Samengestelde gezinnen komen veel voor. En nemen zo hun eigen problemen en vraagstukken met zich mee. Hoe zorg je er nu voor dat jullie nieuwe gezinssituatie gaat werken? Hoe stel je je op als stiefmoeder? Wat is je rol richting je bonuskinderen? Wat verwacht je van je partner ten opzichte van jouw kinderen? En hoe ga je om met de biologische ouders van de kinderen (waar je toch ook mee te maken hebt)?

De boze stiefmoeder of een lieve bonusmoeder?

In veel oude sprookjes is de stiefmoeder het kwaadaardige brein. Misschien krijg je zelf ook wel een beetje de kriebels van de naam stiefmoeder. Gelukkig is er iemand ooit creatief geweest en heeft het woord bonusmoeder of bonuskind bedacht. Klinkt veel fijner, want een bonus is toch iets positiefs. Hoewel ik deze term ook hoor in andere situaties, zoals gewoon een lieve dame die iemand ook als een soort moeder ziet, bijvoorbeeld. Maar wat maakt dat uit? Gebruik gewoon lekker deze term om zo aan je nieuwe rol een positieve glans te geven!

Verschillen na een scheiding of een overlijden

Nu zitten er behoorlijk wat verschillen in beleving tussen gezinnen die ontstaan doordat beide ouders gescheiden zijn of omdat er een vorige partner overleden is. Kinderen van gescheiden ouders zullen de nieuwe partner regelmatig zien als iemand die de kans op verzoening onmogelijk maakt. Terwijl kinderen van overleden ouders een heel ander verdriet doormaken en vaak helemaal niet zitten te wachten op iemand die de rol van hun dierbare vader of moeder wel even op zich zouden willen nemen. In beide gevallen is verzet vanuit de kinderen niet meer dan logisch.

Ook voor jullie als partners kunnen er behoorlijke verschillen door zijn. Bij het overlijden van de partner zal de achtergeblevene nog altijd van deze persoon houden en een plekje in zijn leven willen geven. Dat zal je moeten respecteren! Bij gescheiden partners heb je in levenden lijve met de grappen en grollen van de ex-partner te maken. Uiteraard zijn dit voorbeelden, want iedere situatie is uniek en alle mensen reageren anders. Maar het maakt wel duidelijk waarom samengestelde gezinnen nu eenmaal meer op hun bordje krijgen.

Wie ben jij als bonusmoeder?

Je bent de nieuwe partner van een vader. En dus krijg je er automatisch één of meer bonuskindjes bij. Je kunt daar heel romantisch over doen en denken dat je het met veel liefde prima gaat redden. Alleen komt er iets meer bij kijken dan dat. Zoals gezegd zullen de kinderen in veel gevallen je als een indringer zien. En het van je pikken dat je je als een ouder opstelt, dat kan je (zeker in het begin) wel vergeten. Begin dan ook rustig en vergeet nooit dat jij inderdaad die moeder niet bent…Ze hebben al een moeder! En jij mag jouw eigen rol gaan vinden!

Waar houd je rekening mee als stiefmoeder?

Goed, de kogel is door de kerk, jullie gaan bij elkaar wonen en uiteraard de kinderen dus ook. Om dit alles goed te laten verlopen zijn er dingen die je beter wel en die je juist beter niet kunt doen:

