Afgelopen weekend brachten wij door in Frankrijk, in een dorpje midden in de Franse Ardennen, vlakbij de middeleeuwse stad Sedan. Een heerlijk weekendje weg met het hele gezin. Ja, ik hoor je denken alweer. Vorige week eerst een weekje met oma op pad in Drenthe en nu twee nachten in Frankrijk. Wat dat betreft mag ik niet klagen. Het reisvirus is wat dat betreft nog steeds aanwezig. We hebben genoten van de diversiteit die deze streek te bieden heeft. In principe gingen we hier heen op uitnodiging voor het middeleeuws festival in het fort van Sedan. Maar als je in zo’n nieuwe omgeving bent wil ik toch wel wat zien van de omgeving. Zelfs als het miezert. Graag neem ik je mee naar onze belevenissen. Over de omgeving en het festival zelf volgen later nog uitgebreide verslagen en tips.

Heenreis

Het idee was om rond een uur of twaalf te vertrekken vanuit Nederland. Dan is het namelijk slaaptijd voor de kinderen. Hoe fijn zou het zijn als ze, al is het maar een deel, van de 3,5 uur die er op de planning stond geslapen zou worden… Uiteindelijk vertrokken we om een uur, die ochtend kwam er nog van alles en nog wat tussendoor. De reis zelf verliep zeer voorspoedig; het eerste deel sliep onze zoon als een roosje. En na lang tegenstribbelen viel onze dochter na een korte benen strek stop halverwege ook in slaap. Tegen vijf uur kwamen we aan op de plaats van bestemming. Het was nog even zoeken waar we precies moesten zijn. De tomtom kende namelijk het adres niet, en google maps gaf een locatie aan midden in het weiland. De bordjes zagen we helaas pas een dag later. Toch kwamen we met in totaal een half uur vertraging aan. Niet slecht voor een pauze, vijf keer wegwerkzaamheden onderweg en dus zoeken naar het juiste adres.

In het hotel

In het hotel werden we zeer gastvrij ontvangen. Helaas is mijn Franse taalkennis in de loop der tijd flink weggezakt en zat Engels er helemaal niet in. Met een paar woordjes Frans van onze kant, een paar woordjes Nederlands van zijn kant en een heleboel gebaren werd alles duidelijk. We spraken af die avond in het hotel-restaurant te eten. Nu hebben we even overwogen om een korte wandeling te maken. Manlief was echter doodop na het rijden, hij stond er op na de pauze nog een stukje te rijden. En toen onze dochter eenmaal in slaap was gevallen probeerde we een wissel zo lang mogelijk uit te stellen. Zoonlief had niet erg lang geslapen dus die hebben we in het wiegje laten spelen. Al snel was hij gaan liggen, weliswaar wakker maar toch even uitrusten. Onze dochter heeft zowaar een eigen kamer!!! Waar ik samen met haar het super zand heb getest. Misschien in eerste instantie niet het speelgoed waarvan je denkt laten we dat meenemen op vakantie. Tijdens het inpakken werd deze doos bezorgd en belandde daardoor in de auto. Natuurlijk zag ze dit gelijk en moest ze hiermee spelen. Gelukkig maar is deze substantie heel anders waardoor het nauwelijks korrelt en makkelijk op te ruimen is. Zelfs op een tapijt ondergrond. Een hele opluchting.

Om kwart over zeven hebben we aanstalten gemaakt om te gaan eten. Normaal liggen de kinderen al op bed op dit tijdstip dus dat was wel even spannend. We hebben heerlijk genoten van een echte Franse maaltijd die er uit zag alsof het opgemaakt was voor een masterchef jury. Een enorm stuk vlees, steak voor manlief en tournedos voor mij, wat saus en zeer diverse groenten. Dochter kreeg haar eigen kindermenu die ze heeft gedeeld met haar kleine broertje. Die natuurlijk meer opheeft dan zuslief zelf. Tegen negen uur brachten we ze uiteindelijk naar bed. En kon ik achter mijn laptop kruipen om de digitale perskit te openen en een eerste blog te typen over de Franse Ardennen en inspiratie op te doen voor de komende dagen. Terwijl manlief op bed er achter kwam dat zowaar rtl5 werd uitgezonden als enige nederlands talige zender. Na een frisse douche onder een regenkop, dat is weer iets nieuws voor mij. Kroop ik het heerlijke bed in, om toch nog snel even een blogje te typen dat zich tijdens het douchen in mijn hoofd had gevormd.

