Een oude stad als Rome heeft uiteraard naast de vele prachtige kerken en monumenten zoals het Forum Romanum en het Colosseum, veel prachtige en veelzijdige musea. Om te bezoeken uit interesse of omdat het regent of juist heel warm weer is. Er is altijd wel een goede reden om een museum te bezoeken. Hieronder volgt een lijst van musea in Rome:

Gratis naar het museum in Rome

In Italië is er een wetgeving die bepaalt dat de staatsmusea (musea in eigendom van de overheid) 20 dagen per jaar gratis open moeten. Voorheen was dit de eerste zondag van de maand, tegenwoordig mag een museum dit zelf bepalen en komt dit over het algemeen neer op de eerste zondag van de maand tijdens het laagseizoen (van oktober tot en maart) en tijdens de gratis museumweek (over algemeen tweede week van maart). Die gratis openstelling geldt niet alleen voor (een deel) van onderstaande musea maar ook voor bijvoorbeeld het Colosseum, Forum Romanum en Ostia Antica (net buiten de stad). Voor sommige musea zoals Galleria Borghese moet je nog wel een tijdslot reserveren op deze gratis dagen en er dus op tijd bij zijn.

Breng je echter een bezoek met kinderen tot 18 jaar aan een museum in Rome dan is de toegang gratis voor hen. Voor jongeren van 18 tot 25 jaar betaal je slechts 2 euro per persoon.

Galleria Borghese

De Galleria Borghese is een kunstmuseum in de voormalige Villa Borghese Pinciana, dat ligt in het park Villa Borghese. Het is gebouwd in 1613 en is voor de familie Borghese ontworpen om de kunstcollectie in onder te brengen. De verzameling werd destijds gestart door kardinaal Scipione Borghese, de neef van Paus Paulus V. In 1782 is het interieur gerestaureerd in een neoclassicistische stijl met fresco’s en beeldhouwwerken. De Italiaanse overheid verwierf maakte er in 1903 een nationaal museum van met een grote verzameling renaissancekunst. Het park werd in hetzelfde jaar verkocht aan de gemeente Rome en behoort niet meer tot de villa.  In de collectie vind je Hellenistische en Romeinse beelden en werken van Bernini en Bracci. Ook zie je er schilderijen van grote meesters zoals bijvoorbeeld: Lucas Cranach de Oude, Fra Bartolommeo, Rafaël, Leonardo da Vinci, Gian Lorenzo Bernini, Sandro Botticelli, Jan Brueghel de Oude, Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck, Gerard van Honthorst en Caravaggio.

Je kunt niet zomaar naar dit museum gaan om een entreeticket te kopen en het bezoeken. Je moet je tickets vooraf reserveren op dag en tijd.

Meer informatie vind je hier.

Andere musea die ook in het park Villa Borghese te vinden zijn:

Galleria nazionale d’arte moderna e contemporanea (GNAM)

Galleria nazionale d’arte moderna e contemporanea (GNAM) is het nationale museum voor moderne en hedendaagse kunst. Het museum is gesticht in 1883 en bevond zich aanvankelijk in het Palazzo delle Esposizioni. Het museum kreeg zijn huidige locatie in 1915 aan de Viale delle Belle Arti no. 131.  De collectie telt 5000 schilderijen en sculpturen van Italiaanse kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw. Verder zijn er ook werken van internationale kunstenaars.

Meer informatie vind je hier.

Villa Giulia of Museo Nazionale Etrusco di Villa Giulia (Etruskische kunst)

Villa Giulia of Museo Nazionale Etrusco di Villa Giulia, een museum voor Etruskische kunst. Dit museum vind je in het zestiende-eeuwse zomerverblijf van Paus Julius III, dat in 1889 werd veranderd in een museum. Het beroemdste kunstwerk in de collectie is de sarcofaag van de echtgenoten uit 510 v. Chr.; een beeld van een liggend aristocratisch echtpaar.

Meer informatie vind je hier.

Musei Capitolini (Capitolijnse Musea)

De Musei Capitolini (Capitolijnse Musea) vormen een museum voor archeologie en kunst uit de Oudheid en de Renaissance, waarvan de collecties zijn ondergebracht in het Palazzo dei Conservatori en het Palazzo Nuovo op het Capitool, en in de Centrale Montemartini. In het Palazzo Nuovo bevinden zich voornamelijk beeldhouwwerken, waaronder een grote verzameling portretten van onder andere Romeinse keizers en antieke filosofen, en beroemde beelden als de Venus Capitolina, de stervende Galliër en Amor en Psyche.

