Skip to Content

Rondreis Bali met tieners

Rondreis Bali met tieners

Voor onze huwelijksreis maakten we een rondreis door Indonesië en gingen we eiland hoppen, toen ik zwanger terug kwam in Nederland riep ik al snel dat als we 12,5 jaar getrouwd waren we terug zouden gaan, maar dan met kind. We konden ‘kiezen’ uit de kerstvakantie of de meivakantie, vanwege het regenseizoen viel de keuze op de meivakantie en hadden we twee weken om het eiland van de Goden te ontdekken met onze, inmiddels, tieners. Een eerste echte verre reisbestemming voor ze, dat voorheen Egypte was.

Keuzes maken

Voordat we op vakantie gingen moesten er natuurlijk keuzes gemaakt worden en knopen doorgehakt; want er is zoveel te zien en doen op dit prachtige eiland, dat twee weken daarvoor echt te weinig is. Dus maakte ik een presentatie met foto’s van uitjes en bezienswaardigheden die we als gezin hebben bekeken om te bepalen wat we graag wilden zien en doen, want de vakantie moet voor iedereen leuk worden. Op basis van die informatie kon ik een planning maken en route uitstippelen, al werd daar nog wel het een en ander aan gewijzigd gedurende de voorbereidingen.

Onze route

Uiteindelijk besloten we na aankomst eerst een paar dagen te acclimatiseren in Sanur aan de zuidkust van Bali. Daarna reisden we door naar Ubud, een centraal middelpunt voor veel uitjes en bezienswaardigheden, maar ook erg druk.

In eerste instantie overwogen we om via Munduk naar het noorden bij Lovina te gaan reizen, maar we wilden ook graag de zonsopgang bewonderen vanaf Mount Batur dus dat lieten we toch schieten. Vanaf daar reden we langs de noordkust naar Amed in het Noord-Oosten van het eiland.

Ook daar moesten we weer een keuze maken; in eerste instantie was het idee om de Gili-eilanden aan te doen, en vanaf daar naar Nusa Lembongan te reizen, maar dat vonden we toch te omslachtig dus sloegen we dat over en gingen in plaats daarvoor een nachtje slapen in Sidemen. Na Nusa Lembongan eindigden we onze vakantie in het rumoerige Kuta (na Nusa Dua, Jimbaran, Legian, Seminyak en Canggu te hebben overwogen). Ook weer vanwege de uitjes die we vanaf daar wilden doen.

Sanur

Nadat we in de avond aankwamen op het vliegveld gingen we naar ons hotel in Sanur waar we onze eigen villa hadden bij het strand. In het vliegveld hadden we al een uitgebreid meergangendiner gehad, gelukkig maar want we hadden behoorlijk last van de jetlag dus wilden alleen maar graag naar bed. ;-)

De eerste dag deden we het rustig aan, stukje langs het strand wandelen en lekker zwemmen in het zwembad. In de avond werden we echter opgehaald door onze chauffeur voor een bezoek aan de Night Safari in het Taman Safari park. Je gaat dan in een kooi achterop een vrachtwagen door het gebied heen waar de dieren vrij rondlopen en krijgt dan ook groenten om ze te voeren.

Ubud

De volgende dag reisden we verder naar Ubud, ook hier hadden we gekozen voor een eigen villa met privé-zwembad maar dan midden tussen de rijstvelden. Voordat we hier echter heen gingen hadden we een klein programma samengesteld; zo gingen we naar een zilverschool waar we onze eigen sieraden mochten maken, wij zijn zelf niet zo van de souvenirs kopen, maar het leek ons wel leuk om zo toch na afloop een mooi aandenken te hebben aan deze vakantie.

Ook bezochten we de tempel Pura Puseh Desa Batuan (hier had ik veel positiefs over gelezen, maar zou ik achteraf geskipt hebben, omdat deze niet heel bijzonder was en we later veel uniekere tempels hebben bezocht).

Manlief wilde graag koffie proeven, waaronder de koffie Luwak. Nu had ik een koffieplantage (Cantik Coffee plantage die wel echt een stuk noordelijker ligt) uitgezocht en op de planning gezet, maar bracht de chauffeur ons naar een andere plek waar we wel diverse soorten thee en koffie konden proeven maar het meer gericht was op toeristen met swings dan een plantage. Achteraf zou ik dit ook niet meer op de planning zetten, omdat je dit vrijwel overal kan doen en zonde is om echt als ‘programma’ te gaan doen.