Het voordeel van laat naar bed brengen was dat de kinderen zowaar tot acht uur en zelfs nog later door sliepen. Pas toen we aangekleed waren, maakten we onze zoon wakker zodat we beneden konden gaan ontbijten. Op tafel stonden heerlijke croissantjes klaar, er was verse koffie voor manlief. En nog veel meer lekkernijen in een heerlijk ontbijtbuffet. Daarna was het tas inpakken en op pad.

XXe Middeleeuws festival Sedan

Over dit Festival verschijnt er natuurlijk nog een aparte blog. We kwamen hier lekker vroeg aan zodat het nog erg rustig met bezoekers was. Zo konden we min of meer op de hoek parkeren, wat erg fijn was. Aangezien het officiële parkeerterrein ook in gebruik was voor het festival. Soms heb je dan dat de helft nog opgebouwd wordt, hier was alles al in vol bedrijf. We hebben genoten van de muziek, re-enactment, het lopen langs de kraampjes, de optredens. Op zo’n moment maakt het niet meer uit of je nu Nederlands, Belgisch of Frans bent. En ook uit andere landen zoals Duitsland of verder naar het Oosten zullen er bezoekers zijn gekomen. Er waren ook verrassend veel activiteiten voor (jonge) kinderen georganiseerd. Van het knuffelen van baby konijntjes, tot het oefenen met een kruisboog, het spelen van middeleeuwse spelletjes, je laten schminken en nog veel meer! Natuurlijk wel in passend thema. We hebben wel geprobeerd het te vergelijken met Nederlandse festivals, maar die gaan toch vaak meer de fantasy kant op als het gaat om grootschalige events en als het puur gaat om de middeleeuwen zijn ze veel kleinschaliger. Vooraf was er regen voorspeld, dus voor de zekerheid had ik paraplu’s meegenomen. Voor niets. Want toen de zon, helaas maar even, doorbrak werd het zelfs zo warm dat de jassen uitgingen. Tegen een uur waren de kinderen toch wel een beetje moe en werden ze hangerig. Daarom besloten we om het terrein te verlaten, we hadden tenslotte weekendbandjes gekregen.

Montherme

De keus was terug naar het hotel om de kinderen daar te laten slapen, of een poging te doen ze in de auto te laten slapen terwijl we van de omgeving genoten. We waren geadviseerd om een bezoekje te brengen aan Montherme. Een dorpje in het natuurgebied van de Ardennen. Hier heb je een schitterend uitzicht op de lus van de Maas om het dorpje heen. Een foto van dit uitzicht kwamen we ook tegen in folders, websites en in het hotel. Dit sprak ons inderdaad aan, en de drie kwartier onderweg is ideaal voor een middagdutje van de kinderen. Tussendoor stopten we nog ergens voor een makkelijke lunch. Hadden we natuurlijk gewoon op het festival terrein moeten doen. Na een stukje snelweg en vervolgens een provinciale weg met al een paar mooie uitzichtpunten kom je aan bij het dorpje. Bij de VVV heb je een splitsing vanwaar je via een paar haarspeldbochten naar het eerste uitkijkpunt rijdt. Een paar honderd meter verder heb je er nog twee. Dit is wel een klein stukje lopen. Volgens de bordjes 0,9 km maar dat is wel erg ruim gerekend. Vanaf de parkeerplaats kan je de eerste namelijk al zien. Voor de tweede moet je een stukje over een smal paadje aan de top van de bergkam. Dat werd dus goed met twee handen je kind vasthouden. Zeker gezien alle leistenen die hier uit de grond steken / los liggen. Het uitzicht is daadwerkelijk de moeite waard, en eenmaal terug in de auto begon onze dochter al over dat ze nog meer boswandelingen wil maken in de heuvels. Vinden wij natuurlijk heel erg…

Charlesville

De laatste stop van vandaag was in het centrum van Charlesville. Bij het binnengaan sliep onze dochter nog, dus hebben we een klein rondje gemaakt om een mooi gebouw dat de Maas overspant op de foto te zetten. Later kwamen we er achter dat dit het Rimbaud museum is. Vervolgens was het even zoeken naar een parkeerplek, en bij terugkomst kwamen we er achter dat we wel vijf meter tegen een eenrichtingsweg waren ingereden. Vanaf de volle parkeerplaats hadden we namelijk niet het bord gezien dat verscholen zat achter wild bloeiende petunia’s… Het parkeren kost hier 1,20 per uur, maar tot 18.30 en niet op zondag. Dus voor twee euro waren we welkom tot maandagochtend negen uur!

