn, de meeste zwangerschappen zijn ook zwaar! Superzwaar soms. Denk bijvoorbeeld aan de misselijkheid, de vermoeidheid en de pijn. En ondanks dat moet je meestal gewoon door, zeker als het niet je eerste zwangerschap is en je nog andere kinderen rond hebt lopen.

Klagen mag

Ik vind dat beide kanten van de zwangerschap belicht mogen worden. Het moet niet zo zijn dat je niet mag klagen. Klagen heeft een functie, namelijk het delen van dingen die je niet fijn vindt. Vaak als je het gedeeld hebt dan voelt dat even fijn. Daarnaast houd ik wel van een realistische kijk op dingen. Maar ook de andere kant mag belicht worden, het mooie. En dat kan gewoon naast elkaar bestaan. En ik ben er van overtuigd dat als je het mooie dag in dag uit blijft belichten voor jezelf en voor anderen, dan de zwangerschap minder zwaar aanvoelt en dat je meer aankunt dan je denkt.

Zwanger zijn is geen ziekte

Dus: ben je zwanger? Bedenk dan dat zwanger zijn geen ziekte is. Natuurlijk, het kan superzwaar zijn, ik zou de laatste zijn die dat ontkent. Maar het verschil tussen een ziekte en een zwangerschap is dat je een zwangerschap kan en mag doen voor je kind. Het kind waar je zo veel voor over hebt. Dus geniet van elke dag dat je je baby mag dragen, je hem of haar mag voelen. Je bent echt samen. Het is zo’n bijzondere periode in je leven en relatief heel kort in verhouding met een mensenleven. Dus geniet ervan, deze periode komt nooit meer terug!

Lees ook

Geke Douw