Palazzo dei Conservatori

Het Palazzo dei Conservatori heeft een binnenhof waar enkele monumentale beelden staan, zoals de resten van het standbeeld van keizer Constantijn uit de Basilica van Maxentius. Het heeft een aantal grote zalen die fraai zijn versierd en ook wel als officiële ontvangstruimte voor de stad Rome worden gebruikt. Vooral in de Zaal van de Horatii en de Curiatii zijn grote fresco’s te zien door Giuseppe Cesari. Er staan vele beroemde antieke kunstschatten als de Lupa Capitolina (Capitolijnse wolvin), de Spinario (Doornuittrekker), de bronzen buste van de ‘Capitolijnse Brutus’. Aan het begin van de 21e eeuw is een nieuwe glazen halfronde hal gebouwd in een voormalige tuin. Rondom het originele Ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius staan hier topstukken als de bronzen Hercules van het Forum Boarium en het grote bronzen hoofd van keizer Constantijn. In de aangrenzende ruimte zijn de resten te zien van het gigantische podium van de Tempel van Jupiter Capitolinus met een maquette en reconstructietekeningen. Op de bovenverdieping vind je de Pinacotheek, een collectie van schilderijen uit de tijd van de vroege Renaissance tot en met de Barok, met werken van onder meer Caravaggio, Rubens en Velázquez.

Het Palazzo dei Conservatori en het Palazzo Nuovo zijn verbonden door een ondergrondse gang, waarin een collectie inscripties is te zien en die daarom de Galleria Lapidaria (‘Stenengalerij’) heet. Er is een zijgang die door het Tabularium loopt, waarvandaan je uit kan kijken over het Forum Romanum.

Een groot deel van de collectie van de Capitolijnse Musea is sinds 1997 ondergebracht in de Centrale Montemartini, een voormalige elektriciteitscentrale uit 1912 aan de Via Ostiense. Op de benedenverdieping staan vondsten uit de archaïsche en republikeinse periode, waaronder de ‘Togate Barberini’ (een patriciër met portretten van zijn voorouders). Op de bovenverdieping (de machineruimte en de stookruimte) staan tegen de achtergrond van enorme machines vele klassieke beelden opgesteld. Tot de hoogtepunten behoren de frontonsculpturen van de Tempel van Apollo Sosianus en het standbeeld van Agrippina de Jongere in basaniet.

Ook zijn er enkele werken van Nederlandse en Zuid-Nederlandse kunstenaars te vinden zoals bijvoorbeeld: van Denijs Calewaert (Het huwelijk), Peter Paul Rubens (Romulus en Remus en de wolvin), Antoon van Dyck (Dubbelportret Pieter de Jode de oude en de jonge). Daarnaast zijn er ook werken van leerlingen van Rubens en Paul Bril aanwezig.

Meer informatie vind je hier.

Nationaal Museum Castel Sant’Angelo

De Engelenburcht ontleent zijn naam aan een legende. Op kerstdag 590 hield paus Gregorius I een grote plechtige kerkelijke optocht om God te smeken een einde te maken aan de pestepidemie. Boven op het mausoleum verscheen de aartsengel Michaël. De engel stak zijn zwaard in de schede, wat betekende dat Gregorius’ bede was verhoord en de strijd tegen de pestepidemie voorbij was. Paus Pius II liet op de plaats waar de aartsengel zou zijn verschenen een kapel bouwen. Het beeld uit 1752 van de aartsengel Michaël dat boven op het gebouw staat is van de hand van Pieter Antoon Verschaffelt.

Het mausoleum was in de late oudheid al getransformeerd in een burcht. Vanaf 280 omringde de Aureliaanse Muur het grootste deel van de oude stad, maar het Vaticaan viel daar buiten. Door de opkomst van het christendom trokken steeds meer pelgrims naar de oude Sint-Pietersbasiliek, die met zijn kunstschatten buiten de stad lag. Het mausoleum lag op een zeer strategische positie tussen het Vaticaan en de brug over de Tiber en werd daarom in de verdedigingswerken van de stad opgenomen.