Na een korte wandeling door een gezellig en druk winkelstraatje, dat hadden we hier nog niet eerder gezien. Kwamen we bij het beroemde plein Place Ducale. Het begon ondertussen te miezeren, dan is het fijn als je door een gallerij kan lopen. In het midden van dit plein staat een carrousel en in de hoek van dit plein vind je het Museum des Ardennes. Verder vind je hier veel eetgelegenheden met verschillende keukens. Toen dochterlief ‘eindelijk’ wakker was geworden en aangaf honger te hebben. En het ondertussen harder was gaan regenen zodat verder wandelen er echt niet meer in zat. Hebben we gekozen voor een modern uitziend tapas restaurant. Althans, er stond tapas op de deur, maar niet op de kaart. Wel heerlijke salades, burgers en pasta. We kregen een plaatsje tegen de muur van het restaurant, een spiegelmuur. Zodat het er enorm groot uit zag. Voordeel hiervan is ook dat het makkelijker is om je kind in de gaten te houden. Wat gelukkig nauwelijks nodig was omdat ze goed uitgerust was en het eten snel gebracht werd. Ze at ook veel meer dan gisteren. De pasta dit ik had gekozen, voor het geval de kinderen moeilijk zouden doen over het eten ik ze dat dan zou kunnen laten eten. Was ook erg goed, en vulde enorm. Normaal heb ik dit niet snel met pasta, maar in deze bolognese gebruiken ze een ander soort gehakt dan je in Nederland gewend bent. Na een ijsje gingen we toch richting de auto en terug naar het hotel.

Avond

De kinderen lieten zich zonder problemen op bed neerleggen. Omdat manlief geen genoeg kan krijgen van dit soort festivals en ik het toch ook wel leuk vind om foto’s te hebben van het avondprogramma. Zoals de fakkeloptocht ging manlief die avond terug naar Sedan. In je eentje is toch wel anders dan samen. Ondanks dat het donker werd heeft hij een paar mooie foto’s gemaakt. Natuurlijk pas nadat de kinderen op bed lagen. Kon ik weer heerlijk in dit aan de ene kant zachte maar toch wel stevige bed kruipen om met mijn laptop op schoot een begin te maken aan de vele blogjes die me vandaag zijn binnengeschoten. De komend tijd kan je dus lekker veel vakantie gerelateerde onderwerpen verwachten.

Weekend Franse Ardennen - Mamaliefde

De volgende ochtend sliepen de kinderen weer heerlijk uit. Zodat we tegen negen uur aan de ontbijttafel zaten. We hadden alles al ingepakt, waren heel makkelijk geweest door kratten mee te nemen waar je gewoon alles in propt ;-) Zodat manlief dit in de auto kon laden terwijl wij nog even tv keken vanuit het grote bed. Daarna uitchecken en weer op pad.

Het kasteel / Fort Sedan

Gisteren hebben we al even gekeken bij het fort, dit was vlak nadat de kinderen voor het eerst signalen af begonnen te geven dat ze moe waren. Eten wilden ze niet op dat moment, dus schoven we dit door naar de volgende dag. Dat is tenslotte het voordeel van een weekend ticket. Als je daarmee de tweede dag begint is het nog niet zo heel erg druk en zijn de kinderen nog vol energie. Dat is wel handig aangezien er enorm veel trappen en smalle doorgangen zijn. Een buggy is daardoor vrijwel onmogelijk. We hebben hem daarom maar in de auto gelaten, jongste in de draagzak en dochter lopend.

In de voormalige kapel kan je de kaartjes kopen, hier vind je ook de shop. Vervolgens loop je weer naar buiten om met de eerste trap af te dalen naar wat in het begin de slotgracht was en later onderdeel is geworden van het fort. De route staat met groene pijlen aangegeven. Op sommige plekken kom je echter twee keer, of met lussen. Dit is al in het begin waarbij je ergens in moet, en weer terug. Maar de andere route wel verder loopt. Hierdoor hebben we stukken gemist zoals het binnenplein, of juist een paar keer gezien. Dat is met bijvoorbeeld genummerde pijltjes heel makkelijk op te lossen. Wat ze wel enorm leuk hebben gedaan is op sommige plekken met poppen aan te geven hoe het er vroeger uit zag. Van soldaten met een kruisboog, in een slaap / leef vertrek of de binnenste toren. In iedere ruimte hingen ook duidelijke informatie borden met de tekst in het Frans, Engels en Nederlands. Ze hebben ook een kleine tentoonstelling ingericht over de bewoners van dit fort en de slag die hier in de buurt is uitgevochten. Aan het einde kom je uit bij een restaurant. Kan je er geen genoeg van krijgen, is het mogelijk om in dit kasteel te overnachten. Erg goedkoop is dit echter niet.

