Disney komt deze Kerst met een nieuwe film; namelijk het Spaansgeoriënteerde Coco. En omdat Frozen momenteel veruit hun populairste film is, komt er gelijktijdig een korte special uit. Dit keer niet met Anna en Elsa in de hoofdrol maar Olaf. Dit is een kerstcadeautje van Disney aan alle kinderen over de hele wereld. Al moet je dus wel eerst zelf naar de bioscoop om hem te zien ;-) Over Coco is veel te doen, want zou het niet veels te spannend zijn voor kinderen; een film die zich afspeelt in het dodenrijk…

Olaf’s Frozen Avontuur

Speciaal ter ere van deze special werden we uitgenodigd op het hoofdkantoor van Walt Disney in Hoofddorp. Het blijft een bijzondere plek om te komen, al is het maar vanwege het uitzicht. Het weer was nu ook best opgeklaard zodat je vrij ver kon kijken. Bij aankomst lagen de tafels al vol met knutselspullen, op het tv-scherm zagen we al diverse beelden en hoorden we muziek. In een hoek stond een bak met Lego en een enorm Frozenkasteel compleet met draaischijf zodat je hem net als Elsa kan laten rijzen. Natuurlijk ontbraken de nodige snacks, zowel zoet als hartig, niet en was er drinken. Ze vermaakten zich prima, terwijl we wachten tot de film klaar stond.

Speciaal voor deze voorvertoning waren er twee kinderen die onderdeel uitmaakten van de stemmencast en een paar zinnetjes hadden mogen inspreken. Daarna ging toch echt het licht uit en keken we door 3D-brillen naar de voorvertoning van dit vrolijke verhaal. Althans, het begint een beetje zielig, want na al die jaren eenzaamheid willen Anna en Elsa graag het kerstfeest vieren, maar na het luiden van de kerstklok komen ze erachter dat ze geen traditie hebben. Olaf wil graag helpen dus gaat samen met Sven langs alle deuren op zoek naar een kersttraditie. Hoe dat afloopt… Natuurlijk is deze film ook weer voorzien van de nodige muziek.

Coco

Coco is de nieuwste Disneyfilm en is gemaakt door Pixar. Dat zijn ook de makers van Inside-Out, Cars, Finding Dory en Monsters & Co. Als thema is gekozen voor het Spaanse Dias de las Muertos wat heel populair is in Zuid-Amerikaanse landen. Een film die zich voor een groot deel afspeelt in het dodenrijk. De Midden-Amerikaanse cultuur komt heel erg terug in deze film, heel erg herkenbaar om te zien als je daar een keer bent geweest. Net als in alle Disneyfilms draait het volledig om familie. Zowel de levenden, als de overleden familieleden. Net als in Mulan, alleen is hier de rol iets groter.

Ook al heet de film Coco, de hoofdpersoon in deze film is Miguel. Een jongen die het graag wil maken als muzikant net als zijn grote held. Daarom wil hij meedoen aan een talentenjacht, daarvoor moet hij echter een muziekinstrument hebben. En laat zijn grootmoeder die nu net kapot hebben gemaakt omdat muziek in hun familie verboden is vanwege een situatie in het verleden. Dan steelt hij de gitaar van zijn overleden held en op het moment dat hij er op speelt keert hij naar de Wereld van de Doden. Daar ontmoet hij zijn overleden familieleden, die hem met een zegen terug kunnen sturen, maar doen dat onder een voorwaarde waar hij het niet mee eens is. Dus gaat hij op zoek naar zijn over overgrootvader… De tijd tikt echter door, want bij zonsopgang moet hij terug zijn anders blijft hij daar.

Het is een schitterende film, het Dodenrijk is prachtig weergegeven. Echt zoals dit feest momenteel gevierd wordt met veel kleur en vrolijke maskers in plaats van angstaanjagend. Toen we in Disneyland waren stonden deze figuren hier al. Aan de ene kant ziet de dodenwereld er een beetje science fiction, aan de andere kant ook een beetje in de stijl van oude culturen. De karakters zijn supervriendelijk tot op een gegeven moment blijkt dat iemand toch niet zo lief is als hij zich voordoet.

Voor de film geldt een adviesleeftijd van zes jaar. Nu was er veel commotie over, omdat deze film zich in het dodenrijk afspeelt en of dat wel of niet geschikt zou zijn voor kinderen. Het kwam zelfs aan bod in RTL Late Night. Eng is de film niet echt, wel zit er een spanningsopbouw in. Toch zat er richting het einde van de film een kind op schoot. Je wordt echt helemaal in het verhaal meegezogen en alle emoties die daarbij horen, en op het einde is het zowel erg verdrietig als erg mooi. En ja, dan prikt er toch wel een traantje achter je ogen. Althans dat was bij mij het geval, dochterlief werd er zo door gegrepen dat ze zelfs begon te huilen en toch ook wel lachen tegelijkertijd. Nu leeft ze zich wel vaker in in een film, maar nog nooit zo extreem.

Meer informatie vind je hier.

Zijn jullie van plan om naar deze film te gaan?

Lees ook

Linda van Aken
Latest posts by Linda van Aken (see all)