Je weet als moeder de gevonden voorwerpenbak op school of bij de voetbal inmiddels met je ogen dicht te vinden. Want alweer is je kind zijn ene gymschoen kwijt, de fietssleutel of een compleet huiswerkboekje. Hoe komt het toch dat je ene kind dat bijna dagelijks heeft en een ander kind zelden tot nooit? Het is echt niet dat jonge kinderen enkel hun spullen kwijtraken of er nonchalant mee omgaan, dat geldt ook voor oudere kinderen zeker als ze in de leeftijd zitten dat ze ook op kamp gaan. Wat kun je doen als je kind steeds zijn spullen kwijtraakt?

Laat het je kind zelf regelen

De beste leerschool is om het je kind zelf te laten oplossen. Persoonlijk vind ik dat het wel aan de leeftijd ligt. Als onze oudste van 5 iets kwijt is, ben ik toch geneigd om het samen aan de juf te gaan vragen. Maar wat als je puber een schoolboek kwijt is of een broodtrommel vergeet mee te nemen? Laat het je puber zelf regelen. Misschien dat de benodigde bladzijdes wel gekopieerd kunnen worden of ze een lesboek uit de mediatheek kunnen lenen. En die lunch.. waarschijnlijk is er wel een supermarkt in de buurt of biedt de schoolkantine wat alternatiefs als lunch. Voor een keertje kan dat best.

Leer aan om alles op een vaste plek te bewaren

Wat ook helpt is om te leren om alles op een vaste plek te bewaren. Fietssleutels meteen in een sleutelbakje / opbergrek. En de dag van tevoren alvast de tas inpakken voor school, boterhammen ’s avonds smeren. Je kunt aanbieden om even mee te kijken in de eerste schoolweek of er aan alles gedacht is. En op kamp kan je dit voorkomen door ze te laten helpen met het inpakken van de koffer zodat ze precies weten wat er mee is en waar ze het kunnen vinden. Qua kleding zal je al snel merken dat ze iedere dag hetzelfde dragen en veel dus ongedragen terug komt. Maar andere items gaan al snel ‘zwerven’ en kunnen snel kwijtraken.

Naamstickers

Tips voor als je kind telkens spullen kwijt raakt

Als de kinderen op kamp gaan wordt er altijd gevraagd of zoveel mogelijk items gemerkt kunnen worden. Voor kleding hebben we handige bandjes die je er in kan naaien of strijken. En voor andere items zoals drinkflessen en zaklampen zijn de stickers van Nominette ideaal. We hebben hier alleen de achternaam op staan, zodat we ze voor beide kinderen kunnen gebruiken. Ik heb gekozen voor simpel witte stickers met naam en een neutrale afbeelding, deze ontwerp je in nog geen 5 minuten en heb je de volgende dag al in huis. Die zijn ook handig voor als je kind nog niet kan lezen, maar wel zo zijn eigen spullen kan herkennen. Deze plak je op voorwerpen die snel kwijt kunnen raken en blijven ook gewoon zitten in de vaatwasser.

Ook voor school is het handig om spullen te hebben voorzien van naam, zodat je kind maar ook de leerkracht kan zien van wie wat is. Het voordeel van stickers is dat je daar ook informatie op kan vermelden zodat als je kind een glutenallergie heeft dat gelijk voor iedereen duidelijk is. Ook als er een invaller is.

Humor helpt (voor jezelf)

‘Het is maar goed dat je hoofd vastzit, anders vergat je die nog!’ Die opmerking zei een collega ooit lang geleden tegen haar dochter. Toen moest ik er om lachen, nu denk ik er wel eens aan terug. Haar dochter vergat werkelijk alles behalve haar telefoon. Eén handschoen, studieboeken, een complete rugtas. Inmiddels is het goed gekomen en heeft ze allerlei apps met handige lijstjes en alarmen om ervoor te zorgen dat ze wat minder vergeet. Mocht je puber veel vergeten, dan kan humor helpen om ervoor te zorgen dat je zelf ook niet ontploft.

Leer organiseren

Voor zo’n beetje alles is wel een hulpmiddel. Een wekker om wakker te worden, diverse apps met to do-lijstjes die afgestreept kunnen worden om zo je prioriteiten te stellen. Een opruimcoach om je huis op orde te brengen en beter te organiseren. Laat je kind de boel eens reorganiseren met een vriend of vriendin die daar heel goed in is. En spreek af dat je het maandelijks weer samen op orde brengt. Vaak zijn kinderen die dingen vaak kwijtraken heel creatief. Organiseren is lastig voor ze, maar zeker wel aan te leren. Structuur en dingen op een vaste tijd doen kan helpen.

Laat de kosten door je kind zelf betalen

Terug op dezelfde collega. Haar dochter verloor ook vaak haar pontkaart voor scholieren. Tegen een gereduceerd tarief kon je dan overvaren en dat bespaarde je per overtocht of per maand een kaartje te kopen. Eenmaal kwijt was het pech en kon je een nieuwe kopen. Een dure kostenpost. En wat als je dochter of zoon nu zelf opdraait voor de kosten als het een derde keer voorkomt? Dat het merkt hoeveel uren het vakken vullen moet of wat voor bijbaan deze ook heeft? Dat kan zorgen dat ze de dubbel-dubbelcheck toch uitvoeren.

Hoe bespreekbaar maken

Als het zo is dat je kind regelmatig zijn spullen kwijt is, kan het helpen om het voor jezelf eens op te schrijven. Niet als ‘bewijs’ om eens een flinke preek te geven. Maar als beginpunt om erachter te komen wat je kind allemaal kwijt raakt. Zijn het alledaagse voorwerpen of is het telkens iets anders? Ga het gesprek eens aan, in de ik-boodschap. Zeg wat je ziet en vraag of je kind dit ook gemerkt heeft. Heel veel kinderen die dingen kwijt raken of vergeten, zijn dromers. Ze zitten dan zo in hun denkwereld, dat het amper binnenkomt.

Als kinderen nonchalant met hun spullen omgaan, kun je dit zeker ook samen bespreken. Bijvoorbeeld als je kind zijn fiets nooit binnen zet en bij het thuis komen meteen op het pad gooit. Andere broertjes/zusjes maken wellicht ook gebruik van de fiets. Je kunt vertellen dat een fiets duur is, dat het niet fijn is als deze kapot gaat omdat je kind er dan niet meer op kan fietsen. Maar ook dat het nodig is. Mocht er frustratie onder zitten, bedenk dan samen alternatieven. Eerst tien minuten op de trampoline springen of buiten een potje voetballen.

Het helpt ook als je aan je kind vraagt welke oplossing hij zelf heeft voor het ‘kwijt zijn van spullen’ probleem.

Goed voorbeeld geven

En als laatste.. goed voorbeeld doet goed volgen. Mocht je zelf een kei zijn in het organiseren en plannen, dan is het heel fijn als je dit blijft voordoen. Deze vaardigheden zijn echt te trainen, maar vragen wel soms veel geduld. Ben je zelf zuinig op je spullen en is je kind dit niet? Dan kun je wél vertellen wat dit met jou doet. En waarom je graag zou willen zien dat ze niet achteloos hun fiets of jassen neergooien in de gang.

Heb jij een kind wat nonchalant met zijn spullen omgaat? En wat heeft in jullie situatie geholpen? Laat het weten in een reactie zodat we van elkaar kunnen leren!

Lees ook

Linda van Aken