Gistermiddag waren we uitgenodigd voor de première van Kabouter Plop en het Sprookjesboek. Ja het theaterseizoen is geopend en de uitnodigingen blijven binnenstromen. Vinden we helemaal niet erg want er wordt regelmatig gevraagd wanneer we weer naar het theater gaan omdat ze dat zo leuk vinden. Kabouter Plop is natuurlijk een bekende van ze, zowel op de televisie als van de bezoekjes aan Plopsa Indoor Coevorden. De kabouters spreken erg tot de verbeelding, evenals de super vrolijke liedjes. Dit was een 2+ voorstelling en manlief was vrij dus gingen we gezellig weer met zijn viertjes op pad. We moesten hiervoor naar De stadsschouwburg in Bergen op Zoom, een uurtje rijden voor ons en een stuk dichter bij de Belgische grens waar Studio 100 natuurlijk vandaan komt. We kwamen netjes tijd aan, konden gelijk door naar onze stoelen in de zaal die direct voor het licht en geluid zaten. Dat zijn vaak de beste plekken in de zaal. Precies om vier uur begon de voorstelling.

De voorstelling

Recensie: Kabouter Plop en het Sprookjesboek - Mamaliefde

Recensie: Kabouter Plop en het Sprookjesboek - Mamaliefde

Als eerste komt Kabouter Plop op het toneel, hij heette alle kinderen welkom, daarna ging hij de andere kabouters voorstellen. Te beginnen bij Kabouter Lui, maar die kwam helemaal niet dat was eerst Kabouter Smal, en daarna Kabouter Kwebbel en tot slot Kabouter Klus die wist te vertellen dat Lui ziek was. Dit zorgde gelijk voor wat lachbuien bij het jonge publiek die gelijk ook betrokken waren in het verhaal. Omdat Kabouter Lui ziek is speelde Kabouter Klus nu voor postbode. En wat was dat, daar zat een brief tussen van zijn vriendje Storm, de boekenworm uit het Grote Mensen Huis. Hij vroeg de kabouters om te komen om te helpen, het Sprookjesboek was namelijk verdrietig. Natuurlijk vinden de kabouters dat helemaal niet erg om te doen.

Recensie: Kabouter Plop en het Sprookjesboek - Mamaliefde

Recensie: Kabouter Plop en het Sprookjesboek - Mamaliefde

Na iedere scene volgde er een liedje zodat de kinderen weer even lekker konden meeklappen. Dit wekte erg goed, onze dochter zat naast mij en die was soms toch wel erg aan het hangen. Totdat ze gingen zingen, dan zat ze op het puntje. Dat gelde trouwens ook voor zoonlief die bij papa helemaal over de stoel voor hem zat geleund, gelukkig zat daar niemand. De toppers waren toch wel het Fanfarelied Rats Klets Boem en het lied Wat een Feest. Hier was erg goed over nagedacht, zeker op het einde. De voorstelling duurt namelijk 70 minuten en dat is voor de meeste kinderen in de zaal net te lang. Op het moment dat het echt rumoerig werd en kinderen begonnen te huilen was daar al het finalelied. Namelijk de bekende Kabouterdans. Alle aanwezigen werden gevraagd om te gaan staan en mee te dansen. Dat hoefden ze natuurlijk niet twee keer te vragen. Enkele kinderen die vooraan zaten mochten zelfs op het podium mee dansen.

Afterparty

Recensie: Kabouter Plop en het Sprookjesboek - Mamaliefde

Na de voorstelling was er nog een fotomomentje van de cast op het podium. Ik heb echt diep respect voor alle vier de spelers, Walter De Donder, Aimé Anthoni, Agnes De Nul en Hilde Vanhulle. Ze doen dit tenslotte al 15 jaar! Ik durf toch wel rustig beweren dat een deel niet meer de jongste is (had in ieder geval niet deze 60+ leeftijden verwacht), en om dan zo in die felle schijnwerpers op het podium te staan, enthousiast de liedjes te dansen en zingen voor ruim een uur is best een prestatie. Ook na afloop tijdens het fotomoment bleven ze heel lief en geduldig, ieder kind kreeg uitgebreid de aandacht, terwijl het toch al snel een half uur duurde en de laatste kinderen best ongeduldig waren. Zelfs onze dochter die het toch wel een beetje spannend vond werd erg lief aangesproken door Kabouter Kwebbel en kreeg zelfs een kusje! Dit vond ik echt heel bijzonder. Het is duidelijk te zien dat deze vier dit werk met heel veel plezier en passie doen.

Na het fotomoment was er nog een klein kabouterhapje en drankje. Er lagen ook nog wat kleurplaten op tafel en de ballonnen deden het natuurlijk weer erg goed. Wel fijn voor we weer helemaal naar huis moesten rijden. In totaal waren we toch ruim twee uur bezig geweest. Het verhaal had best wel wat indruk gemaakt op onze dochter die druk aan het vertellen was over de stoute Grote Muis die Roodkapje wilde op eten en het enge Spook dat niet lief was omdat het de kabouters liet schrikken. Thuis was het dus ook nog snel even wat eten en dan gelijk naar bed. Drie keer raden waar ze over gedroomd hebben

Liedjes uit de show



Meer fragmenten uit de liedjes uit deze show vind je op mijn eigen youtube kanaal.

Meer weten?

Meer informatie vind je hier.

 

Als je met jonge kinderen naar het theater wilt dit jaar, is deze voorstelling van Kabouter Plop en het Sprookjesboek een absolute aanrader!

Lees ook

Linda van Aken