De beelden die op de rand van het mausoleum stonden, zijn eens gebruikt om de Goten te verjagen. Nadat de Goten weg waren streden de pausen en de adel om de burcht. Zij lieten de Engelenburcht verbouwen tot een sterke vesting die de Kerkelijke Staat moest beschermen tegen invallers, maar ook tegen de middeleeuwse Romeinse adel en burgerij.

Voor de veiligheid liet paus Nicolaas III in 1277 een doorgang bouwen, ook wel de corridor genoemd. Dat was een muur tussen het Apostolisch paleis en de veilige burcht die uitkwam op de Aureliaanse Muur. Nu kon de paus, wanneer er gevaar dreigde, zich verschansen achter de dikke muren van de Engelenburcht.

Na de plundering van Rome door Spaanse en Duitse troepen in 1527 werd paus Clemens VII verplicht de burcht open te stellen voor de troepen van Karel V. Deze laatste legerde zijn troepen in de burcht en verwierf zo een grotere controle over Rome. Later werd de burcht ook als pauselijke schatkamer gebruikt. Tot en met de 16e eeuw werden de verdedigingswerken verbeterd en de zalen steeds mooier versierd. Zo liet paus Paulus III de burcht comfortabeler inrichten voor als één van de pausen voor langere tijd in de burcht zou moeten verblijven.

Pas na september 1870, toen het Vaticaan de Engelenburcht overdroeg aan het Italiaanse leger, kreeg het voormalig mausoleum een rustige functie. In de burcht werd een museum ingericht dat in 58 zalen de geschiedenis van de burcht laat zien. In de zaal van Perseo zijn een aantal Vlaamse wandtapijten uit de 17e eeuw te zien. Het schilderij “De opvoeding van Bacchus” van een leerling van Rubens, in de zaal van Hadrianus, wordt toegewezen aan Jacob Jordaens. De laatste jaren is er veel aan gedaan om de burcht een beter aanzien te geven. Een deel van het vestingwerk is nu hersteld en een park geworden.

De laatste akte van de opera Tosca van Puccini speelt zich af op de Engelenburcht. Tosca, de heldin, pleegt hier zelfmoord. De Engelenburcht heeft ook een belangrijke rol in het boek en de film Het Bernini Mysterie van Dan Brown, als schuilplaats voor de Illuminati.

Meer informatie vind je hier.

Galleria Doria Pamphilj

De Galleria Doria Pamphilj is gevestigd in het paleis van de familie Doria (die er nog steeds woont) en heeft voornamelijk schilderijen. Het museum is bekend vanwege de vele meesterstukken van onder andere Caravaggio, Velázquez en Titiaan. Daarnaast zijn er ook werken van Roelant Savery, Quentin Massijs, Arnold Frans Rubens, Paul Bril, Jan Brueghel I, Joos de Momper, Rubens, Pauwels Franck, Hans Memling, Pieter Brueghel de Oude, en Sebastiaan Vrancx te zien.

Meer informatie vind je hier.

Galleria Nazionale d’Arte Antica

De Gallerie Nazionali d’Arte Antica is gesticht door en gevestigd in het paleis van de familie Barberini. Daarbij hoort ook de Galleria Corsini.

Palazzo Barberini

Het Palazzo Barberini werd in de 17de eeuw gebouwd in opdracht van paus Urbanus VIII. In 1629 werd het gebouw uitgebreid door Gian Lorenzo Bernini en Francesco Borromini die de ovale trap plaatste. Pietro da Cortona schilderde de zoldering van de grote zaal tussen 1633 en 1639. Na de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw eigendom van de Italiaanse staat die er ook het Ministerie van Defensie onderbracht. In 2006 werd het aan het museum overgedragen.

De collectie bestaat uit Italiaanse en buitenlandse schilderkunst. Het heeft werken van onder andere: Caravaggio, Tintoretto, Hans Holbein de Jonge, Domenico Beccafumi, Quentin Massys (Erasmus van Rotterdam), Filippo Lippi (Madonna met kind), El Greco (Geboorte en doop van Jezus), Rogier van der Weyden (De presentatie in de tempel) en vele anderen.

Meer informatie vind je hier.

