Het zal je maar verteld worden. En niet één keer, nee de hele dag door. Door je eigen kind, waar je al een paar jaar dag in dag uit voor zorgt, die jou meldt dat je stom bent. Of iets anders wil dan jij voor ogen hebt. Dus ben je stom. En daar moet je het maar mee doen. Niet omdat ze dat echt zo vinden, maar meer omdat ze hun zin niet krijgen. En dit dan een uitspraak is uit machteloosheid. Waarom je stom bent als moeder?

Omdat ze andere kleding aan willen

Leg je een jurk klaar, willen ze een broek en trui. Leg je hun favoriete Paw Patrol trui klaar, willen ze een dinotrui aan en ga zo maar door. Of ze komen naar beneden in een zeer originele combinatie, die voor thuis best zou kunnen maar buitenshuis misschien niet altijd even handig is. Qua match of omdat ze in het midden van de winter in een zomerjurkje rond willen lopen.

Omdat het bedtijd is

Half slapend ligt ze op de bank, maar moe is ze niet hoor. Nee, ze wil gewoon spelen en beneden blijven. Als je haar dan toch op de een of andere manier naar boven weet te tillen ben je stom en krijg je dat nog vijf minuten te horen of proberen ze er nog een paar keer uit te komen omdat ze naar het toilet moeten, of dorst hebben of nog een knuffel willen totdat ze uiteindelijk in een diepe slaap vallen.

Omdat ze willen helpen

Met koken bijvoorbeeld. Zodra je maar richting de keuken gaat komen ze al achter je aan hobbelen, aan de ene kant in de hoop dat ze wat lekkers krijgen. Maar ook omdat ze heel behulpzaam willen zijn. Zelfs de afwas doen ze graag. Maar ohwee, als ze dan een keertje niet mogen helpen in verband met het gevaar van de hete oven of spetterende olie…

Omdat ze graag buiten willen spelen

Soms komt het gewoon even niet uit, of is het weer er gewoon niet naar. Als je een afgesloten tuin hebt, kun je ze daar eventueel vrij laten. Maar buitenspelen, of als het keihard regent, of je op zolder de was moet vouwen en dus geen toezicht kan houden. Dat is gewoon niet verantwoord, dus ben je stom.

Omdat ze in bad gaan, haren moet wassen of weer uit bad moeten

Soms krijg je het gevoel dat ze gewoon niet weten wat ze willen. Dan ben je stom omdat ze niet in bad willen. Als ze dan eenmaal toch in bad zitten wil ze alleen maar spelen en geen haren wassen. En als je vervolgens klaar staat voor de handdoek ben je ook stom. Vast omdat ze weet dat ze daarna naar bed toe moet…

Omdat ze graag een snoepje willen

En ze dat van mij niet op ieder willekeurig moment van de dag mag als ze dat zelf besluit te willen. In principe probeer ik haar dan te verleiden met een stukje fruit, of hooguit een soepstengel of iets dergelijks. Zeker vlak voor het eten krijgt ze geen snoep van mij. En natuurlijk hoort er af en toe ook een snoepje bij. Toch probeert ze het soms zelf te pakken. Misschien tijd om de snoepjes hoger op te bergen. We kopen zelf eigenlijk nooit snoep, maar hebben toch ondertussen wel een verzameling aangelegd van lollies die ze overal meekrijgt en snoepjes uit traktaties van de peuterspeelzaal.

Omdat ze geen Frozen wil kijken maar zeemeerminnen, of andersom

Denk je te weten wat ze graag willen zien op de tv, is het altijd de verkeerde keuze. En als je ze dan zelf laat kiezen, is dat nog geen garantie. Want na vijf minuten zijn ze alweer uitgekeken en willen ze toch weer iets anders.

 Omdat mama een puzzel pakt van de stapel die stom is

Of ander speelgoed, eigenlijk hetzelfde als de tv. Als je ze iets aanbiedt, wat de ene dag nog veruit de favoriet is, kan dat de dag daarna alweer anders zijn. Kinderen kunnen zo snel veranderen van meningen en voorkeuren. En stel je voor dat je dat niet telepatisch op afstand hebt meegekregen.

Omdat mama melk inschenkt maar ze water wil, of appelsap

Kortom, het maakt niet uit wat je doet. Het is toch nooit goed… En voor het avondeten; probeer maar niet dat er groene stukjes tussen het eten zit, of andere sporen van iets wat mogelijk groente zou kunnen zijn.

Omdat je haar niet in het midden van het winkelcentrum wilt tillen.

Of op een willekeurige andere plek, omdat ze bedenken dat ze niet meer willen lopen. En als je nee zegt, en doorloopt, ben je stom en gaat ze languit op de grond liggen. En als je geluk hebt en gewoon doorloopt, dan bedenken ze zich toch en is het al snel ‘mama, wacht op mij’!

Tja, het is toch wat om van het begin van de dag tot het einde stom gevonden te worden. Gelukkig zitten er ook wel momentjes tussen dat ik lief ben en ze met twee armpjes om mijn nek heen bungelt.

Vinden jouw kinderen je ook al stom?

Lees ook

Linda van Aken