Als je oudste geboren wordt, dan verandert je leven enorm. Ineens plan je van voeding tot voeding je ochtend of middag, kun je niet meer zomaar de deur uit maar moet er altijd een tas met allerlei spullen mee en elke nieuwe fase is weer spannend. De eerste keer naar het consultatiebureau is een heel gebeuren, waarna je uitgeteld thuis op de bank ploft en dan tot de ontdekking komt dat het alweer tijd is voor het badje. Inmiddels ben ik 3 kinderen rijker en ik kan zeggen dat je bij ieder kind echt gemakkelijker en relaxter wordt. Waar ik bij de oudste alles perfect wilde doen en alles van de uitzetlijst had aangeschaft, is onze jongste er met een minilijstje van het totaal ook groot geworden. En ook fijn: na drie kinderen weet je ook wanneer je een makkelijke of moeilijke baby hebt.

De hele dag bezig

Als ik nu terugdenk aan de babytijd van onze oudste, dan snap ik niet waarom ik de hele dag zo druk was. Na de voeding moest het flesje uitgekookt, dan spuugde hij alles onder, dus of in bad of verschonen en met een washandje het nekje schoonmaken en droogdeppen met een hydrofiele doek. Daarna naar buiten, want ik vond dat hij echt elke dag minstens een half uur in de buitenlucht wandelend geweest moest zijn. En het liefste hield ik hem uren vast, om maar te zorgen dat hij zich geliefd voelde en zelf genoot ik ook zo van het kroelen. Het eten van hapjes ging op zich prima. En qua slapen was het vooral ’s nachts echt niet leuk, maar ik wist niet beter en ik had geen andere kinderen rondlopen.

Oudste is het oefenkind

De verloskundige sprak bij de oudste de woorden: je oudste is je oefenkind. Dat vond ik toen best een grappige opmerking, maar inmiddels begrijp ik hem goed en is het ook zo. Hoe je je kind in slaap brengt, wat helpt bij buikkrampjes, hoe je omgaat met vaccinaties en de pijn hiervan of bij doorkomende tandjes. Al die eerste keren zorgen ook dat je meer tijd kwijt bent dan bij een tweede, derde of vierde. Want je wilt het graag goed doen en je zoekt het beste voor je kind en dat kost ook tijd. Terwijl ik dit opschrijf schaam ik me gewoon, maar ik zat bij de oudste vaak nog tot 11 uur ’s ochtends in pyjama en zonder make-up en als de postbode aanbelde schoot ik meteen in de stress. Zo van: hij slaapt net en nu wordt hij vast wakker van de bel tot: ik zie er niet uit! Ook daar word je makkelijker in bij een volgend kind ☺

Karakter en bouw zorgt mede voor een makkelijke of moeilijke baby

Anders was onze tweede. Al in de zwangerschap was ze te klein en waren er zorgen over haar gehele ontwikkeling. En dat is altijd gebleven. Om de 2 uur moest er gevoed worden, de voeding was dan weer niet rijk genoeg en dan starten met bijvoeden. Ik was werkelijk de hele dag en nacht alleen maar bezig met voeden en verschonen. Eten is nog steeds een drama (ze wordt bijna 4) en in alles loopt ze achter. En mijn bezorgdheid groeit daardoor ook. Bij haar bleef ik veel meer de hele dag bezig en zit ik er nog steeds dichtbij om te zorgen dat ze een ministukje banaan eet of in de wandelwagen ongemerkt toch een slokje drinkt. Waar ik mee wil zeggen: je kunt merken dat in een gezin het ene kind als baby anders is als de andere. Of je nu meer ervaring als ouder hebt opgedaan of niet, karakter en lichamelijke kenmerken van je kindje spelen hierin mee. Wat voor de oudste wel hielp, was drama bij haar en andersom. Die gebruiksaanwijzing uitpuzzelen is best nog een taak.

Wat kun je verstaan onder een moeilijke baby?

  • Veel huilen, moeilijk te troosten
  • Slecht drinken
  • Zorgen over de gezondheid en groei
  • Wil constant in je buurt zijn
  • Of wil juist niet in je buurt zijn (echt dit kan)
  • Veel spugen en daardoor verschonen en constant honger
  • Problemen met de ontlasting of het plassen
  • Veel ziek zijn

Voor alle ouders van een ‘moeilijke baby’

Alle ouders die een ‘moeilijke baby’ hebben, die ’s nachts amper slapen en de hele dag bezig zijn met voeden of andere lichamelijke verzorging wil ik dit zeggen: Lieve ouder, het wordt beter. Echt. Als je vannacht weer oververmoeid in de weer bent, weet dan dat je het heel goed doet. En dat met elk stukje zelfstandigheid van je kind, jouw zorgtaak ook minder groot wordt. Dat er weer nachten komen waarin je ongemerkt kunt doorslapen. Dat ze echt een keer gaan lopen, zelfstandig eten, zelf aankleden en je dus niet meer hoeft te tillen, hapjes voeren en outfitjes aan moet doen. Bij de één is dit vanaf een half jaar, bij een ander duurt het langer. Zit je er doorheen? Schakel dan je moeder of schoonmoeder in als lieve oppas en besteed je kind een nachtje uit ter logeren. Dan kun jij een goede nacht maken en heel gek..de mijne sliepen bij oma altijd wél door.

En probeer over deze schutting van vermoeidheid heen te kijken en de tuin te zien die hierna komt: van een vrolijke peuter die heerlijk achter je aan waggelt, geen fles of borstvoedingen meer nodig heeft om te groeien en die ook nog eens zindelijk wordt waardoor die hoop luiers verleden tijd is.

Wanneer het precies makkelijker wordt is lastig te zeggen, omdat het zoals gezegd ook aan mogelijke gezondheidsproblemen en karakter ligt, maar ik weet nog dat ik bij de oudste na een jaar dacht: o nu heb ik niet meer de hele dag alleen maar zorgtaken en bij de jongste was dat na 4 maanden. Meet je vooral niet met een ander en probeer goed voor jezelf te blijven zorgen.

Lees ook

Mirjam