  • Jij bent niet de moeder, maar mag je eigen rol in het geheel gaan vinden.
  • Liefde van de kinderen naar jou toe heeft tijd nodig! Zij hebben niet om deze vreemde situatie gevraagd en kunnen zich ook schuldig voelen naar de echte moeder toe. Geef ze die tijd en maak ook duidelijk dat je gewoon een lieve vriendin voor ze wilt zijn, bijvoorbeeld.
  • Maak van jezelf geen ander om hen tegemoet te komen. Daar prikken ze feilloos doorheen of komen er echt wel achter, want dat is gewoon niet vol te houden. Gewoon jezelf zijn is het beste wat je doen kunt. Voor hen, maar al helemaal voor jezelf.
  • Plan tijd in voor alleen jij en je partner! Anders zijn jullie alleen nog maar bezig met de kinderen en drijven jullie al uit elkaar voor er überhaupt iets gestart is. Gewoon af en toe een avondje voor jullie zelf en dan even echt aandacht voor elkaar! Dus niet ook dan alleen maar praten over alle toestanden in het gezin.
  • Praat met je partner over jullie verwachtingen van elkaar binnen het gezin! Welke rol moet de ander aannemen richting de kinderen van de ander, bijvoorbeeld. Waar bemoei je je wel mee en waarmee juist niet?
  • Besef dat de kinderen boos kunnen doen en niks van je willen aannemen omdat ze zich niet fijn voelen in de nieuwe situatie. Zij hebben het moeilijk met wat er gebeurt. Door dat in je achterhoofd te houden kan je met meer geduld naar de situatie kijken en er begrip voor opbrengen.
  • Gooi niet direct alle regeltjes en gewoonten die zij hadden overboord.
  • Beide partners hebben kinderen? Dan moeten deze kinderen ook een band krijgen, die je niet zomaar even oplegt. Onderneem gezellige dingen met elkaar, zodat ze op een fijne manier elkaar leren kennen.
  • Heb je behoefte aan praten over de hele situatie? Zoek naar lotgenoten! Zij kunnen zich verplaatsen in de dingen die jij meemaakt! Er zijn ook hulpverleners die je hierbij kunnen helpen. Op diverse manieren hulp vinden (via contact of informatieve filmpjes e.d.) kan ook via bijvoorbeeld Stiefgoed.nl.
  • Stel wel je eigen grenzen! Je mag geduld hebben en niet verwachten dat ze direct vriendelijk tegen je zijn. Maar je hoeft zeker niet over je heen te laten lopen. Maak maar duidelijk dat er voor jou ook grenzen zijn! Structuur is ook voor kinderen toch nog altijd het beste.
  • Geef elkaar de ruimte om ook alleen met je eigen kinderen iets te kunnen doen. Zeker in het begin kunnen de eigen kinderen daar gewoon heel veel behoefte aan hebben. Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat bijvoorbeeld een bepaald dagdeel in het weekend bedoeld is om met je eigen kinderen op stap te gaan. Als papa dan met zijn kinderen iets doet en de moeder met haar kinderen, dan is er ook geen enkel kind die zich achtergesteld hoeft te voelen. Hebben jullie ook al een kind samen? Die kan dan beurtelings met één van de ouders mee…
  • Voel je nooit bedreigd als de kinderen weer eens voor je voeten werpen dat hun echte mama veel leuker is…Logisch, dat zegt ieder kind over zijn ouders en is niet meer dan normaal. Vat het dus niet persoonlijk op!

De biologische ouders een plek geven

Kinderen hebben altijd een biologische ouder. Daar mogen ze gewoon over praten en van houden. Jij hebt daar geen enkele rol in en mag er nooit commentaar op geven. In jouw samengestelde gezin zullen jullie ook rekening moeten houden met die ex-partners (waar je toch mee te maken hebt als de kinderen daar heen gaan en dingen geregeld moeten worden).

Is de echte papa (of mama) overleden? Voorkom dat je over de gevoelens van het kind heen walst door alles wat van die echte mama was weg te halen. Eigenlijk heb je deze mevrouw er gratis bij gekregen. Voor je partner zal zij altijd een mooie rol blijven spelen in zijn gevoel en ook voor het kind. Respecteer dat! Stel belangstelling in die vrouw en laat ook merken dat je het prima vindt om over haar te praten. Uiteraard mag je met je partner ook erover praten als er dingen zijn die jou bijvoorbeeld hierdoor onzeker maken. Maar leg dit niet bij het kind neer!

Lees ook

Wil Cats
Volg me via: