Mijn schoonmoeder leerde mij het werkwoord ‘soggen’. Beter bekend als: Schoonmaak Ontwijkend Gedrag(en). Ik kan wel zeggen dat ik dat werkwoord goed beheers. Tijdens mijn studie was ik er ook heel goed in, alleen heb ik het toen vervoegd naar: Studie Ontwijkend Gedrag. Tegenwoordig bestaat er een nieuw werkwoord in mijn leven. Namelijk: moggen. Je raadt het al. Beter bekend als: moeder ontwijkend gedrag aan het vertonen. Soms heb ik er even geen zin in om de perfecte moeder uit te hangen en laat ik zien dat ik het waard ben dat ik moeder ontwijkend gedrag op mijn CV heb staan.

Televisie

“Zet de tv nog maar even aan. Jullie mogen een filmpje kijken.”
Waarop ik steevast het antwoord hoor: “Dankjewel, mama!” Superschattig.
In de vakantie duren de dagen soms lang als al je vriendinnetjes op vakantie zijn en je als ouder ook niet elke dag met hen op sleeptouw wilt zijn. Ze moeten zich tenslotte ook zelf vermaken. Ik moet je vertellen dat onze kinderen zich goed kunnen vermaken zonder beeldscherm. Maar soms ben ik het zat zo tegen een uurtje of 16:00 en wil ik even tijd voor mezelf. Ongestoord een tijdschrift lezen of nutteloos op Facebook scrollen, dat soort dingen. En dat lukt het best als de kinderen achter de televisie zitten.

Ruzie tussen de kinderen

Je hoort ze al als je beneden zit. Zus en broertje zijn het niet eens met elkaar op hun slaapkamer. Een prima moment om te leren hoe ze op een goede manier voor zichzelf op kunnen komen. Ik blijf even beneden. Ik heb nog geen zin om er naar toe te gaan. Enerzijds omdat ik natuurlijk pedagogisch bezig ben om ze het eerst zelf te laten oplossen. Anderzijds heb ik soms ook even geen zin om politieagentje te spelen. Maar eens even afwachten hoe dit zal aflopen. Soms heb ik geluk en komen ze er zelf uit zonder kleerscheuren. Een andere keer komt er iemand naar beneden de trap af en begint de zin met: “Mahaamm…hij doet weer vervelend……..” Hier lees je meer over het oplossen van ruzies tussen broers en zussen.

Vlechtjes

Iedereen heeft ze wel in de klas. De meisjes van wie de haartjes altijd netjes zijn gevlochten in de meest creatieve varianten. Ik kijk er naar en kijk dan naar de staartjes van mijn dochter. Ze zitten prachtig hoor, daar niet van. Maar ik krijg het ’s ochtends niet voor elkaar om de haren van mijn dochters in allerlei bochten te vlechten. Dat is voor mij weggelegd in het weekend. Want doordeweeks ben ik niet zo’n ochtendmens en ben ik blij als iedereen gevoed, gekapt, aangekleed en gepoetst en wel op tijd op het schoolplein heb gebracht. De fantastische kapsels komen zaterdag wel weer om 11:04 uur 😊.

Verhaaltje voor het slapengaan

Een momentje waar zowel ouders als kind van genieten. Het voorleesmoment voordat ze gaan slapen. Mijn kinderen kruipen dan lekker tegen elkaar aan en we gaan naar een andere wereld. De wereld van Haas, Bram de Beer, Jip & Janneke of Mathilda. Heerlijk. Maar er zitten ook avonden tussen dat ik mijn ogen niet meer open kan houden tegen een uurtje of 19:00. Wat ik dan doe is dan snel een bladzijde voorlezen om vervolgens te zeggen dat het al heeeeeeel laat is en het al lang bedtijd is geweest. Niet mijn meest geweldige moederactie.

Ik smeer je boterham wel

In de ochtend blijf ik het liefst zo lang mogelijk onder mijn warme dekbedje liggen. Dit betekent ook dat ik vaak in tijdnood kom in de ochtend. Wat niet ten goede komt aan het zelfstandigheid aanleren van mijn kinderen. Want het kan zo maar eens gebeuren dat ik het smeermes (zonder kartels, wees gerust 😉) uit de handen van mijn peuter haal en zelf zijn brood smeer, omdat het mij te lang duurt. Nou ja, te lang duurt. Eigenlijk omdat ik hem zijn kostbare minuten heb afgenomen om te oefenen door zelf te lang in mijn bed te blijven liggen. Eerlijk is eerlijk. We oefenen in de weekenden en tijdens de lunch wel wat harder. Je begrijpt dat onze weekenden behoorlijk druk zijn.

Daar is de luier weer!

Woehoe! Onze zoon is voor het grootste deel overdag zindelijk. Dat wil zeggen: één à twee keer in de week heeft hij nog een ongelukje. Het hoort erbij. We zitten nu in de fase dat we niet meer aan hem vragen of hij moet plassen, maar dat hij het zelf moet aangeven en gaan. Hoewel dit bij onze dochters een stuk sneller ging, vergt het bij onze zoon wat meer geduld. Onze dochters waren in de nacht ook eerder zindelijk dan overdag. Onze zoon doet het andersom, dolletjes! In de nacht hebben we een aantal pogingen gedaan om hem zonder luier naar bed te doen. Het bed was volgeplakt met zeil en van die absorberende matjes. Op en top moederschap, we gaan ervoor! Totdat ik aan het einde van de week mijn wallen over de grond sleepten en dacht: ik wil wel doorzetten, maar dit gaat ten koste van mijn slaap en humeur. Dus hop, tegen mijn principes in van doorzetten heeft hij momenteel toch weer een luier aan in bed. Die vannacht overigens wel droog was, dus het einde is in zicht! Maar ik had wel een goede nachtrust.

Wat eten we vanavond mam?

Elke week, dag in dag uit moeten we maar weer verzinnen wat we moeten eten. En soms heb ik daar helemaal geen zin in of ben ik inspiratieloos. Ik ben een te grote vrek om elke keer maar weer eten te bestellen. Dus soms gooi ik gewoon dat volkoren brood weer op tafel en eten we ’s avonds weer brood. Kan mijn zoon mooi nog een keer in alle rust oefenen met het smeren van zijn brood. Een dubbele portie van een gezonde maaltijd koken is een betere optie. Maar dat staat niet zo goed in een rijtje dat ik moeder ontwijkend gedrag aan het vertonen ben.

Het goede voorbeeld

En dan moet je als ouder het goede voorbeeld geven. Poeh hé, dat is een opgave als je dat 24/7 moet doen. Gelukkig houdt het goede voorbeeld ook in dat je fouten mag maken. Een belangrijke les voor kinderen. Want ik zit af en toe teveel op mijn mobiel en ik roep weleens: “shit” als ik iets uit mijn handen laat kletteren. Om daarna tegen mijn kinderen te vertellen dat ook mama’s fouten maken en dat mag en ik leer daar ook van. Als ik maar wel laat zien dat ik iets van die fout geleerd heb. Dat is de essentie van het ouderschap.

Lees ook

Latest posts by Anita Schokker (see all)