Het KISS-syndroom is een stoornis van de nekwervels bij baby’s. Door een foute stand van de nekwervels, hebben baby’s die aan het KISS-syndroom lijden slechts beperkte bewegingsvrijheid in hun nek. De twee meest opvallende symptomen zijn dat je kindje overmatig huilt en met zijn hoofdje in een vreemde houding ligt. KISS staat voor Kopgewrichten Invloed bij Stoornissen in de Symmetrie (de afkorting is gebaseerd op de Duitse afkorting die staat voor Kopfgelenk-Induzierte Symmetrie-Störung). Het KISS-syndroom wordt door veel artsen niet erkend omdat het bestaan ervan niet wetenschappelijk is aangetoond; manueel therapeuten staan daar echter anders tegenover en kunnen in de meeste gevallen een behandeling aanbieden voor baby’s met het KISS-syndroom.

Waardoor wordt het KISS-syndroom veroorzaakt?

De symptomen van het KISS-syndroom ontstaan in de meeste gevallen tijdens de geboorte. Er kan dan een beknelling van de nekwervels van de baby ontstaan, bijvoorbeeld als er sprake is van een moeiijke bevalling, een keizersnede of een bevalling waarbij een pomp of verlostang gebruikt moet worden. De nekwervels van de baby kunnen dan een functiestoornis krijgen. Andere risicofactoren voor het KISS-syndroom zijn een vroegtijdige geboorte, langdurige of juist zeer snelle bevalling, verkeerde ligging in de baarmoeder, uitzakken van de navelstreng, prenataal trauma of een laag geboortegewicht.

Symptomen van het KISS-syndroom

Je kunt je vast wel voorstellen dat het voor baby’s erg pijnlijk kan zijn als de nekwervels in een foute stand staan. Een baby die lijdt aan het KISS-syndroom zal dat vooral uiten in overmatig huilen, omdat hij zich gewoon niet op zijn gemak voelt in zijn lijfje. Maar er zijn nog meer mogelijke symptomen die passen bij het KISS-syndroom (hoewel deze symptomen aspecifiek zijn voor deze stoornis en dus ook aan een andere aandoening kunnen worden toegeschreven):

  • Afgeplatte schedel
  • Asymmetrie in het bewegen van de armen en de benen
  • Asymmetrie van de heupen
  • Asymmetrie van de schedel (soms zit er op het achterhoofd een kale plek)
  • Billenschuiven in plaats van kruipen
  • Duidelijke voorkeurshouding
  • Niet op de buik willen liggen
  • Onrustig en prikkelbaar
  • Overmatig huilen (veel en lang)
  • Overstrekken
  • Problemen met de ontlasting
  • Protest bij aankleden (of je baby wil niet graag opgepakt of geknuffeld worden)
  • Reflux
  • Scheef hoofdje dat naar één kant is gedraaid
  • Scheve rug (scoliose)
  • Slecht slapen
  • Slechte eetlust
  • Vertraagde spraakontwikkeling
  • Vroeg willen gaan staan (soms al vanaf 7 maanden)
  • Zwakke zuig- en slikreflex (dit kan voor problemen zorgen bij het geven van borstvoeding; soms is het zelfs vrijwel onmogelijk voor je baby om goed aan de borst te drinken)

Twijfel je of jouw baby lijdt aan het KISS-syndroom? Check dan de bovenstaande symptomen. Je baby hoeft natuurlijk niet álle symptomen te vertonen; het kan ook zijn dat er sprake is van een andere aandoening. Je kunt het beste contact opnemen met een arts wanneer je vermoedt dat je baby het KISS-syndroom heeft. Houd er echter rekening mee dat niet alle artsen het syndroom dus erkennen; je kunt ook zelf naar een manueel therapeut of osteopaat gaan met je baby. Daar is geen verwijzing voor nodig.

Soms wordt het KISS-syndroom bij baby’s niet ontdekt. Het kan echter op latere leeftijd ook nog aan het licht komen, maar dan met andere symptomen. Deze kunnen vaak worden voorkomen als het KISS-syndroom wel vroegtijdig door een alternatieve therapeut wordt vastgesteld en er een behandeling plaatsvindt voor het syndroom.

Kinderen met het KISS-syndroom kunnen last hebben van de volgende symptomen:

  • Achterstand in de spraakontwikkeling
  • Concentratiestoornissen
  • Groeipijnen
  • Hoofdpijn, nekpijn en -stijfheid
  • Onrustig en prikkelbaar zijn, veel aandacht nodig hebben
  • Scoliosevorming (scheve rug), X-benen, O-benen of platvoeten
  • Slaapproblemen
  • Slechte lichaamshouding
  • Tics, tandenknarsen
  • Trage ontwikkeling van zowel de grove als de fijne motoriek
  • Veel op de tenen lopen
  • Veel vallen en struikelen

Behandeling door manueel therapeuten en osteopaten

Vaak hebben deze alternatieve therapeuten speciale behandelingen voor het KISS-syndroom. Het is het beste om de aandoening zo vroeg mogelijk te ontdekken, omdat het dan beter behandeld kan worden. Er worden dan zachte, mobiliserende technieken gebruikt die zijn gericht op de bovenste nekwervels van je baby. Een behandeling (meestal zijn er wel drie tot vier behandelingen nodig om echt resultaat te zien) heeft vaak veel effect op een baby met KISS-syndroom: veel ouders zien dat de symptomen afnemen en merken dat hun baby veel meer op zijn gemak is en minder of geen pijn meer heeft.

Houd wel rekening met het feit dat er tot op heden geen wetenschappelijk bewijs is voor het KISS-syndroom en dat de behandelingen ervoor dus ook niet voldoende wetenschappelijk zijn onderzocht. Een behandeling van een alternatieve therapeut kan altijd risico’s met zich meebrengen; het beste kun je eerst een huisarts raadplegen wanneer je vermoedt dat je baby lijdt aan het KISS-syndroom.

Waar kun je terecht?

Vaak hebben consultatiebureaus, huisartsen en kinderartsen geen of te weinig kennis en belangstelling voor het KISS-syndroom. Het syndroom wordt dan meestal niet of pas laat ontdekt, waardoor geen (goede) behandeling plaatsvindt en er extra klachten kunnen ontstaan op latere leeftijd. Voor ouders van kinderen met KISS is de Stichting Halsoverkop in het leven geroepen door vrijwilligers. Zij bieden uitgebreide informatie over het KISS-syndroom en het KIDD-syndroom, met als hoofddoel om de belangen te behartigen van ouders van kinderen met KISS en KIDD, informatie en adviezen te geven aan ouders, en samen te werken met manueel therapeuten en osteopaten. Ook kun je op de website ervaringsverhalen lezen van ouders van een kindje met KISS of KIDD. Bovendien staat er op de website van Stichting Halsoverkop een lijst met manueel therapeuten die geschoold zijn om zuigelingen en jonge kinderen te behandelen voor het KISS-syndroom, en ook osteopaten kun je hier vinden.

Ouders van kinderen met (vermoeden van) het KISS-syndroom kunnen bij Stichting Halsoverkop bovendien terecht voor vragen en opmerkingen. Het kan voor ouders erg fijn zijn om hun verhaal hier kwijt te kunnen, bijvoorbeeld als ze door hun huisarts of kinderarts of door het consultatiebureau het gevoel krijgen niet serieus genomen te worden. Deze stichting kan je dan verder op weg helpen met informatie en advies over een eventuele behandeling door een alternatieve therapeut.

Jisca
Latest posts by Jisca (see all)