We sloten deze dag af met een bezoek aan de Tegenunang waterval, een prachtige waterval die daarom ook heel populair is bij toeristen en daardoor erg druk. Er is zelfs een beachclub aanwezig met infinity pool met uitzicht op de waterval. Het was een flinke klim naar beneden, maar het water was heerlijk verkoelend.

De tweede dag bleven we in de buurt van Ubud en stond een actiever programma op de planning; om te beginnen een ritje met de atv. De rit was fantastisch met stukken door water heen, langs rijstvelden, door de jungle etc. echt heel indrukwekkend om te rijden en voor de kinderen achterop. ‘Halverwege’ was er een pauze om de motoren af te laten koelen, maar nadat we verder reden bleek dat nog geen kilometer te zijn van onze startpunt dus we hadden eigenlijk net zo goed door kunnen rijden. Deze locatie had onze chauffeur uitgezocht, maar achteraf gezien had dit veel goedkoper gekund en had ik het gewoon zelf moeten uitzoeken.

Wat ik wel had uitgezocht was welke Bali Swings we wilden bezoeken, de chauffeur probeerde ons wel op andere ideeën te brengen maar ik had vooraf veel vergeleken omdat de prijzen enorm verschillen. Waar we heen gingen werkten ze met een pakket met meerdere soorten schommels maar ook andere ‘attracties’ om foto’s te maken en was gratis voor de kinderen wat enorm scheelde. Bij de ingang probeerden ze wel een andere prijs te rekenen, maar ik had in reviews gelezen om te verwijzen naar klook en dat dan die prijs berekend zou worden en dat was inderdaad het geval.

Daarna bezochten we nog wat rijstvelden; in eerste instantie wilde ik naar de Jatiluwih rijstvelden, deze schijnen het mooiste te zijn en een stuk minder druk bezocht, maar zijn ook een stuk verder weg dus op advies van de chauffeur toch niet gedaan. In plaats daarvan gingen we naar de Tegallalang rijstvelden, die ook zeker de moeite waard zijn. Wel vind je hier veel commerciële clubs, swings etc. Als ik de route bekijk zouden we deze achteraf gezien beter bewaard kunnen hebben tot de volgende dag en in plaats daarvan alvast het Monkey Forest bezocht te hebben dat we nu de volgende ochtend deden.

We sloten de dag af met tubing door een Japans waterkanaal; op de foto’s en filmpjes zag dit er wel bijzonder uit. Dit was wel leuk voor de kinderen, maar hadden we zelf achteraf niet gedaan. Het was vooral heel veel tunnel en vrijwel geen rijstveld of jungle. Alleen de laatste paar meters zijn open met een leuke waterval die je ziet op de foto’s. Hier hebben we dus ook geen foto’s van.

Hier en daar valt het al te lezen; we hebben echt genoten van de vakantie en waren heel blij met onze chauffeur. Als ik echter misschien iets meer tijd had gestoken in het vergelijken van aanbieders van uitjes (en prijzen) en die zelf geboekt had dat wellicht flink wat geld gescheeld.

De volgende ochtend begonnen we dus bij de Monkey Forest, hiervoor moesten we door het centrum van Ubud wat drama is, het verkeer staat hier altijd zo vast. Het voordeel wel van een bezoek in de ochtend is dat de apen net allemaal eten hebben gekregen op de voerplaatsen en een stuk rustiger zijn. Ook had het de hele ochtend geregend waardoor het nog vrij rustig was en we dus geen last hadden van ‘Cheeky monkey’s’ waarvoor gewaarschuwd werd.

Na overleg met de kinderen over wat we daarna wilden doen besloten we toch nog een waterval te bezoeken; de chauffeur was erg enthousiast over de Kanto Lampo waterval, en had ik ook positieve reviews over gelezen, maar wordt veel genoemd en is dus ook heel erg druk. Dus kozen wij voor de Taman Sari waterval. Deze had ik zelf gevonden en is vrij onbekend en dus extreem rustig, we waren hier zelfs even helemaal alleen! De waterval bestaat uit twee delen; een vrij hoge smalle waterval en daarna een heel brede. Onderaan is een dam aangelegd zodat er een natuurlijk zwembad is ontstaan waar je kan zwemmen met banden en met een beetje klimmen kun je ook naar de bovenste waterval.

