Een baby groeit dus op met het idee dat er iets grappigs op het gezicht zit. En naarmate het ouder wordt en in de spiegel kijkt zal het ook zelf zien waar het nu allemaal over gaat. Je merkt dat het grappig is als je met je vinger een beetje tegen je neus duwt. Er wordt gelachen naar je en gezegd dat je nu op een varken lijkt. Als je niest voel je soms iets nattigs uit je neus komen, soms zijn dit slechts druppeltjes en soms iets meer. Ook hier wordt nog wel om gelachen, vooral ook omdat je er best een grappig geluidje van maakt of er een leuk gezicht bij trekt.

Je kunt ook wel eens last hebben van je neus, als er een snotje in zit. Je leert te snuiten in een zakdoekje en je ziet dat er inderdaad iets geks uit kan komen. Soms ga je dan ook zelf op ontdekkingstocht. Met je vinger merk je dat je ook makkelijk in je neus kan. Tijdens dit peuteren komt er soms ook wel een bulletje mee uit je neusgat wat in de weg zat. Oh dat lucht op, denk je dan en hier hoef ik niet eens voor te snuiten in een doekje.

Nu je weet dat er soms iets uit je neus gehaald kan worden en dat je dit met een vinger eruit kan halen, ga je misschien wel ongemerkt steeds vaker met dat vingertje richting je neusgat. Zelfs tijdens het spelen. Ben je geregeld verkouden en heb je een loopneus, dan is een keer opsnuiven al een manier om je spel niet steeds te onderbreken. Dat wil je natuurlijk niet, dat is alleen maar storend. En zo af en toe veeg je met je hand je neus even schoon. Ook dat werkt voor jou prima en snel.

Zonder er bewust mee bezig te zijn breng je al aardig wat uurtjes door met je neus. En het wordt ook steeds interessanter. Want hoe komt dat snotje nu eigenlijk in je neus? Heeft iemand dit er soms ingestopt? Wie dan en wanneer dan? Kan er nog meer in? En zonder het door te hebben steek je misschien wel per ongeluk een klein voorwerp in je neus. Een kleine knikker, een los wiel van een speelgoedautootje of een kraaltje. Tja en nu?

Vreemd voorwerp in je neus

Je voelt dat er iets in je neus zit en je probeert het er met je vinger uit te halen. Dat lukt natuurlijk niet en je duwt het ook nog dieper je neus in.

Je krijgt er last van en het kan zelfs pijn gaan doen. Je raakt er een beetje van in paniek en weet niet zo goed wat je moet doen. Misschien durf je het niet te vertellen en ga je je een beetje verstoppen. Ondertussen krijg je steeds meer last van je neus, bah wat een akelig gevoel. Inmiddels heb je wel door dat er nu iets in je neus zit wat er niet in thuis hoort en dat moet weg, zo snel mogelijk. Het leek zo leuk om iets in dat kleine ronde gaatje te stoppen, maar nu is de lol er af. Je wilt het niet meer, maar het lukt je niet om het er zelf uit te krijgen.

Er zit iets in mijn neus

Het fijnste is natuurlijk dat je kind direct naar jou als ouder, juf, meester, of andere verzorger toekomt en vertelt wat er is gebeurd. Zo kun jij direct actie ondernemen. Maar wat als je kind niets durft te zeggen? In sommige gevallen is het nog wel te zien dat er iets in de neus zit, het steekt misschien toch nog een beetje uit of je kunt het zien aan de vorm van de neus die anders dan normaal staat.

Signalen dat iets in de neus zit

Met een voorwerp in de neus wordt er een neusgat afgesloten. Het lijkt nu alsof je kind snipverkouden is en een continue dichtzittende neus heeft. Op den duur zal er toch een geurtje aan zitten die niet bepaald lekker ruikt. Er ontstaat een stinkend etterende afscheiding die uit de neus komt. Dit is dus voor jou als volwassene een duidelijk signaal dat er actie moet worden ondernomen.

Wat kun je nu doen?

Op de eerste plaats probeer je te achterhalen wat er precies in de neus zit en laat je het kind de kant aanwijzen waar het in zou moeten zitten. Grote kans dat nu je kind in paniek gaat raken en overstuur wordt of gaat huilen. Stel het kind op dit moment gerust en vertel duidelijk dat het voorwerp er weer uitgehaald kan worden. Dit kun je eerst zelf proberen en als dit niet lukt dan kunnen jullie langs bij de huisarts en die gaat je verder helpen. Maar hoe dan ook, het zal er uit komen.