Galleria Corsini

Palazzo Corsini is een villa uit de 15de eeuw. Het paleis werd oorspronkelijk gebouwd door de familie Riario en later door Koningin Christina van Zweden bewoond in de 17de eeuw. De Florentijnse familie Corsini ging er wonen nadat kardinaal Lorenzo Corsini tot paus werd aangewezen. Tijdens de Franse bezetting van Rome verbleef Joseph Bonaparte in de villa. In 1833 werden het bouwwerk en de kunstwerken aan de Italiaanse staat verkocht die er een museum van maakte. De kunstcollectie, Galleria Corsini, begon als een verzameling van kardinaal Neri Corsini, de neef van de paus. Deze collectie van 700 stuks maakt deel uit van de Galleria Nazionale d’Arte Antica samen met onder andere het Palazzo Barberini.

Enkele belangrijke werken zijn:

  • De Heilige Sebastiaan ondersteund door engelen (1608) door Peter Paul Rubens
  • Madonna met kind door Murillo
  • Heilige Johannes de doper (1604) door Caravaggio
  • De madonna van het stro door Antoon van Dyck
  • Het paasfeest, Het laatste oordeel en De kruisafname door Beato Angelico

Meer informatie vind je hier.

Galleria Spada

Het bouwwerk werd midden in de 16de eeuw gebouwd in opdracht van kardinaal Girolamo Capodiffero. Het werd verbouwd door Francesco Borromini toen het gebouw in 1631 verkocht werd kardinaal Bernardino Spada. Het gebouw diende voor de kunstverzameling van de Familie Spada zowel Bernardino als zijn broer Virginio Spada als Fabrizio Spada als de erfenis van Orazio Spada brachten kunstwerken aan. Toen de Italiaanse staat het gebouw in 1927 kocht brachten zij de Raad van State er in onder. Naast enkele bijzondere werken van Guercino, Francesco Solimena, Trevisani, Cerquozzi Bacicia en Borgianni zijn er ook werken van Jan Brueghel I, François Duquesnoy, Willem Reuter, Peter Paul Rubens, Peter Snyder, Hendrick Frans van Lint en Jacob Ferdinand Voet te zien.

Meer informatie vind je hier.

Istituto Nazionale per la Grafica

De uitgeversfamilie De’Rossi begon vanaf de 16de eeuw met een verzameling van drukplaten van kunstenaars. Kunstenaars konden bij hen in ruil voor de originele plaat enkele afdrukken krijgen. In 1838 werd er de volledige verzameling etsen en drukplanten van Giovanni Battista Piranesi aan toegevoegd. In 1975 werd Gabinetto nazionale delle stampe een deel van de collectie en het instituut gesticht. In 1978 kocht de Italiaanse staat het Palazzo Poli om de verzamelingen te bewaren. De zijgevel van het Palazzo Poli maakt deel uit van de Trevifontein.
De verzameling bevat meer dan 25.000 etsen waaronder enkel van Pieter Paul Rubens, Jan Brueghel I, Paul Bril, Giambologna, Antoon van Dyck, Gerard Seghers, David Teniers II, Justus Sustermans, Willem van Nieulandt II, Jan Miel, Jacob Jordaens en Ferdinand Voet

Meer informatie vind je hier.

Ara Pacis Museum

Dit is een vrij nieuw museum in Rome. Het museum opende in 2006 zijn deuren. Het Ara Pacis Museum wordt vooral bezocht om het eeuwenoude altaar waar offers werden gebracht voor de Romeinse godin Pax, godin van de vrede. Het monument werd opgedragen aan keizer en vredestichter Augustus, omdat hij een einde maakte aan de burgeroorlogen.

Meer informatie vind je hier.

Museo Barracco

Het Museo Barracco, of Museo di scultura antica Barracco, ontstond nadat baron Giovanni Barracco zijn collectie antieke beelden in 1902 aan het museum schonk. Oorspronkelijk was het museum gevestigd in het huis van de baron, maar in 1947 verhuisde men naar de huidige locatie naar een pand dat Le Roy, of ook de Farnesina ai Baullari, genoemd wordt. De collectie van het museum bestaat uit kunstvoorwerpen uit de Egyptische, Assyrische, Cypriotische, Griekse, Etruskische en Romeinse cultuur. De bedoeling is dat de collectie een overzicht van de Mediterrane kunst door de eeuwen heen laat zien.

Meer informatie vind je hier.

Museo Nazionale Romano

Het Museo Nazionale Romano is een archeologisch museum en werd gesticht in 1889. Het is verdeeld over vier gebouwen in Rome, namelijk het Palazzo Altemps, het Palazzo Massimo alle Terme, de Thermen van Diocletianus en de Crypta Balbi.