In de middag bezochten we nog een andere tempel; de Tirta Empul watertempel. Ik had hier nog even over getwijfeld, omdat deze ook erg populair is bij toeristen maar toch blij dat we hier heen zijn geweest want het is echt een prachtige tempel die gebouwd is rondom een waterbron. Je kan tegen betaling ook een zuiveringsrite volgen en je laten zuiveren door het water van de bron. Zoonlief ‘had genoeg tempels’ gezien dus wilde eerst niet het tempelgedeelte naar binnen, maar de koivijver vond hij wel erg interessant. Je kon hier ook voer kopen om te voeren en daarnaast was een restaurant waar we heerlijk hebben gegeten (en ook nog eens het goedkoopste).

Die avond verbleven we in een andere accommodatie in het noorden van Ubud in het midden van de jungle, zodat dat de volgende ochtend zou schelen. Die nacht zouden we namelijk al om half drie opgehaald worden…

Kintamani

Wat ons erg bijzonder leek was de sunrise tour naar Mount Batu met jeeps. We werden opgehaald door onze chauffeur en werden naar een transfer in Kintamani gebracht vanaf waar we verder reden met een jeep. Die tocht had ik wel iets langer verwacht en was vooral in een grote file naar boven op de vulkaan rijden waar er een enorme parkeerplaats was aangelegd voor honderden jeeps. We waren dus zeker niet de enige en ik had wel iets meer ‘vulkaan’ verwacht maar de zonsondergang loog er niet om en was heel indrukwekkend. We hadden ook echt geluk want terwijl we er heen reden regende het nog maar uiteindelijk waren de wolken weg. Daarna wilde de jeepchauffeur ons terug brengen naar de pick-up point maar had ik gelezen dat andere excursies ook een bezoek zouden brengen aan de zwarte lavavelden en een hot spring en dacht ik dat dit inclusief was, omdat onze ‘auto chauffeur’ dat ook had genoemd. Gelukkig wilde de jeep chauffeur ons na wat aandringen en een telefoontje toch naar de lavavelden brengen.

Onze eigen chauffeur zette ons daarna af bij hot springs direct aan het water, die leuk zou zijn voor de kinderen. Die waren er ook erg blij mee, want dit was een vrij westerse beachclubvariant met meerdere baden en glijbanen, en een prachtig infinity uitzicht op het vulkaanmeer en de buitenste krater. Daarnaast liggen ook andere (wat meer klassiekere) hot springs die ook al snel weer leeg liepen. Bij de entree was ook een ontbijt inbegrepen, alleen dat was een groot drama met vliegen waar ze bij de receptie al op hadden gewezen waarschijnlijk om daar commentaar op te voorkomen.

Daarna toch even wat discussie gehad met de chauffeur, want hij wilde daarna direct doorrijden naar Lovina, maar vooraf had ik al aangegeven langs Candikuning te willen rijden en het liefste ook nog via Wanigiri maar volgens hem zou die weg te slecht zijn. In Candikuning zou er een traditionele markt zijn, dat traditionele viel in de praktijk wel mee, wel waren er een paar fruitstalletjes waar je onder andere aardbeien kan proeven, want deze berg staat ook bekend als aardbeienheuvel, hier is het namelijk een stuk koeler waardoor dit de enige plek is waar ze kunnen groeien. Ook vind je hier de tempel Pura Ulun Danu Bratan die prachtig in het meer ligt. Ook vind je hier een botanische tuin, maar daar was het te warm voor. En iets verderop de instafamous Handara gate naar het golfterrein. Wil je hier echter een foto maken dan sta je twee uur te wachten op je beurt… Dat vonden we dus iets teveel van het goede. Langs de weg bij het Buyanmeer vind je heel veel wilde aapjes en kun je ook voer kopen om deze te voeren. Vanaf iets verder heb je ook een prachtig uitzicht op de meren en vind je meer Bali Swings en insta attracties maar die sloegen wij over. Via een bergachtige route reden we helemaal door naar Lovina.

