De Italiaanse keuken vind ik helemaal geweldig. Een pasta, of pizza zijn eenvoudig en snel (niet onbelangrijk als je kookt in een huishouden met kinderen) op tafel te toveren. Van een Italiaanse risotto kan ik ook ontzettend genieten. Het mooie aan de Italiaanse keuken zie je vooral terug in de eenvoud van de ingrediënten. Met enkele, maar wel smaakvolle ingrediënten weten ze de heerlijkste combinaties te maken. Een van de gerechten die ik vroeger nog wel eens maakte, maar sinds er kinderen zijn eigenlijk niet meer is een stoofpotje. Gebaseerd op het originele recept voor boeuf bourgignon. Dit was een groot succes, ik was nog bezig om het vlees te snijden en ui / knoflook / spekjes aan te bakken toen manlief al riep dat het heerlijk rook. Ik ben absoluut geen fan van (verse) knoflook, maar in dit recept hoort het gewoon thuis en proef je het niet snel terug. Voor de kinderen heb ik er extra veel groenten (toch een Nederlandse gewoonte) aan toegevoegd. Ik kook voornamelijk op gevoel en smaak, de hoeveelheden en baktijden zijn dus niet precies afgemeten.

Ingrediënten:

Dit is best een aardig ingrediëntenlijstje. het kan met minder, zie de tips onderaan.

  • 700 gram Runderriblappen, sukadelappen (meer vetrandjes, dus een stukje malser en makkelijker te eten voor kinderen) of stooflappen (lekker zacht en mals)
  • 1 bakje kleine spekjes
  • 1 ui
  • 3 teentjes knoflook
  • 2 bospenen
  • 1 courgette
  • 1 rode paprika
  • 2 tomaten
  • 2 bosuitjes
  • tagliatelle nestjes
  • roomboter
  • bloem
  • halve fles stevige rode wijn
  • runderbouillonblokje (of fond)
  • verse peterselie
  • tijm
  • laurierblaadjes
  • toscaans zeezout
  • 4 seizoenen peper

Bereidingswijze:

Als eerste begin je met het snijden van het vlees; vanwege de kinderen heb ik er blokjes van circa 1 cm van gemaakt. Voor alleen volwassenen zijn blokjes van 3 cm ook erg lekker. In de braadpan smelt je een ruime hoeveelheid roomboter en bakt hier op hoog vuur de blokjes bruin. Zodra ze bruin zijn haal je ze gelijk met een schuimspaan uit de pan. Extra lekker is het als je ze nu ‘insmeert’ met Toscaans zeezout en gemalen 4-seizoenen peper.

In het braadvet bak je vervolgens de spekjes, fijn gesneden ui en geperste knoflook aan. Zelf vind ik het altijd lekker als de spekjes enigszins aangebakken zijn en de ui net verkleurd. Als je tevreden bent een eetlepel bloem erbij zodat je een steviger ‘sausje’ krijgt.

Vervolgens nog even de schijfjes wortel, courgette, tomaatjes en bosuitjes meebakken. Vind je dit teveel van het goede kan je het ook vervangen door een bakje champignons, die je later toevoegt.

Als je klaar bent kan de halve fles rode wijn erbij en het bouillonblokje met een grote beker (circa 200 ml) water. De alcohol verdwijnt, dus daar hoef je niet bang voor te zijn.

Dan mag het rosé gebakken vlees erbij, samen met de peterselie, tijm en laurierblaadjes en is het wachten, minimaal 2,5 uur op een laag pitje laat je het vlees stoven. Het kan erg lekker zijn dit de dag ervoor te maken, of al in de ochtend, zodat je het even kan laten staan en de smaken zich goed mengen.

Circa een half uur voor je aan tafel gaat kan je water koken voor de tagliatelle. Dit kan ook vervangen worden door aardappelpuree of stukjes (stok)brood). De paprika in stukjes snijden en opwarmen in de pan met vlees. Als het kookvocht nog erg vloeibaar is kan je er eventueel een extra schepje bloem of een klein blikje geconcentreerde tomatenpuree door heen roeren.

De tagliatella kan je netjes met een bbq-vork oprollen en als een rolletje op het bord presenteren. Natuurlijk met een vers stukje peterselie.

Tip: Naast de wijn doet cognac het ook prima in dit gerecht. Dit giet je samen met de wijn en bouillon in de pan.Dat vond ik voor dit kindergerecht te ver gaan.

Tip 2: Geen voorstander van mediterraanse groenten als paprika, tomaat en courgette? Vervang dit dan op het laatst door stukjes champignons (dus niet mee laten stoven).

Eet smakelijk.

Alle drie de kinderen (nichtje at ook gezellig mee) vonden het heerlijk. Zelfs op het vlees werd enthousiast gekauwd. Het doorslikken was even net iets teveel van het goede. Oma die even wat kan langs brengen vond het zo lekker ruiken dat ze ook een bakje mee heeft genomen.  Zelf ben ik nooit zo’n groot vleeseter, dit vond ik echter super lekker. Doordat je het heel kort aanbakt en dan lekker lang laat stoven blijft het heel mals.

Lees ook

Linda van Aken