Festival & Sedan

Na het bezoek aan het fort zelf hebben we nog een stukje over het festival gelopen. Toen we de prinsenpoort door gingen kwamen we bij een enorme groep steltlopers terecht. Ze hadden goed georganiseerd dat eerst iedereen foto’s mocht nemen, en je daarna met ze op de foto kon. Op de nek van papa kwam ze er net bij ;-) Daarna een klein oponthoud bij de mini konijntjes, want die zijn toch wel heel erg lief! Als er konijntjes zijn die zo ienieminie blijven houdt ik me aanbevolen. Op verschillende plaatsen waren ze vlees aan het bereiden op het vuur. Het enorme varken aan een spit konden we natuurlijk niet weerstaan. Dit was ook dichtbij de ingang, zodat manlief even snel op en neer kon lopen naar de auto om de Nuna Pepp Luxx op te halen. Het begon namelijk al richting slaaptijd te gaan. Aan de centrumzijde was er ook een ingang, dus liepen we die kant op over het festival terrein. Met natuurlijk nog een stop bij de kinderspelen. Mocht zoonlief ook even een strijdkracht verzamelen ;-)

Vanaf deze uitgang liepen we naar de brug over de Maas, vlakbij het Turijnse plein. Op de maquette zag dit er echter veel groter uit dan in de praktijk. Wel grappig is het om te zien dat aan de ene kant het water heel rustig stroomt en aan de andere kant met een enorme versnelling. Je zag ook nog de pontons liggen van de brug die er vroeger was. We zijn via de kerk terug gelopen. Heel veel interessante dingen kwamen we niet tegen onderweg, voor het stadje zelf hoef je niet te komen. Er is een straat met wat restaurantjes en winkeltjes maar that’s it. Normaal nemen we altijd een magneetje mee van onze vakanties. Deze wilden we halen bij het fort, maar waren we vanochtend vergeten. Terwijl manlief even snel met een slapende dochter op zijn rug heen en weer liep kon ik alvast onze zoon in de auto plaatsen en de route uitzoeken voor die middag.

Fortenroute

Door deze mooie omgeving lopen namelijk meerdere grensoverschrijdende routes; zoals de fortenroute die langs Bouillon, Sedan en Dinant gaat. De abdijenroute en de legendenroute. In een foldertje hadden we de route op de kaart met sterretjes van de aanbevelingen. Het deel van deze route tot aan de grens hebben we gevolgd. Bij Rocroi was het half vijf en stond er nog 3 uur op de teller. Goede reden dus om in een keer door te rijden. Echter kan je nog tot aan Charleroi genieten van de mooie omgeving via provinciale wegen. Dit was wel heel erg genieten. Zeker ook omdat het nu mooi weer was. We hebben een aantal stops gemaakt, waarbij afwisselend manlief en ik er uit gingen. Bij Rocroi zijn we er allemaal uitgegaan. Dit was wel echt een leuk vestingsstadje met markt en een ritje met de paard en wagen.

Waterloo

De terugweg was anders dan op de heenweg waardoor we langs Waterloo reden, waar op 18 juni 1815, precies 200 jaar geleden, Napoleon werd gevangen genomen. Ter nagedachtenis hieraan, en de vele soldaten die zijn gestorven, is deze 40 meter hoge heuvel opgericht. Met de trap van 226 treden kan je naar boven om van het uitzicht te genieten. Deze heuvel is te zien vanaf de snelweg waardoor onze dochter gelijk begon over bergen klimmen. Ze heeft er duidelijk een nieuwe hobby bij! Spontaan besloten we hier gehoor aan te geven en kwamen nog net voor sluitingstijd aan. Manlief ging alvast met dochter vooruit zodat ze naar boven kon, bijna de helft heeft ze zelf geklommen. Terwijl ik onze zoon weer zijn broek aan trok en er achteraan kwam met de buggy. Konden we ze nog net even uitzwaaien voor ze aan de klim begonnen.

Het toegangskaartje is ook toegankelijk voor het panorama. Helaas was deze al dicht dus kon ik hier niet in. Het was ondertussen ook etenstijd, dus hebben we in de buurt iets opgezocht om even lekker makkelijk te eten. Voordat we het laatste stuk, nog een kleine twee uur, naar huis reden.

Om half tien waren we uiteindelijk thuis, kinderen in hun eigen bedje en mama en papa er achteraan!

Lees ook

Linda van Aken