Lovina

Lovina staat vooral bekend om de dolfijnen die hier in de ochtend komen eten. Dus stonden we weer op tijd op, dit keer voor een zonsopgang van het water en daarna op zoek te gaan naar de dolfijnen. Ons hotel lag direct aan het strand, zodat het in de ochtend vijf stappen lopen was naar de boot. Nu is dit wel een ‘twijfelachtig’ uitje want ook hier ben je niet de enige boot die graag de dolfijnen wil zien terwijl ze aan het eten zijn. Je hoort dan ook verhalen over boten die de dolfijnen opjagen. Onze ervaring is dat dit met name boten zijn met Aziatische toeristen die vooral heel graag uitgebreid foto’s willen maken en gaan gillen en de kapitein opjagen om er achteraan te gaan als ze dolfijnen zien. Zelf bleven we op een afstandje en zagen daardoor meerdere keren dolfijnen. Na een uur op het water werd het al snel rustiger qua bootjes en konden we echt genieten. Man- en dochterlief hebben ook even in het water gelegen om te ‘zwemmen met dolfijnen’, maar dat was ook wel kwestie van geluk hebben. Wel gingen we eerst nog naar een snorkelplek waar ze prachtig koraal hadden.

Amed

Daarna werden we weer opgehaald door onze chauffeur die ons via de weg langs de noordkust naar Amed bracht. Nu had ik verwacht onderweg wel wat stranden tegen te komen voor een pauze, maar dat viel enorm tegen. Eventueel hadden we via een omweg wat meer berginwaarts nog een waterval kunnen doen met een natuurlijke glijbaan, maar dat hoefde niet voor de kinderen dus reden we in een stuk naar Amed. Dat zou naast Menjangan een van de mooiste snorkelplekken op het eiland zijn. We hadden hier ook weer een hotel met frontsite kamers direct aan het strand, ik had namelijk gelezen dat als je hier het strand af loopt het water in je direct al bij het koraal komt, en daar bleek niets van gelogen. De rest van de dag hebben we dus heerlijk ‘niets’ gedaan dan zwemmen en snorkelen en lekker eten.

Sidemen

Vanaf Amed naar Sidemen hadden we wel weer een paar uitjes op de planning staan; in eerste instantie was dat de Pura Penataran op de Agung Lempuyang die vooral bekend staat om de ‘hemelpoort’ met uitzicht op Mount Agung. Nu was het bewolkt en is het een kleine onderneming om bij die tempel te komen, dus besloten we dat over te slaan. Wel gingen we naar het waterpaleis Tirta Gangga, daar waren we de vorige keer ook geweest en had veel indruk op ons gemaakt dus wilden we graag weer heen. Ook de kinderen vonden dit prachtig met alle koikarpers die je kan voeren, fonteinen en stapstenen in het water. We waren hier niet al te laat zodat het nog erg rustig was voor alle toeristen. Vlakbij heb je ook een paar prachtige uitkijkpunten over rijstvelden.

Daarna reden we door naar Taman Ujung, een tweede waterpaleis uit 1909 met prachtig vijvers, tuinen en uitkijkpunten. Dit is echt heel anders dan het eerste paleis.

Iets verderop vind je ook Bali Chocolat Factory, alleen al de offroad route erheen is de moeite waard. Nu worden er op deze plek geen cacaobonen gekweekt, maar worden ze wel verwerkt en kun je een kijkje nemen in de keuken waar ze chocolade verwerken en natuurlijk ook proeven voor een kleine bijdrage. Ook het terrein zelf met onder andere schommels met uitzicht op de zee en piratenschip gemaakt van riet zijn de moeite waard. Dit is een project van een Amerikaan die hier 26 jaar geleden is komen wonen.

In de omgeving van Candidasa vind je ook een paar prachtige stranden, na reviews gelezen te hebben ging onze voorkeur uit naar Virgin Beach. Echt een prachtig wit zandstrand waar we heerlijk hebben geluncht. Je vindt hier verschillende restaurants, waarvan een beachclub met zwembad direct naast de parkeerplaats maar als je iets verder loopt ook andere restaurants aan het strand met ligbedden. We zijn zelf in één van deze restaurantjes gaan zitten terwijl de kinderen heerlijk konden zwemmen en ook nog even hebben gesnorkeld.

Tot slot brachten we nog een bezoek aan Tenganan Pegeringsingan, een traditioneel Balinees dorpje met houten woningen en veel lokale ambachten (en winkeltjes). Net alsof je door een openluchtmuseum loopt, waar echter nog steeds mensen wonen die op dat moment op het ‘dorpsplein’ samen kwamen om samen te eten.

Overnachten deden we in een hotel vlakbij Sidemen aan de rijstvelden met uitzicht op de Mount Augung, althans dat was het idee want helaas was het de hele avond en ochtend bewolkt waardoor we alleen af en toe een glimp hiervan zagen. Wel vonden de kinderen het fantastisch om te zwemmen met uitzicht op de rijstvelden.

