Tegenwoordig zou je het misschien wel onder het kopje ‘#metoo’ plaatsen: mensen die aan je buik zitten omdat je per ongeluk zwanger bent. Wat is dat toch? Waarom denkt iedereen dat je het niet erg vindt dat ze even willen voelen… Toen ik zwanger was, hadden we het met z’n allen nog niet over ‘me too-tjes’, maar man, o, man, blijf van me af! Enne…volgens mij zijn het in dit geval vooral de vrouwen!

Mijn buik!

Daar zit je dan. Met je bolle toeter tevreden te wezen en daar is er weer één. Met een hoop geblabla over je zwangerschap en dan gewoon even betasten. Niks vragen, gewoon doén. Nu vind ik het hier en daar best wel ver gaan tegenwoordig wat betreft ‘eerst toestemming vragen voor je überhaupt iemand mag aanraken’ maar toch. Eén jong ding (een collegaatje) vroeg netjes bij mijn oudste of ze het eens voelen mocht. Kijk, dan heb ik er geen problemen mee. Maar ik ben niet zo van strelende handjes die me zomaar toekomen waaien.

En daarna komt de borst

En alsof dat dan nog niet genoeg is, dan zijn er ook nog mensen die zo ongeveer je tepel uit het mondje van je kindje kijken. Baf, ze duiken er gewoon met hun volle gezicht bovenop terwijl je je kleintje bij je aanlegt. Nu vind ik borstvoeding geven iets heel normaals en ook vind ik dat het gewoon overal moet kunnen. Maar dat is weer iets heel anders dan zeggen dat iedereen er ook echt bovenop mag gaan hangen, toch?

Maar ja, hoe wimpel je ze af?

Helaas ben ik dan ook weer zo’n ei die voor de lieve vrede maar haar mond houdt. Vaak zijn het toch wel mensen die je (redelijk) kent en om ze nu meteen een grote mond te geven is ook zo wat. Dus hoe ga je deze mensen nu vriendelijk duidelijk maken dat je er niet van gediend bent? Als je rond leest op internet zie je dat de één er wel last van heeft en de ander niet. En ik geloof ook meteen dat er mensen zijn die het helemaal niet erg vinden als mensen aan hun zwangere buik zitten. Maar wat nu als je er niet van houdt en je de pech hebt dat mensen wél graag even voelen? En nog erger: wildvreemden die aan je buik zitten….

Gewoon zeggen

Het meest gevatte antwoord is op zo’n vraag natuurlijk ‘zeg het gewoon’, maar het grote probleem hierbij is vaak dat het al gebeurt voordat je er erg in hebt. Uiteraard kan je het erna wel zeggen zodat het bij die ene keer blijft. Als je het gewoon vriendelijk meldt dat je het liever niet hebt, dan zou dat op zich het probleem niet moeten zijn (maar ik had al bekend dat ik zelf ook liever mijn mond houd…). Wat zou je nog meer kunnen doen?

Voor je neus weg erover praten

Wat je ook kan doen, is gewoon vanuit het niets het onderwerp aansnijden. Vertellen dat je het vervelend vindt als mensen dat ZOUDEN doen. Hopelijk komt dan de boodschap over en bedenken ze zich voordat ze hun handje uitstrekken…

Doe het terug

Ik las een keer dat een vrouw haar hand ook op de buik van de ‘betaster’ had gelegd. Deze vrouw was niet zwanger en heeft de hint vast wel begrepen… dus misschien is dat een idee?

En wat doe jij?

Waarom betasten mensen zo graag een zwangere buik? Ik ben gek op alles wat met zwangerschap en baby’s te maken heeft (zo, dat is er ook weer uit) maar eigenlijk heb ik totaal niet de behoefte om aan iemand anders buik te zitten. Geen haar op mijn hoofd die me influistert om de bolle buik van een collega te gaan aaien. Dus al helemaal niet bij een vreemde. En jij? Er zijn mensen die het juist zien als een teken van genegenheid richting het kindje en/of de moeder. Als je dat in je achterhoofd houdt, snap je ook wel dat er dus niets verkeerds mee bedoeld wordt. Maar ook dan blijft de kwestie van kracht: ze zitten zomaar aan je buik. En het blijft toch echt jouw buik, ook als er een baby in woont… Maar het maakt het ook meteen nog lastiger om er dus iets van te zeggen.

Handen voor je buik houden

Voel je het al aankomen? Of heb je een collega/vriendin die het regelmatig doet en wie je niet wilt beledigen? Dan zou je kunnen overwegen om gewoon je armen voor je buik te houden. Klem een tas tussen jou en deze persoon in of iets dergelijks. Maak het op die manier praktisch onmogelijk om zomaar spontaan daar aangeraakt te worden!

En als ze het netjes vragen?

Heb je een lieve vriendin die het vraagt? Dan wordt het al een heel ander verhaal, maar ook dan geldt gewoon dat je nee mag zeggen! Het is en blijft jouw buik, jouw baby, jouw gevoel. Niet doen als het niet fijn voelt, dat is het enige wat ik erover kan zeggen.

En die borst dan?

Dat is weer een heel ander verhaal. Ik vind het bespottelijk dat er mensen zijn die er schande van spreken als je in het openbaar voedt. Als er iets normaal is, is het dat wel. Maar tegelijk herinner ik me ook een voorval dat het heel druk was en een grote, overduidelijk aanwezige dame aan de andere kant van het tafeltje ging zitten waar ik zat. En ik zat bijna letterlijk met mijn neus op haar blote borst… Kijk, dat hoeft nou ook weer niet. Dus als we nu eens elkaar in onze waarde laten en niet alleen elkaars ‘persoonlijk ruimte’ respecteren, maar ook gewoon hier duidelijk in mogen zijn, dan zijn we toch al heel ver? Ik gaf ook gewoon overal de borst, maar wel zo onopvallend mogelijk. Dus niks geen overdreven blote borst en als het kon gewoon met mijn rug naar de overige mensen toe. Zo bracht ik hen niet in verlegenheid én ik had geen last van meegluurders! Iedereen blij. En kom nu niet aanzetten met de stomme opmerking dat je dan niet in het openbaar moet voeden! Jij eet toch ook in het openbaar…

Woman touching pregant stockphoto from Shutterstock / jacob lund

Volg me via:

Wil Cats

Schrijfster at geWILde teksten
Trotse moeder van 4 zoons, gelukkig getrouwd en vrouwtje van een hele 'veestapel'. Maar ook schrijfster in allerlei vormen: zowel voor het geld als voor de passie. Mijn favoriete onderwerp? Precies: kinderen!
Wil Cats
Volg me via:

Latest posts by Wil Cats (see all)