Mijn zoontje ging met 1,5 jaar voor het eerst naar het kinderdagverblijf, een paar weken geleden. Eigenlijk vond ik het helemaal niet zo spannend, want ik weet dat hij niet superaanhankelijk is en het vaak wel prima vindt zolang hij maar lekker kan spelen! Gelukkig was dat ook het geval; al tijdens de eerste kennismaking op het kinderdagverblijf ging hij vrijwel meteen lekker spelen. Hij had het niet eens door dat ik het lokaal uitging voor een gesprek op kantoor. Hoe gaat het kennismaken op het kinderdagverblijf in zijn werk? En wat moet je aan je kindje meegeven als hij naar de opvang gaat? Wat als het niet zo eenvoudig is om je kindje op het kinderdagverblijf achter te laten?

Kennismaken en wennen op het kinderdagverblijf

Tijdens een eerste kennismaking op het kinderdagverblijf kun je als ouder alle vragen stellen die je hebt en kun je alles bespreken wat van belang is. Ook krijg je van het kinderdagverblijf alle benodigde informatie over de opvang. Je kindje kan vaak direct mee zodat hij ook kennis kan maken in de groep waar hij terechtkomt. Na de eerste kennismaking is er vaak de mogelijkheid dat je kindje gaat wennen op het kinderdagverblijf. Je kindje gaat dan (meestal kosteloos) een paar keer naar het kinderdagverblijf toe voor een paar uurtjes of een dagdeel om te wennen. Er is vaak een ander ritme dan thuis, en er zijn natuurlijk andere mensen. Je kindje kan de leidsters leren kennen en ook de andere kinderen in de groep.

Verlatingsangst

Het is een pittige fase die ik gelukkig met mijn eigen zoontje (nog) niet heb meegemaakt: de periode waarin je kindje zich erg aan jou hecht en bang is dat je hem verlaat en niet meer terugkomt. Hij moet dan nog leren dat wanneer je bijvoorbeeld even naar het toilet gaat, je altijd weer bij hem terugkomt. Hij denkt dat je echt weg bent wanneer hij je niet meer ziet. Die situaties zijn thuis nog wel redelijk eenvoudig op te lossen, omdat jij je kindje bijvoorbeeld mee kan nemen bij alles wat je in huis doet. Maar als je moet werken en je kindje bij een oppas of kinderdagverblijf brengt, kom je meestal pas uren later weer terug om hem op te halen.

Waarschijnlijk heeft je kindje het gewoon hartstikke naar zijn zin daar, maar het brengmoment kan soms echt een drama zijn. Het voelt natuurlijk vreselijk om je kindje ergens huilend achter te laten; je gaat zelf dan ook niet echt met een lekker gevoel aan het werk. De leidsters kunnen je kindje echter vaak snel weer kalmeren. Ze zullen je kindje echt niet aan zijn lot overlaten! Het is vaak een fase waar je als ouder en kind doorheen moet, en na verloop van tijd zal het meestal echt beter gaan.

Lees ook: Verlatingsangst / scheidingsangst
Lees ook: Kind huilt bij afscheid kinderopvang

Wat moet je meegeven?

Het verschilt waarschijnlijk per kinderdagverblijf wat je precies aan je kindje moet meegeven. In ons geval moest er een kleine multomap worden aangeschaft, omdat de leidsters daarin elke keer schrijven wat je kindje die dag heeft gedaan en gegeten en of er bijzonderheden waren. Ook moest er een tandenborstel mee, omdat ze op het kinderdagverblijf na het middageten oefenen met tandenpoetsen. Dat is ook erg fijn, want bij jonge kindjes gaat het tandenpoetsen soms erg lastig thuis. Door ook op het kinderdagverblijf hiermee te oefenen, is het gemakkelijker deze gewoonte aan te leren. Natuurlijk moet er ook een setje reservekleding zijn, mocht er bijvoorbeeld geknoeid worden met eten of drinken of misschien verf. En is je kindje nog niet zindelijk, dan moet je zorgen dat er luiers zijn. Bij ons heeft mijn zoontje een eigen mandje in het lokaal, waarin zijn spulletjes zitten. Als ik hem breng, vul ik de luiers aan. Het mapje gaat aan het einde van de dag weer mee naar huis en neem ik de volgende keer weer mee.

Hoe kun jij je kindje voorbereiden?

De eerste kennismaking op het kinderdagverblijf en de wendagen zullen ervoor zorgen dat je kindje zich langzaam maar zeker thuis gaat voelen op het kinderdagverblijf. Maar je kunt je kindje ook nog op andere manieren voorbereiden. Laat hem of haar bijvoorbeeld vast wennen om een tijdje zonder mama of papa te zijn, door af en toe weg te gaan en een bekende te laten oppassen bij jullie thuis. Zo is je kindje toch nog in de vertrouwde omgeving en met iemand die hij kent. Daarna kun je eens proberen wat langer weg te gaan, zodat je kindje ook leert om overdag in slaap te vallen zonder mama of papa. Zorg dan wel dat er flesjes afgekolfde melk in de koelkast staan, of dat er kunstvoeding in huis is wat je oppas dan kan geven. Als dat allemaal goed gaat, kun je kijken hoe het gaat als jij je kindje bij iemand thuis brengt en zelf weggaat om bijvoorbeeld te gaan werken. Zo leert je kindje ook in een andere omgeving te zijn, weliswaar met een persoon die hij kent. Hij zal dan wel meer indrukken krijgen, want er zal ook ander speelgoed zijn en hij zal misschien in een ander bedje slapen. Door hier al vroeg mee te beginnen, zal het voor je kindje steeds makkelijker worden om af en toe even zonder mama of papa te zijn en ook in een andere omgeving te spelen en te slapen.

Mijn eigen ervaring

Sinds een paar weken gaat mijn zoontje van 1,5 jaar voor het eerst naar het kinderdagverblijf. Tot nu toe gaat hij één dag per week, maar hij staat ook op de wachtlijst voor nog een extra dag. Ik vind het wel fijn dat hij op deze manier de mogelijkheid heeft om te wennen. Tijdens de kennismaking en de wenochtend ging hij echter meteen al lekker spelen met de andere kindjes. Hij merkte het niet eens dat ik wegging. Nog steeds gaat alles super en geniet hij zichtbaar van de activiteiten die ze daar doen. Ook zijn middagslaapje doet hij op het kinderdagverblijf en dat gaat gelukkig goed; hij krijgt namelijk thuis nog borstvoeding voor het slapengaan en op een andere manier kan ik hem vrijwel niet in slaap krijgen. Maar toch is het ook op het kinderdagverblijf gelukt zonder dat hij veel heeft moeten huilen.

Lees ook

Jisca
Latest posts by Jisca (see all)