Nu het kouder wordt en de winter binnenkort voor de deur staat, komt Playmobil met een heel nieuwe collectie. Namelijk wintersport; een wereld met lekkere warme blokhutten voor de après-ski, diverse karakters en auto’s. Om dat feestelijk te vieren waren er veel bloggers en journalisten uitgenodigd voor een superleuk feestje bij Snowworld Zoetermeer. Voor ons lekker dichtbij! Dit zou ook de eerste skiles worden, dus ik was erg benieuwd hoe ze dat zouden vinden.

Ontvangst

Na een welkomstwoordje was er een soort openingsact. De kinderen zaten tegen het raam geplakt en zagen zo twee figuren van de Fantastic Four naar beneden skiën. Dat wilde zij natuurlijk ook proberen. Tijd dus om om te kleden en de schoenen aan te trekken.

Eerste skiles

Gelukkig mochten ze het zelf ook proberen op de latten. Vooraf was ik een beetje terughoudend, vorig jaar heb ik het geprobeerd met de oudste maar was geen succes. Al vanaf het moment dat ze de skischoenen aan had en ik kon haar geen ongelijk geven. Heel prettig zitten ze niet. Dit jaar dus in de herkansing, en zowaar ze liep er op rond alsof ze nooit wat anders had gedaan. De eerste overwinning! Dit keer was het echter drama voor zoonlief. Aan de ene kant wilde hij wel skiën, maar dan zonder die schoenen. Dat was natuurlijk geen optie dus mocht hij lekker spelen met Playmobil. Later werd hij door de man van Ellen meegenomen om door het raam van de bistro te kijken.

Voor dochterlief was het een groot succes. Er waren diverse groepjes; vierjarigen, vijfjaren en zes- tot achtjarigen. Zij zat in de middelste groep. Ze begonnen lekker ontspannen met hoofd, schouders, knie en teen als ijsbreker en opwarming. Daarna werden de schoenen in de ski’s geklikt en gingen ze met een band de berg op. Slik. Geen voorzichtig oefenen bij een oefenbaan dus zoals de vierjarigen. Normaal mag je als ouders niet bij de skiles aanwezig zijn, maar voor nu werd er een uitzondering gemaakt. Wel moesten we speciale snowboots dragen. Ze viel een aantal keer zowel op de sneeuw als op de lift, maar gaf geen kik en bleef lachen. Stiekem vond ik dat wel fijn, zowel dat ze bleef lachen als dat ze een paar keer viel. Je kan maar beter vallen en doorgaan dan angstig worden voor het vallen en niet meer durven.

De tweede, en volgende keren ging het al een stuk beter. Ze kreeg al snel meer zelfvertrouwen en zoefde zo de berg af. Wat was ik trots op de jongedame. Daarna was ze er toch wel klaar mee, en terecht. Gelukkig werd ze door Fleur meegenomen zodat ik met zoonlief nog een keertje kon sleetje rijden. Want hij wilde ook even naar de sneeuw. Skiën was geen optie, maar gelukkig vond hij sleetje rijden een goed alternatief. Mocht hij ook met een loopband omhoog en vervolgens naar beneden roetsjen.

Na afloop vroeg ik of ze het leuk vond en nog een keer wil gaan. Ja, was daarop het antwoord. Nu weet ik van Fleur dat er ook een soort spoedcursussen zijn waarbij ze in vijf dagen iedere dag minimaal een uur op ski’s staan. Dan weten ze in ieder geval de basisvaardigheden en net zoals met fietsen verleer je dat nooit meer. Ook al zijn er niet direct wintersportplannen (laatste keer toen ik bovenaan de berg stond had ik nogal last van hoogtevrees, op de indoorpiste gelukkig geen last van en manlief heeft nog nooit op ski’s gestaan), is het toch wel handig om het te kunnen.

Heeft jouw kind ook al eens skiles gehad?

Lees ook

Linda van Aken
Latest posts by Linda van Aken (see all)