De Chinese conceptiekalender. Ik hoorde voor het eerst over dit fenomeen toen onze oudste al bijna één was. Eén van mijn collega’s verwachtte zijn eerste kindje. Hij kon niet wachten om het geslacht van zijn ongeboren baby te ontdekken. Dus greep hij ieder bakerpraatje aan om daar achter te komen. Dit keer was hij een mini-onderzoek gestart naar de betrouwbaarheid van de Chinese conceptiekalender. Hoewel mijn antwoorden op zijn vragen voor enige hilariteit zorgden (maar dat is voor een andere keer), klopte de kalender in mijn geval wel. Althans, dat dacht ik. De kalender zit ingewikkelder in elkaar dan ik dacht. De Chinese (maan)kalender werkt namelijk anders dan de onze. Ik ben op onderzoek uitgegaan en deel graag mijn bevindingen met jullie!

Hoe is de Chinese conceptiekalender ontstaan?

Altijd leuk toch, een lesje geschiedenis? Er doen verschillende verhalen de ronde over de oorsprong van de Chinese conceptiekalender. Eén verhaal wil dat de conceptiekalender is gebaseerd op I Tjing (Boek der veranderingen). Dit boek is een klassieke tekst uit het oude China. De tekst gaat uit van de vijf elementen, Yin en Yang en de acht trigrammen (geen idee wat dit allemaal betekent, maar ik neem het maar even voor waar aan). In dit verhaal is de eerste kalender door een wetenschapper ontdekt in een oude keizerlijke graftombe in Beijing.

Een andere legende, die ik persoonlijk leuker vind, draait om de Qing-dynastie. In het oude China gaven ouders de voorkeur aan een zoon. Een zoon kon werken en dus financieel bijdragen aan het gezin én hij kon de familienaam voortzetten. Voor een dochter moesten ouders ooit een bruidsschat betalen. Ouders deden er werkelijk alles aan om een zoon te krijgen. Voor zover dat mogelijk is natuurlijk. Zo ook de keizerlijke familie. De Chinese conceptiekalender zou meer dan 700 jaar geleden zijn opgesteld voor een keizerlijke familie uit de Qing-dynastie. De kalender was niet bedoeld voor het grote publiek en werd bewaard door toegewijde eunuchen. Aan het eind van de Qing-dynastie was er de Bokseropstand. Bij die opstand is naar verluid de originele Chinese conceptiekalender geplunderd. Later is de kalender via Engeland door een professor terechtgekomen in Oostenrijk. Eén van zijn studenten zou de kalender in detail hebben bestudeerd om hem vervolgens terug te brengen naar China.

De originele kalender schijnt nu te worden bewaard in het Instituut van Wetenschappen in Beijing.

Op welk principe is de Chinese conceptiekalender gebaseerd?

Het antwoord op deze vraag is net zo onduidelijk als de geschiedenis van de kalender. De twee meest voorkomende theorieën zijn als volgt:

  • Vrouwen van dezelfde leeftijd brengen op hetzelfde moment hetzelfde geslacht voort.
  • De hormonen van een vrouw veranderen van maand tot maand, mede afhankelijk van de stand van de maan. Dit zou bepalen welke sperma meer kans maakt. En dat beïnvloed vervolgens weer het geslacht van de baby.

Hoe werkt de Chinese conceptiekalender?

De Chinese conceptiekalender is natuurlijk geen echte kalender. Het is eigenlijk een schema. Doorgaans zie je in de eerste kolom alle maanden van het jaar staan. In de bovenste rij zie je dan leeftijden staan, meestal van 18-40 jaar. Als je de maand waarin je kindje verwekt is verbindt met je leeftijd op dat moment, kom je uit bij een bepaald vakje. De kleur van dit vakje (roze of blauw) verklapt het geslacht van je kindje. Simpel toch? Nou, niet dus!

De kalender is ontstaan in het oude China. Daar werd je leeftijd niet bepaald zoals wij dat nu doen. Zij hadden namelijk een andere kalender, de Chinese (maan)kalender. Om je leeftijd te bepalen voor de Chinese conceptiekalender, moet jet het volgende doen:

  • Tel om te beginnen één jaar op bij je huidige leeftijd. Is je huidige leeftijd 26? Dan ben je minimaal 27 jaar oud volgens de Chinese (maan)kalender. De oude Chinezen zeiden namelijk dat je in de buik van je moeder je eerste levensjaar al beleefde. Bij de geboorte was een Chinees kindje dus al 1 jaar oud.
  • Om het nog wat lastiger te maken, moet je ook kijken naar het Chinese Nieuwjaar. Als je bent geboren na 22 februari, dan is het voldoende om 1 jaar bij je eigen leeftijd op te tellen. Maar ben je geboren voor 22 februari? Dan moet je ook nog eens uitvinden wanneer het Chinese Nieuwjaar was in jouw geboortejaar. Ben je geboren vóór het Chinese Nieuwjaar in jouw geboortejaar? Dan tel je nog eens een jaar op bij je Westerse leeftijd.

Hoe betrouwbaar is de Chinese conceptiekalender?

Laten we wel wezen: de Chinese conceptiekalender is geen wetenschappelijk instrument. Maar is hij dan helemaal niet betrouwbaar? Sommigen beweren dat de kalender in 90% van de gevallen klopt. Daar bestaat dus geen enkele onderbouwing voor. Toch is er wel degelijk onderzoek gedaan naar de betrouwbaarheid van de kalender. Maar de uitkomsten van die onderzoeken variëren van een betrouwbaarheid van 5% – 55%. Vooralsnog is de kalender dus ongeveer net zo betrouwbaar als kop of munt.

Nog meer bakerpraatjes

Oké, de Chinese conceptiekalender is dus vrij ingewikkeld en niet heel betrouwbaar. Welke bakerpraatjes kun je nog meer proberen om het geslacht van je kindje te achterhalen?

  • Je buik. Als jij je baby hoog draagt, krijg je een meisje. Draag jij je baby laag? Dan krijg je een jongetje.
  • Pendelen. Je kunt een ring aan een touwtje boven je buik laten bungelen. Als de ring in cirkeltjes gaat draaien, krijg je een meisje. Als de ring heen en weer blijft bewegen, krijg je een jongetje.
  • Uiterlijk. Zie je er fenomenaal uit met je prachtige zwangerschapsgloed? Dan krijg je een jongetje. Durf je niet in de spiegel te kijken, omdat je acné hebt en je haar vreselijk dof is? Gegarandeerd dat je een meisje krijgt, want die ontneemt haar moeder haar schoonheid.
  • Cravings. Bestaan je zwangerschapscravings vooral uit zoetigheid? Dan krijg je een meisje. Grijp je liever naar de zure en zoute dingen, dan krijg je een jongetje.

Leuk, maar het blijven bakerpraatjes. Wil je (bijna) zeker weten of je een jongetje of meisje mag verwelkomen? Dan kun je toch echt het best een echo laten maken.

Jessica