Hidden Canyon

In eerste instantie hadden we voor de volgende dag niets op de planning staan, dan de boot te nemen naar Nusa Lembongan. Echter besloten we toch nog een avontuurlijk bezoekje te brengen aan de Hidden Canyon. Door drie kloven stroomt een riviertje waar je doorheen kan zwemmen en klimmen stroomopwaarts. In het begin wel echt even pittig vooral voor de kinderen, maar gelukkig hadden we twee gidsen mee die ons overal bij hielpen en ieder steentje (ook onder water) kenden zodat we allemaal veilig aan het einde kwamen waar een schommel op ons wachtte.

Via een wandeling door de rijstvelden kwamen we weer terug bij het begin waar we konden douchen. Helaas was er geen tijd meer voor de lunch, omdat we op tijd bij de haven moesten zijn, maar gelukkig konden we daar onze gidsen blij mee maken. ;-)

Nusa Lembongan

Na ongeveer drie kwartier met de fast boat die vanaf de moderne haven in Sanur vertrekt kwamen we aan bij Nusa Lembongan. Er zijn meerdere organisaties die hier heen reizen, en allemaal hebben ze een eigen strand waar ze aanleggen en je de laatste meters door het water loopt om aan land te komen. Geeft meteen toch een extra ‘onbewoond eiland’-gevoel. ;-) Daar werden we gelukkig al opgewacht door een chauffeur die ons naar het hotel bracht. Het was ondertussen al laat in de middag geworden waardoor we de rest van de dag lekker een paar uur in het zwembad hebben doorgebracht terwijl we wachten op de zonsondergang. We hadden namelijk bewust een hotel gekozen aan de westkant van het eiland en die stelde ons niet teleur. Dit was echt één van de mooiste zonsondergangen ooit met een heel grote bol en rode lucht. Daarna zijn we in het donker toch even gaan wandelen naar de iets verderop gelegen beachclub om te eten. Dit was prima eten, maar qua sfeer toch niet helemaal ons ‘ding’.

We hadden voor Nusa Lembongan gekozen omdat je hier prachtig kan snorkelen, met een beetje geluk kan je hier zelfs zwemmen met mantaroggen. Nadat we werden opgehaald en naar een prachtig tropisch strandje werden gebracht stapten we aan boord van onze eigen boot die ons meenam naar een aantal snorkelplekken. Dit was nog geluk hebben, want toen ik dat wilde gaan boeken bleek er geen plek meer te zijn en heeft de hoteleigenaar dit voor ons geregeld. Dit was ook een stuk goedkoper, en zo hadden we onze eigen traditionele boot zodat je zelf ook kan aangeven hoe lang je wilt blijven. ;-)

Op de eerste plek hadden we helaas pech, er lagen enkele bootjes met mensen in het water, maar helaas geen mantaroggen te zien, dus besloten we hier niet het water in te gaan maar door te varen naar de tweede plek bij een prachtig strandje op Nusa Penida. Het was hier echt prachtig onder water, en toen de stroming op kwam werd het iets koeler, maar nam die ook schildpadden voor ons mee. De kapitein wist ook precies waar hij op moest letten om tips te geven. Helaas was de stroming zo sterk dat de kinderen de schildpadden niet hebben gezien, omdat we liever hadden dat ze veilig in de buurt van de boot bleven. Maar ze hebben wel genoeg andere tropische vissen en koraal gezien. Tot slot gingen we naar ‘mangrove point’ bij een strand bij Nusa Lembongan waar je kan snorkelen met uitzicht op de vulkaan. Zelf had ik wel weer genoeg in het water gelegen, maar de kinderen vonden het hier prachtig.

Na een paar uurtjes lekker chillen bij het hotel en wat te hebben gegeten werden we weer opgehaald voor een tour over het eiland. Onze taxichauffeur liet ons de mooiste plekjes van het kleine eilandje zien. Zo gingen we onder andere naar Mahagari beach in het oosten van het eiland, wat vooral bekend staat vanwege het prachtige witte zandstrand, dit strand hoort echter bij een groot resort. Het was ondertussen laag water waardoor de zeewierkwekerijen boven water zichtbaar werden en er niet gezwommen kon worden. Op dit eiland wordt geen rijst verbouwd, maar voornamelijk vis gevangen en dus ook zeewier geteeld. Het strand waar we die ochtend van vertrokken, vonden wij persoonlijk toch mooier.

