Museumpark Orientalis bestaat al meer dan honderd jaar en is in 1911 begonnen als ‘Heilig land’ als alternatief voor mensen die graag daarheen wilden reizen maar geen geld hadden. Momenteel krijgt het museumpark geen subsidie meer en proberen ze de drie werelden bij elkaar te brengen en is er een hoop veranderd. Verspreid over het park vind je Juda, een Arabische stad, de karavaan, Romeinse stad en tegenwoordig net buiten de parkgrens ook de berg Golgotha. Als klein meisje ben ik daar met mijn ouders geweest en eerder dit jaar was ik van plan om met Pasen er met de kinderen heen te gaan. Het was echter zo slecht weer dat we de plannen wijzigden. Extra leuk dus om hier nu voor uitgenodigd te worden. Het park is normaal alleen open van april tot oktober, maar vanwege dit en straks het ‘Feest van het Licht’, is het in het weekend geopend.

Museumpark Orientalis

Reis door de tijd

Na afloop zijn we nog een rondje gaan lopen door het park. En hebben we een deel van de kinderspeurtocht gedaan. Op een papiertje vind je de vragen, om de vragen te beantwoorden loop je door het park waar je bordjes ziet met poppen die bij de vragen horen. Het mooie van deze speurtocht is dat er geen goed of fout antwoord is, maar ze bedoeld zijn om kinderen aan het denken te zetten. Zoals ‘Wanneer ben jij dapper?’ of ‘Denk je dat deze drie poppen samen willen spelen?’ (terwijl een pop aan de ene kant van de bank zit en twee anderen aan de andere kant) of ‘Tim en Tom hebben ruzie, hoe kunnen ze dat oplossen?’ In het begin moeten ze er nog even in komen, maar zeker bij de vraag over ruzie hadden ze veel te vertellen.

Doordat het nu buiten het seizoen is, zijn de huisjes gesloten. Je kan dus wel door de dorpjes lopen, maar nergens naar binnen kijken. Behalve bij de Romeinen waar de huisjes open zijn aan de voorkant. Natuurlijk is het nu herfst, maar in het begin bij het Joodse dorp, zag het er nogal verouderd uit, bij de Romeinse straat is daar niets meer van te merken en ziet het er echt prachtig uit ook echt met veel decoratie en ambachten die te zien zijn. Dit Romeinse dorp doet me ook iets meer denken aan de Romeinse steden zoals Pompei en Osta Antica dan het Romeinse gedeelte in Archeon waar we een paar weken eerder waren. Het Arabische dorp ligt nog erg mooi aan het water. Je eindigt bij de tenten in de woestijn waar de nomaden leefden.

Om het ook voor kinderen leuk te maken vind je verspreid over het terrein diverse speeltoestellen zodat ze even lekker hun energie kwijt kunnen. Ook vind je overal levende dieren. Wat natuurlijk ook altijd goed scoort.

Wat vonden we er van?

Het geheel heeft in ieder geval heel veel indruk gemaakt op de kinderen, ze begrijpen het Kerstverhaal nu in ieder geval weer een stukje beter. Ze bleven ook weer nieuwe taferelen en beelden zien. In totaal zijn er maar liefst 1800 beelden van dieren en mensen te zien. Dus je ziet ook echt overal iets anders. De kinderen bleven maar kijken. Heel bijzonder hoe ze ook alles op elkaar afgestemd hebben in dezelfde stijl (levensecht) en formaat (1 op 11). De beelden komen overal vandaan.

Zoals ik al aangaf is dit de laatste keer dat het zo groots wordt opgezet, ze zijn er twintig jaar mee bezig geweest om het zo compleet te krijgen. Naast alle elementen uit het kerstverhaal, zijn er ook veel verrassende volkswijsheden, oude dieren- en plantensymbolieken verwerkt. Wat er in de toekomst mee gaat gebeuren? Dat is nog niet bekend, ik hoop dat er wel iets mee gebeurt, want het is echt bijzonder om te zien. Ook als je niets met het geloof hebt.

Samen met de wandeling door het park zijn we er een kleine drie uur geweest, het is dus een leuke activiteit voor een middagje uit. Wel vond ik het opmerkelijk dat wij wel zagen dat te zien is dat het park al meer dan honderd jaar bestaat en een deel aan opknappen toe is. Terwijl de kinderen ervan genoten en de trappetjes en steegjes zagen als een doolhof en overal wilden kijken. Ze genoten ook echt van het buiten zijn.

Meer informatie vind je hier.

Lees ook

Linda van Aken