Skip to Content

Mijn kind wordt buitengesloten, hoort nergens bij of gepest op de middelbare school; wat doen?

Mijn kind wordt buitengesloten, hoort nergens bij of gepest op de middelbare school; wat doen?

Het pesten is blijkbaar al maanden aan de gang en je hoort het nu pas van je zoon, het begon met buitengesloten worden. Je kookt van woede wanneer je hoort dat hij wordt gepest door een klasgenoot op school.

Het liefste zou je nu meteen op dat joch af willen stappen en hem eens flink door elkaar schudden. Hoe haalt hij het in zijn hoofd om jouw kind te pesten?! Als je naar je zoon kijkt zie je verdriet, schaamte en een hoop onzekerheid.

Het liefste zou je deze nare gevoelens per direct van je kind willen wegnemen. Wat kun je doen om je puber te helpen?

Moedig!

Allereerst is het enorm moedig van je kind dat hij het aan je durfde te vertellen. Veel pubers zijn bang voor de consequenties wanneer ze het aan hun ouders of op school vertellen. Ze zijn vaak bang dat het pesten alleen maar erger wordt.

Laat het je kind daarom vooral ook weten dat je het goed van hem vindt dat hij het aan je heeft verteld. Luister naar het verhaal van je zoon en steun hem.

Stel belangstellende vragen en onderzoek op welke manier er wordt gepest en vraag hoe je zoon er tot nu toe op heeft gereageerd. Probeer een goed beeld te krijgen van de situatie.

Pesten of plagen?

Wat voor de één pesten is kan voor de ander als plagen bedoeld zijn. Tussen pesten en plagen zit vaak een dunne scheidlijn. Af en toe een andere klasgenoot even in de rug porren of in de maling nemen moet kunnen.

De ene puber ziet dit als een spelletje terwijl een andere puber het meteen serieus opvat. Dit heeft ook mede met het zelfbeeld en het zelfvertrouwen van je kind te maken in hoeverre je kind iets persoonlijk opvat.

Het wordt pas echt pesten wanneer er sprake is van stelselmatig buitensluiten, bedreigen, vernederen, slaan en uitschelden. De pester is de winnaar en je kind is de verliezer en loopt hierdoor lichamelijke of geestelijke schade op.

Wat nu?

Het is verleidelijk om als ouder meteen op de ouders van de pester of één van de docenten af te stappen. Probeer jezelf in te houden en overleg altijd eerst samen met je puber voordat je zelf stappen onderneemt.

Je puber moet eerst achter je idee staan en het als een goede oplossing zien. Zet geen stappen waar je kind niet achter staat. Als je dit wel doet voelt je puber dat hij je niet kan vertrouwen omdat je handelt zonder goed overleg.

Vraag vooral aan je puber wat je puber wel als goede oplossing ziet. Neem deze oplossing serieus en vraag door: wat voor effect zou deze oplossing kunnen hebben? En wat zou er kunnen gebeuren als hij het nu nog niet vertelt?

Wat is volgens hem de beste manier? Je puber kan de situatie vaak goed overzien en weet na deze vragen nog beter wat de beste stap kan zijn.

Wat doet de school?

Sinds 2015 is er de wet ‘veiligheid op school’ die zegt dat scholen iets moeten doen tegen pesten. Door deze wet heeft elke school een vertrouwenspersoon aangesteld waar je puber naar toe kan wanneer hij wordt gepest.

Daarnaast moet de school iemand aanwijzen die ervoor zorgt dat alle gemaakte afspraken ook echt worden vastgelegd en worden nagekomen.

Ook moet elke school de veiligheid op de school meten en kijken op welke manier ze ervoor kunnen zorgen dat het ook echt veilig is en blijft op de school.

Verdere informatie kun je vinden in de schoolgids of op de website van de school van je kind. Maar natuurlijk is het ontzettend belangrijk wanneer je puber het aan de vertrouwenspersoon gaat vertellen.

Docenten zien namelijk niet alles en krijgen door dit gesprek veel meer inzicht over wat er echt gaande is.

Let op: Je kind is leerplichtig en mag dus niet thuisblijven zonder toestemming van de directeur of inspectie. Het is niet toegestaan om je kind thuis te houden van school omdat het gepest wordt.

De school is verantwoordelijk voor een veilige omgeving.

Help je kind te reageren op rotopmerkingen

Thuis kan je prima oefenen met allerlei lastige en vervelende situaties samen met je puber. Leer je kind om stevig en zelfverzekerd te staan en bedenk samen met je kind hoe hij kan reageren op rotopmerkingen.

Een veel gegeven advies: negeren.

Negeer de pester en loop rustig weg, loop naar een andere klasgenoot en start een praatje of pak nonchalant iets uit je tas.

Op die manier geeft je kind de pester geen ruimte en laat je kind zich van zijn sterkste kant zien. Dit is een goede manier die je kind in veel situaties kan toepassen.