Palazzo Altemps

Met de bouw van het Palazzo Altemps werd begonnen in 1477 door Girolamo Riario. Vervolgens werd er tussen 1511 en 1523 door kardinaal Francesco Soderini aan gewerkt en het gebouw werd uiteindelijk afgebouwd na 1568. Er staan nog 16 beelden van de Altempscollectie. Verder staan hier de Ludovisi Boncompagniecollectie (o.a. standbeelden van Apollo met lier, Athena Parthenos (Athena de maagd), Loghios Hermes, Orestes & Elektra en de zelfmoord van de Galaat), de Mattei collectie en de Egyptische collectie van het Nationaal Museum.

Palazzo Massimo

Het Palazzo Massimo heeft een kelder en drie bouwlagen.

  • De kelder bevat een grote collectie juwelen en (vooral gouden) munten.
  • Op de begane grond staan veel beelden en reliëfs uit zowel de republikeinse en keizerlijke periode van het Romeinse Rijk, waaronder een standbeeld van keizer Augustus en de Niobide: een Grieks standbeeld uit ± 440 v.C. dat waarschijnlijk nog aan Julius Caesar heeft toebehoord. Daarnaast staan er twee bronzen beelden.
  • Op de eerste verdieping worden o.a. gebeeldhouwde hoofden van Julia (dochter van Titus), Vespasianus, Sabina (Vrouw van Hadrianus), Antinoüs en Antoninus Pius getoond. Ook staan hier reliëfs die de provincies uitbeelden en standbeelden van de ‘Diskobolos Lancelotti’ of ‘de Discuswerper’ (een marmeren Romeinse kopie van het Griekse origineel gemaakt door Myron van Eleutherae), de Apollo’s van Anzio en Tiber, een bronzen beeld van Dionysus en het beroemde beeld ‘de slapende hermafrodiet’ uit de 2e eeuw.
  • De tweede verdieping ten slotte bevat schilderijen, mozaïeken en stucco’s.

Thermen van Diocletianus

De Thermen van Diocletianus waren met een oppervlakte van 13½ hectare de grootste publieke thermen van Rome. Er werd in 292 met de bouw begonnen en het duurde tot 306 voordat het gigantische gebouwencomplex af was. Het was in gebruik tot 537. In het tepidarium en frigidarium werd in de 16e eeuw de ‘Santa Maria degli Angeli e dei Martiri’-kerk gebouwd. De thermen bevatten diverse bronzen en marmeren beelden. Ook zijn er archeologische opgravingen en vondsten te zien. Van de thermen zelf is nog een groot gedeelte bewaard gebleven.

Crypta Balbi

De Crypta Balbi was een deel van het theater van Balbus uit 13 v.Chr. Het werd in 1901 door de Italiaanse staat aangekocht en in 2000 toegevoegd aan het Nationaal Museum. De Crypta bevat vondsten die vanaf 1981 ter plaatse zijn opgegraven en verder een tentoonstelling over Rome tussen de 5e en 10e eeuw.

Meer informatie vind je hier.

Keats-Shelley House

Naast de Spaanse Trappen van Rome vind je het huis van de romantische dichters John Keats en Percy Bysshe Shelley. Hun gedichten werden vooral bekend na hun overlijden. Veel van hun schrijfwerk is dan ook terug te vinden in poëzie, toneelstukken en in de literatuur. In het huis van Keats-Shelley kun je een bibliotheek en verschillende kamers bezoeken waar je veel van hen tegenkomt.

Meer informatie vind je hier.

Palazzo Colonna

Het Palazzo Colonna werd gebouwd in de 15de eeuw door Paus Martinus V lid van de adellijke familie Colonna. In 1527 werd het gebouw tijdens plunderingen gespaard, omdat Isabella d’Este er te gast was en zij de moeder was van de commandant van de plunderaars. Gedurende de 17de eeuw begon Kardinaal Girolamo aan een grondige restauratie. Hij liet een galerie bijbouwen voor de kunstwerkcollectie die door zijn vader Filippo begonnen was. Later werd er nog door Lorenzo Onofrio Colonna en Fabrizio Colonna bijgebouwd. Er hangen kunstwerken van Titiaan, Guercino, Reni, Bronzino (Venus, Cupido), Jacopo Tintoretto (Narcissus bij de vijver) en Annibale Carraci (De boneneter). Daarnaast zijn er ook kunstwerken te zien van Paul Bril, Jan Brueghel, Jan de Momper, Jan Frans van Bloemen, Antoon van Dyck en Jean Boulogne.