Het kind is weer rustig en kalm en kan nu meewerken om dit op te lossen. Allereerst vraag je weer in welk gat het zit verstopt. Daarna vraag je het kind om nu de andere kant van de neus dicht te duwen en dan flink te snuiten. Als een kind dit niet kan of blokkeert in de paniek is het ook een optie om bijvoorbeeld een niesbui op te wekken met een handje peper onder de neus. Tijdens het niesen moet het neusgat wat niet verstopt zit dicht gehouden worden.

Is het kind nog te jong om zelf goed met kracht te kunnen snuiten dan kun je zelf proberen lucht door de neus te blazen om het voorwerp los te krijgen. Deze techniek wordt de blaaskus-techniek genoemd binnen de EHBO en gaat als volgt:

  • Stel het kind op zijn gemak en zeg dat je het een speciale kus gaat geven. (Dit voorkomt dat het kind het hoofd wegtrekt want je komt natuurlijk wel erg dichtbij)
  • Plaats je mond stevig rond de geopende mond van het kind en duw het goede (vrije) neusgat dicht.
  • Blaas tot 5 keer kort en flink lucht in de mond van het kind waardoor het voorwerp loskomt.

Bron

Komt het voorwerp er niet van zelf uit na deze pogingen? Dan zit er nog één ding op: bellen met de huisarts!

Wat vooral niet te doen!

NOOIT HET KIND LATEN PEUTEREN IN DE NEUS EN GA OOK ZELF NIET IN DE WEER MET EEN PINCET OM HET VOORWERP ERUIT TE HALEN.

Hiermee is de kans groot dat je de schade juist vergroot! Het voorwerp gaat dieper in het neusgat zitten en dit kan leiden tot een beschadiging van het slijmvlies of het voorwerp kan in de keel komen en de luchtpijp afsluiten. Levensgevaarlijk dus!
Meestal kun je diezelfde dag nog wel even terecht met je kind bij de huisarts en die heeft de juiste middelen om in de neus te kijken en het voorwerp er goed en volledig (ook niet onbelangrijk) weer uit te halen.

Ervaringen met kind

Uit eigen ervaring weet ik dat het best lastig is om je kind in paniek te zien en je zelf ook niet zo snel een manier weet hoe je het kind kunt helpen. Zeker als het gaat om je eigen kind, dan lijkt het zelfs wel alsof je zelf voelt en meemaakt wat je kind moet doorstaan. Als peuterleidster heb ik al menig EHBO-trommeltje uit de kast moeten halen en beknelde voeten en armen uit fietsen en wandrekjes kunnen verlossen.

Bij die situaties was ik redelijk nuchter en kalm. Zeker hielp het natuurlijk ook mee dat ik door de jaren heen al een aardig doorgewinterde leidster was, mijn eerste EHBO-hulp heb ik ook uitbesteed aan de brandweer hoor (ik beken eerlijk haha), maar het hielp ook voor een groot deel omdat ik nog min of meer als buitenstaander tegenover het kind stond. Thuis bij mijn eigen kinderen pakte ik sommige situaties ook behoorlijk paniekerig aan en dat was niet bepaald een helpende reactie.

Toen ons middelste zoontje een kraal in zijn neus had geduwd, zat hij in groep 1. De juf had al meerdere pogingen gedaan om de kraal terug te krijgen maar het lukte niet. Ze vertelde me direct wat er gebeurd was, heel kalm en mede door haar kalmte bleef ik zelf verbazingwekkend genoeg ook kalm. De juf legde uit wat ze zoal geprobeerd had en adviseerde mij om even langs de huisarts te gaan. Thuis belde ik direct en ik kon meteen komen. Daar was de kraal binnen een paar seconden al uit de neus. Mijn zoon vroeg de huisarts om de kraal even goed af te wassen, want de juf zou het graag terug willen.

De huisarts moest uiteraard hard lachen, maar poetste de kraal zorgvuldig schoon en gaf het bijna eerbiedig aan mijn zoon. Hij gaf hem die middag weer terug aan de juf en zag haar vieze gezicht. “De dokter heeft het gewassen hoor”, lachte hij, en rende naar zijn stoel in de kring. De kraal werd met een opgelucht gezicht weer terug in de kralendoos gedaan.

Houd je rustig en maak er eventueel nog wat grapjes mee. Je kind help je hiermee het beste en zal dit avontuur nooit en te nimmer meer vergeten en zéker niet willen herhalen.

Liefs Isabell

Meer informatie vind je hier.

Isabell
Laatste berichten van Isabell (alles zien)