Daarna gingen we naar het mangrove bos, dit vind ik altijd zo bijzonder hoe die bomen in het water groeien. Je kan hier kiezen om te gaan kanoën of suppen door het mangrove bos of een boottochtje te maken, wij gingen voor dat laatste en een lieve dame hielp ons aan boord van een boot voor een rondje door het bos. Helaas hadden we ook hier last van het lage water en moesten we halverwege weer terug omdat het niet meer diep genoeg was. Wel heel indrukwekkend; iedereen was hier ook heel stil.

Daarna stopten we bij de gele brug, deze iconische brug verbindt dit eiland met het naastgelegen nog kleinere Nusa Ceningan. Je kan daar echter alleen lopend of met een scooter heen. Hier vind je ook de haven waar veel ‘transport’ plaatsvindt, er werd hier dan ook hard gewerkt terwijl de boten half op het drooggevallen stuk grond lagen. Leuk voor even een foto, en een ijsje, maar we waren niet van plan om naar dat andere eiland te gaan.

Tot slot gingen we naar Devils tear, daar waren we die ochtend al voorbij gevaren en zag er indrukwekkend uit met hele hoge golven die hier heel hoog tegen de rotsen opspatten. Ook vanaf ons hotel iets verderop boven de kliffen zag dit er indrukwekkend uit, maar helaas met laag water is er niet veel zichtbaar van dat natuurgeweld. Wel vonden de kinderen het leuk om in de poelen bovenop de rotsen op zoek te gaan naar vissen en krabben. De zon scheen wel volop, en je hebt hier helemaal geen beschutting dus we liepen snel terug om nog even een bezoek te brengen aan Diamond Beach. Normaal word je hier ook gewaarschuwd voor de hoge golven, maar nu zag het er prachtig uit. We gingen wat drinken in de gezellige beach bar en zoonlief had al snel een ander Nederlands vriendje gemaakt in het zwembad. Ook wilden ze erg graag een kokosnoot proeven, en dat konden we hier ook afvinken.

Vlak voor de zonsondergang waren we weer terug in het hotel, al hadden de kinderen op dat moment meer oog voor hun mobiel. ;-) En daarna heerlijk gegeten bij het restaurant naast het hotel.

Kuta

De laatste dagen van onze vakantie brachten we door in Kuta, bij het Hard Rock Hotel. Na veel hotels en plaatsen met elkaar te hebben vergeleken kwamen we toch hier uit. Een iets duurder hotel, maar wel een van het handjevol met glijbanen voor de kinderen en geen mega resort. Ook heel fijn, vlakbij het waterpark en vliegveld voor de laatste dag. En de vorige keer hebben we hier een sunset fotoshoot gedaan in trouwkleding, en ik wilde nu graag op dezelfde plek familiefoto’s maken. Het voelde hier wel een beetje alsof we in een Australische enclave terecht zijn gekomen.

Het was ondertussen lunchtijd, en de kinderen hadden al gezien dat om de hoek de McDonalds zat… Natuurlijk moest de ‘lokale kaart’ hier ook geprobeerd worden. ;-)

Zoonlief was ook erg blij, want ook al is dit strand niet geschikt om te zwemmen, er staan overal ook rode vlaggen. Het is wel geschikt voor een eerste surfles, wat zoonlief graag wilde. Er zijn meerdere surfscholen, maar als je langs het strand loopt zijn er ook genoeg plekken waar je voor een paar euro een board kan huren en iemand die je een uur lang helpt en tips geeft om te oefenen. En niet zonder succes; al na een paar pogingen begon hij de controle te krijgen. Dochter vond het ondertussen super dat op het strand haar nagels werden gelakt.

Daarna gingen we toch op pad voor een fotoshoot met de fotograaf van het Hard Rock Hotel, helaas was een sunset of strand shoot niet mogelijk, maar alleen in de tuinen van het hotel. Hij was echter heel goed in zijn werk, want ondanks dat zoonlief er duidelijk zichtbaar geen zin meer in had en op veel foto’s gekke bekken trekt zijn er toch een paar heel mooie foto’s gemaakt als gezin, maar ook individueel. Ondertussen begon toch de zon onder te gaan, dus liepen we snel richting het strand voor nog wat extra foto’s met een oranje lucht.