Meer informatie vind je hier.

Museo Civico di Zoologia (Natuurhistorisch museum)

In de parkachtige omgeving van Villa Borghese en direct naast de dierentuin is het natuurhistorisch museum van Rome te vinden. Het museum heeft veel aanzien. Je kunt er namelijk ongeveer vijf miljoen exemplaren van weekdieren, vogels, zoogdieren, insecten en fossielen bewonderen. Daarnaast zijn er ook nog de zoölogische collecties van Conte Arrigoni degli Oddi, de Italiaanse Ornitholoog, te bezoeken.

Meer informatie vind je hier.

Palazzo delle Esposizioni

Dit is één van de vele neoclassicistische gebouwen van Rome. Het werd in 1883 gebouwd naar een ontwerp van Pio Piacentini. Vanwege de neoklassieke uitstraling, die in tegenspraak was met het strengere classicisme van de fascistische periode in Italië, werd het gebouw in de jaren tijdens het bewind van Mussolini weliswaar vaak gebruikt als expositieruimte voor grote tentoonstellingen en manifestaties, maar werd het gebouw tijdens zo’n manifestatie voorzien van een ander vooraanzicht. Na een verbouwingsperiode van 2003 tot 2007, kwam er een moderne, glazen serre aan de achterzijde voor het restaurant, een cafetaria en een boekenwinkel, beschikt de stad Rome nu over een tentoonstellingsruimte voor enkele grote exposities per jaar. De expositieruimte (3000 m²) bevindt zich op de eerste en tweede verdieping.
In het Palazzo delle Esposizioni zijn, naast de tentoonstellingsruimtes, ook een bioscoop (met 139 zitplaatsen), een auditorium voor circa 90 personen en een multifunctioneel forum aanwezig.

Meer informatie vind je hier.

Palazzo Montecitorio

Het gebouw was bedoeld als geschenk voor de vrouw van prins Ludovisi en werd in de 17de eeuw in opdracht van paus Innocentius X gebouwd. Het diende uiteindelijk als Curia Innocenziana (Pauselijke rechtbank). Na de eenwording van Italië in 1871 werd het de zetel van het Huis van Afgevaardigden. In de Sala della Regina werden in 1957 onderhandelingen gevoerd voor het Verdrag van Rome. In het gebouw zijn meer dan duizend schilderijen en beeldhouwwerken. Waaronder het enige portret van Napoleon waarvoor hij buiten Frankrijk poseerde. Daarnaast werden de bestaande werken aangevuld met moderne kunst sinds 1930. Er hangen onder andere 4 Vlaamse wandtapijten in de Sala della Lupa waar op 2 juni 1946 de uitslag van het referendum over de republiek werd bekendgemaakt. Daarnaast zijn er nog acht andere Vlaamse wandtapijten waaronder van het atelier Bernardino van Asselt naar ontwerpen van Agostino Melissi.

Vaticaanse musea

De Vaticaanse Musea is een groep musea in de Apostolische paleizen waarin de kunstschatten van het Vaticaan te bezichtigen zijn. Deze collectie is in de loop der eeuwen ontstaan doordat pausen kunstwerken aankochten, lieten vervaardigen of veroverden.
Onder paus Sixtus IV, tevens opdrachtgever tot de bouw van de Sixtijnse Kapel, werd begonnen met de bouw van het eerste museum. Dit museum werd gebouwd naar een ontwerp van Donato Bramante. Pas later werd de volle omvang van het bezit van de pausen duidelijk. De huidige musea, verdeeld in afdelingen, ontstonden pas in de 18e en 19e eeuw.

In de musea bevinden zich een aantal kunstwerken en ruimtes die tot icoon verworden zijn. De musea bezitten veel werken uit de Renaissance schilderkunst zoals van Perugino, Giotto, Leonardo da Vinci, Gian Lorenzo Bernini, Caravaggio en Rafael. De belangrijkste musea zijn:

Pio-Clementino Museum

Het Pio-Clementino Museum heeft veel beelden. Paus Clemens XIV begon het museum in 1771. Het heeft veel Griekse en Romeinse sculpturen en ook de graftomben van de ouders van Constantijn de Grote. Ook is hier een overblijfsel van de inboedel van keizer Nero’s Domus Aurea (Gouden Huis) te zien. Het museum bestaat totaal uit 54 zalen.