Leer je kind een neutrale gezichtsuitdrukking aan te nemen. Want op het moment dat de pester ziet dat je kind verdrietig is of boos, dan heeft hij zijn doel bereikt.

De emotionele reactie geeft de pester plezier en macht en de kans wordt dan groter dat het pesten zich herhaalt.

Zeg iets onverwachts of met wat humor en loop rustig weg

De pester verwacht een emotionele reactie in plaats van dat je het (zogenaamd) grondig met hem of haar eens bent.

De pester weet op dat moment vaak even niet meer vervelend te reageren en krijgt ook niet eens de kans omdat je kind dan al wegloopt. Hieronder wat voorbeelden van onverwachte/ grappige opmerkingen:

Klasgenoot: ‘Jouw schoenen komen zeker van de Wibra?’
Reactie: Ja klopt, net zoals die van jou toch? (En loop rustig weg of ga met iemand anders praten)

Klasgenoot: ‘Jij bent lekker dik geworden zeg!’
Reactie: Heb je goed gezien, het is mij eindelijk gelukt! (En loop rustig weg of ga met iemand anders praten)

Klasgenoot: ‘Ben je dom ofzo??’
Reactie: Je hebt helemaal gelijk! Hoe kan je toch zo slim zijn? (En loop rustig weg of ga met iemand anders praten)

Klasgenoot: ‘Wat jij zegt slaat echt nergens op!’
Reactie: Ja klopt, ik zeg allemaal onzin. (En loop rustig weg of ga met iemand anders praten)

Wat kan je nog meer doen om te voorkomen dat je kind wordt buitengesloten?

Heb je het vermoeden dat je puber last heeft van een laag zelfbeeld en daardoor niet goed voor zichzelf op kan komen, dan kan een weerbaarheidstraining helpen. Je puber leert om te gaan met negatieve gedachten en krijgt inzicht in wat hij wél goed kan.

In verschillende gemeentes worden er weerbaarheidstrainingen aangeboden. Tijdens een weerbaarheidstraining kan je kind oefenen in een veilige groep. Je kind leert nieuwe jongeren kennen en oefent in houding en gedrag.

Meer informatie over weerbaarheidstrainingen vind je hier.

Angela Reijnhoudt
Social

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Een bezorgde moeder schreef:

    Goedemorgen,

    Toen onze dochter naar de middelbare ging, had ze meteen drie vriendinnen. Dit was een gezellig clubje van 4 en ook buiten school spraken ze af. Alleen zoals dat wel vaker voorkomt bij meiden, was er soms wat irritatie en dat zorgde soms ervoor dat ze even wat woorden hadden. Vaak was het snel weer opgelost, maar opeens nadat er iets kleins was gebeurd tussen twee meiden (mijn dochter en een van de vriendinnen), is het opeens hun drieën tegen onze dochter. Dit bleek vaker te gebeuren en nu is ook duidelijk waar de lichamelijke klachten vandaan komen bij onze dochter. Heb hier zelfs een afspraak bij de huisarts over gemaakt. Nu is het erger geworden en word ze compleet genegeerd, word er over haar geroddeld waar ze bij is en maken ze gemene opmerkingen tegen onze dochter. Hier al met de school over gesproken en de meiden zijn erop aangesproken en er is ook een gesprek geweest met hun waar onze dochter bij was. Ja er was wel eens wat, maar ze waren zich niet bewust hoe ze nu deden. ondertussen is onze dochter veranderd van een vrolijk meisje, naar een boos en verdrietig meisje wat regelmatig hoofd en buikpijn heeft. Geen motivatie meer vind in alles om zich heen en ook boze buien krijgt in de weekenden en de vakanties. Ze is nu dood ongelukkig en heeft zelfs besloten om volgend schooljaar naar een andere school te gaan. Dit waren haar vriendinnen dacht ze, maar opeens accepteren ze haar niet zoals ze is denkt ze en ze heeft het gevoel dat altijd alles volgens hun regels moet gaan en als zij dan een keer nee zegt of niet kan, worden ze boos. De school gaat ook kijken wat ze hiermee kunnen doen en aan kunnen doen en nog een keer met onze dochter praten en hopelijk ook met die andere drie meiden. Heb ook gezegd dat het mij slim lijkt om nu ook de ouders in te lichten, want onze dochter kwijnt nu weg en smeekt me om thuis te blijven. Is ook al een paar keer echt ziek naar huis gekomen door dat pesten en thuis komt ze dan weer tot rust, maar dit kunnen we ook niet blijven doen. Ze is 12, bijna 13 alleen is nu al het vertrouwen kwijt in vriendschappen. Wat kunnen wij als ouders nog meer doen, dan luisteren naar haar en de juiste hulp inschakelen (huisarts en school). Ik wil haar weer gelukkig zien en hoop dat dat op die andere school wel gaat lukken.

    Een bezorgde moeder

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.