Ik heb net mijn zoon van vier op de WC-pot gedeponeerd. Sinds hij het staande piesen heeft ontdekt, vindt hij zitten maar iets voor watjes, dus stop ik hem een reclameblaadje in zijn handen. Om hem af te leiden. Je moet als moeder nu eenmaal pro-actief zijn op bepaalde onzalige gedachten van zo’n kleuter.

Zoals hij daar zit, vind ik hem ultraschattig. Mocht het me geen ban opleveren voor Instagram of Facebook, ik had hem er al lang op gezwierd. De broek op de enkels, de voeten nog mijlenver van de grond; hij lijkt zo nietig tegenover die grote, grote WC.

Nochtans is hij zichzelf niet van zijn nietigheid bewust. Naar gelang de belangrijk van de brief die hij moet schrijven, ordonneert hij me uit of in het Kleinste Kamertje. Hij is erg gesteld op zijn privacy, maar vermag prettig gezelschap, als hij niet te hard hoeft te werken. We praten dan over koetjes en kalfjes en ik wacht met het WC-papier in mijn handen, tot my master klaar is om zich te laten bedienen. Terwijl ik de voor- en/of de achterkant schoon veeg, krijg ik vaak een levendig verslag over de ervaring, de kleur en de consistentie van het gedane, alsof het een soap betreft, ééntje alwaar ik elke dag naar kijk. Het heeft geen zin om hem op het ongepaste van zo’n informatie te wijzen, ongepast staat vooralsnog niet in zijn woordenboek. Bovendien is zijn mama zijn beste vriendin en die mag alles van hem weten.

Laatst werd ik teruggeroepen. ‘Mamaaaa, kom is’.
‘Ja, jongen?’
‘Kijk is.’
Mama nadert en ziet dat ze een bikinimodeblaadje in zijn knuisten stopte.
‘Deze mama wil ik.’
Deze mama betreft een zwartharige vamp met onbestaande heupen en kont. Ze draagt drie lapjes op strategische plaatsen in een uitdagend tijgerprintje. Ik ben blond en geprononceerder – en draag vandaag mijn dagelijkse kloffie.

Mijn jongen wil dus een andere mama. Ik zou kunnen roepen dat ik best wel eens een ander kindje zou willen af en toe, maar laat het zo. Het past wat in een nieuwe fase waarin hij zit- de aandacht voor de andere sekse. Onlangs duidde hij op een niets verhullende reclame voor parfum ook al een vervangmoeder aan. En die was mogelijk nog hotter dan de dame uit de bikinicatalogus. Van slechte smaak kan je mijn zoon alvast niet betichten.

Als hij gehoorzaam zijn handen wast na afloop, spat het ijskoude water in zijn gezicht en loopt het langs zijn nek in zijn T-shirt. Er is dan toch gerechtigheid.

Meer van deze ongein?

Nele blogt voor mom & family op Mama Expert

Mom &Family – Lifestyle – Personal – Trips with(out) kids – TV & Movie

Redactie Mamaliefde
Latest posts by Redactie Mamaliefde (see all)