Chiaramontimuseum

De door paus Pius VII Chiaramonti opgezette afdeling is een 300 meter lange gang, waarin zich de busten en beelden van belangrijke figuren bevinden. De Galleria Lapidaria is een ander deel van het museum met meer dan 3000 stenen tabletten met inscripties.
Paus Gregorius XIII begon het Museo Gregoriano Etrusco in 1836. Het museum omvat acht galeries met belangrijke Etruskische stukken zoals vazen, sarcofagen.

Museuo Egiziano

Het Museuo Egiziano bevat een grote collectie oud-Egyptische voorwerpen zoals papyri, de De Grassi-collectie, mummies en het Egyptisch dodenboek. Hierin bevinden zich kunstschatten uit het Vaticaan zelf, uit de Villa Hadriana en de Capitolijnse Musea. Op de eerste verdieping bevinden zich de Stanze van Rafaël, ze zijn zeer bekend. Deze zalen werden gedecoreerd door Rafaël Santi, in opdracht van Paus Julius II. Het thema van de Stanza di Eliodoro is de bescherming die God aan zijn Kerk verleent. Dit thema wordt uitgewerkt in vier symbolische voorbeelden: de Val van Eliodorus in de tempel te Jerusalem, de Mis van Bolsena, de Bevrijding van Petrus uit de gevangenis en de Ontmoeting van paus Leo de Grote met Attila.

Sixtijnse kapel

De Sixtijnse Kapel is een kapel in de Vaticaanse musea. Het werd gebouwd tussen 1475 en 1483, in opdracht van Paus Sixtus IV, naar wie de kapel genoemd werd. Het is één van de bekendste zalen ter wereld, vanwege de beroemde fresco’s van Michelangelo. In de Sixtijnse kapel vindt het conclaaf van de kardinalen plaats wanneer er een nieuwe paus moet worden gekozen. De kapel heeft een rechthoekige grondvorm en is 40,23 meter lang, 20,70 meter hoog en 13,41 meter breed, waarmee het de exacte afmetingen heeft van de tempel van Salomo zoals die beschreven wordt in het Oude Testament. De vloer heeft een prachtig patroon. De muurschilderingen op de zijwanden zijn vervaardigd door Sandro Botticelli, Pietro Perugino, Domenico Ghirlandaio, Cosimo Rosselli en Luca Signorelli. Op de schilderingen worden belangrijke gebeurtenissen uit de christelijke geschiedenis afgebeeld, ingedeeld in drie perioden: vóórdat Mozes de Tien Geboden ontving, de tijd tussen Mozes en Christus en het tijdperk dat erop volgde.

Het plafond was oorspronkelijk azuurblauw geschilderd en met gouden sterren gedecoreerd, maar Paus Julius II besloot in 1508 dat er een nieuw fresco overheen geschilderd moest worden. Hij contracteerde Michelangelo, hoewel deze zich tot dan toe vooral met beeldhouwen bezig had gehouden. Michelangelo schilderde de fresco’s tussen 1508 en 1512. Toen Michelangelo klaar was met het gewelf, had hij meer dan 300 figuren geschilderd, hoewel hij was gecontracteerd om slechts de twaalf apostelen af te beelden. In het midden zie je De Schepping, waarop te zien is hoe God Adam het leven geeft.

In 1535 werd Michelangelo opnieuw benaderd voor een schilderopdracht in de kapel. Deze keer moest de muur achter het altaar beschilderd worden met een afbeelding van het Laatste Oordeel. Het fresco werd in 1541 voltooid, maar was het onderwerp van een hevige controverse binnen het Vaticaan: Michelangelo had veel figuren geheel naakt en met zichtbare geslachtsdelen afgebeeld. Veel van de geslachtsdelen werden later met geschilderde vijgenbladeren bedekt.

  • De Paulijnse kapel, voornamelijk door Michelangelo beschilderd
  • De Stanza della Segnatura, beschilderd door Rafael in opdracht van Paus Julius II.
  • De Vaticaanse Pinacotheek, een bibliotheek

Meer informatie vind je hier.

 

Afbeeldingen afkomstig van Shutterstock

Lees ook

Astrid