Die avond twijfelden we om nog naar een beachclub te gaan, maar de kinderen wilden het liefste pizza eten terwijl we een filmpje keken vanuit het bed in het hotel. ;-) Ze beginnen toch wel een beetje moe te worden.

De volgende ochtend was iedereen weer uitgerust dus gingen we op pad om het zuidelijke schiereiland van Bali te ontdekken. Te beginnen met het strand bij Nusa Dua dat heel geschikt is voor watersport. Al op de eerste dag zag zoonlief jetski’s aan het strand liggen en wilde hij dat graag proberen. Ik wist alleen niet hoe betrouwbaar die waren. Hier kan je echter naast jetski’s ook andere watersporten proberen. Zo wilde manlief ook graag een keer parasailen, nadat wij dat in Turkije hadden gedaan. En dochter was erg nieuwsgierig naar de bananenboot. Zoonlief vond het flyboarden er ook erg interessant uitzien. Vooraf had ik al wat research gedaan en prijzen vergeleken, en dat was maar goed ook want ter plekke moest er nog wel even onderhandeld worden. ;-) Er zitten echter tientallen bedrijven waar je uit kan kiezen, dus als je er niet uit komt kun je gewoon een paar stappen verder lopen.

Daarna had iedereen wel trek gekregen dus stelde de chauffeur ons voor om naar Pantai Pandawa te gaan. Dit strand ligt prachtig tussen de kliffen, en ook al stelt het strand niet veel voor, er lagen vooral veel roeibootjes, er was ook een hele rij van restaurantjes waar je voor lokale prijzen heerlijk kan eten. De massages op het strand zijn hier ook goed geregeld; er hangt een bord met tarieven zodat je weet waar je aan toe bent en niet hoeft te onderhandelen. Voor nog geen 4 euro kan je hier genieten van een half uur massage, en niet alleen ik maar ook de kinderen vinden dat heerlijk.

Daarna was het idee om naar de Kecak & Fire dance te gaan bij de Uluwatu tempel. Echter kun je deze kaartjes alleen ter plekke kopen en is het advies er op tijd te zijn (twee uur van tevoren) zodra het loket open gaat omdat dit erg populair is. Ondanks dat we hier op tijd waren, waren de kaartjes binnen vijf minuten al uitverkocht, veel kaartjes waren vooraf verkocht aan scholen waarvan we al een flink aantal bussen op de parkeerplaats hadden gespot. Gelukkig wist onze chauffeur ook nog een aantal andere plekken waar deze dans wordt opgevoerd en was zijn advies om naar Melasti beach te gaan. Dit strand zag er ook prachtig uit met als blikvanger een enorm houten schip dat gestrand is op het zuidelijkste puntje van het eiland.

De Kecak & Fire dans zelf was bijzonder om mee te maken, de vorige keer hadden we de Barong en Keris dance gezien, en eigenlijk hadden we nu weer zoiets verwacht maar dit was weer heel anders. Geen dansende draak en indrukwekkende kostuums, maar vooral veel chantende mannen en een paar dansende ‘apen’ en ‘goden’.

In eerste instantie wilden we die avond nog naar Jimbaran om te gaan eten, echter is dit vooral populair rondom zonsondergang, die al onder was, en had niemand echt zin om te eten, dus gingen we weer lekker terug naar het hotel.

De laatste dag was het uitje waar de kinderen het meest naar uit hadden gekeken; een bezoekje aan het waterpark. Alsof je daarvoor helemaal naar Bali reist. ;-) Maar eerst moesten de koffers ingepakt worden en uitgecheckt, want die nacht zouden we weer terug vliegen. Na het ontbijt gingen de kinderen lekker zwemmen in het hotelzwembad zodat wij rustig alles konden inpakken.

Daarna was het tijd om te gaan, het waterpark zag er echt prachtig uit in een mooie groene tropische omgeving. Er waren ook veel verschillende glijbanen zodat er voor iedereen wat bij zat. Ook kon je gewoon lekker met een mocktail in het zwembad chillen of dobberen op de lazy river. We bleven hier dan ook tot vlak voor sluitingstijd.

Daarna hadden we het dinerbuffet in het Hard Rock Hotel gereserveerd zodat we nog even goed konden eten en zijn we nog even een rondje gelopen langs wat winkeltjes om de laatste roepies uit te geven. ;-)

Linda van Aken