Soms dan kom je van die berichten tegen dat je het niet kan laten om er niet op te reageren. Zo ook het artikel van gisterochtend in de Telegraaf “Moeder? Een salaris van €240.000 euro.” Een discussie die met enige regelmaat terug lijkt te komen. Er is ooit zelfs een partij geweest die dit als verkiezingsleus had. De eerste reactie was daarom ‘Daar gaan we weer” gevolgd door een “Kom maar op met dat geld”. Als je verder leest wordt er uitgelegd dat het bedrag is gebaseerd op een aantal taken / functies die zijn gekoppeld aan het moederschap. Als moeder heb je veel verschillende petten, dat verklaart dat hoge bedrag. Maar dan nog; je ‘kiest’ zelf voor kinderen. 

Natuurlijk is het netjes om te overwegen om moeders een financiële vergoeding te geven voor het ‘werk’ dat ze doen. Een stukje waardering voor datgene wat je dag in, dag uit doet. Met zoveel mogelijk liefde. Echter denk ik dat als je moeders zou gaan betalen je een flink stuk terug gaat in de tijd. Ik vrees dat je dan weer in de situatie terecht komt dat als je kinderen hebt gekregen je niet meer mag werken. Dat je door de maatschappij verplicht wordt om thuisblijfmoeder te worden. Je krijgt er tenslotte betaald voor, een verplichte baan dus. Terwijl het eindelijk ‘normaal’ is als je gewoon het werk blijft doen ongeacht je burgerlijke status of kinderen. Iets waar onze moeders, of misschien zelfs wel oma’s hard voor hebben gestreden. Dat we dezelfde rechten hebben als mannen, en dezelfde plichten.

Verder ie zou er echter bepalen of je je ‘werk’ wel goed doet? Krijgt het consultatiebureau dan nog meer invloed om te zeggen wat je beter anders kan doen? Een echte opdrachtgever ontbreekt er tenslotte. Of moeten we dan allemaal verplicht een ouderschaps cursus volgen als je zwanger bent? Moet je dan ook een eindexamen doen aan het einde van de cursus? En wat als je zakt? Moet je dan verplicht je kind afstaan? En stel je voor dat je slaagt, maar je na een paar jaar tijdens een functioneringsgesprek faalt? Wordt je kind dan uit huis geplaatst? Bij een ander gezin, terwijl er al zoveel moeite is om voor alle kinderen een opvang te vinden?

Om weer even wat verder terug de tijd in gaan. Er is een periode dat er medailles werden uitgereikt als je kinderen kreeg. Het liefst zoveel mogelijk; je had namelijk bronzen, zilveren en gouden medailles. Afhankelijk of je 4, 6 of 8 kinderen verzorgde. Dan heb je als Nederlandse vrouw met gemiddeld 1,3 kind nog wel even te gaan. Aan dit moederschap zaten wel wat eisen verbonden; zo moesten je voorouders bekend zijn en mocht je geen interraciale kinderen opvoeden. Juist; dit idee kwam van Hitler. Misschien ga ik te ver om een betaalde baan

En wat als je met twee moeders voor een kind zorgt? Of als de man thuis zit en de vrouw werkt? We zijn tenslotte een moderne samenleving; is allemaal mogelijk. Nu is het tegenovergestelde; het betalen van je vrouwelijke werknemers als je de kinderwens uitstelt ten bate van je carrière weer het andere uiterste. Ja, bedrijven zoals Facebook en Apple doen dit. En hebben hier zelfs duizenden euro’s voor over.

Dit filmpje heb ik eerder al gedeeld in een ander blogje over het thuisblijfmoederschap maar blijft zeer toepasselijk op dit onderwerp.

Wat ik er zelf nu echt van vind? Natuurlijk zou een bijdrage welkom zijn. Eentje die wat verder gaat dan de kinderbijslag die je nu ontvangt. Want dat stelt echt niets voor. Maar om er nu volledig voor betaald te worden? Dat gaat mij te ver, trouwens wie moeten dat dan betalen? Doe mij dan maar een situatie die vergelijkbaar is met de uitkeringen en vergoedingen in Zweden dat je recht hebt op 240 dagen ouderschapsverlof; zowel de man als vrouw. En verschillende uitkeringen die je inkomen garanderen. Kan je daarna weer terugkeren op de arbeidsmarkt als je daar zelf voor kiest.

Zouden jullie betaald willen worden voor het moederschap?

Lees ook

Linda van Aken
Latest posts by Linda van Aken (see all)