Zwangerschapsdiscriminatie; ook nog in 2016 - Mamaliefde.nl

Zwanger, of toch niet?

Het heeft even geduurd voordat ik het aandurfde om dit verhaal uit te typen. Het is nogal een persoonlijk verhaal. Nu er meer duidelijkheid is durf ik het toch met jullie te delen. De afgelopen tijd zat ik namelijk met de vragen; Zwanger of niet zwanger? Hoe betrouwbaar zijn zwangerschapstesten? En Zwanger ondanks anti-conceptie?

1 dag overtijd

Het wil namelijk zo; ik ben nog nooit ook maar 1 dag te laat geweest met de menstruatie. He bah, maar ja, die verhalen horen er ook bij op een mamablog 😉 Tot twee weken geleden. Het is niet zo dat ik kruisjes bij houdt in de agenda. Maar ik kan er van uitgaan dat het iedere maand een dag later feest is. Momenteel een week voor het einde van de maand. Ik was me er niet bewust van, had zelfs geen voorzorgsmaatregelen meegenomen naar Texel. Tot het moment dat ik onze dochter in bad deed, ik zat er naast op het toilet en ze wees een wondje aan met de mededeling ‘bloed, bloed’. Om de een of andere rare reden ontstond er een hersenkronkel dat uitkwam bij ‘Help, ik ben overtijd.’

Zwangerschap symptomen

Dat was wel even schrikken. Natuurlijk voelde ik spontaan mijn borsten en een ‘raar’ gevoel in mijn buik. Ik was eerder ook al wat duizelig geweest. Oeps; allemaal tekenen die eerder suggereerden dat ik zwanger was. Even terug tellen; en ja hoor. De ovulatie heeft plaatsgevonden rondom de nacht dat manlief en ik het huis voor ons alleen hadden nadat we hadden gevierd dat we vijf jaar samen waren. Natuurlijk hebben we wel anti-conceptie voorzorgsmaatregelen genomen. Even googlen en je leert dat ook een spiraaltje nooit 100% betrouwbaar is. Daarbij komt dat de praktijk leert dat ik zeer vruchtbaar ben. De vorige twee keer wist ik het echter gelijk de dag erna, en dat ontbrak nu.

Lees ook: Ovulatie berekenen; van symptomen eisprong voelen tot aan testen

Twijfel; zwanger of niet?

Die nacht heb ik erg slecht geslapen. Nu is onze zoon net een jaar geworden en had de verloskundige een grapje gemaakt dat ik voor die tijd niet terug mocht komen. Dat dat niet goed voor je lichaam is. Voor de derde keer zwanger binnen drie jaar, is mij iets teveel van het goede. Zelfs al is de wens er wel om in de toekomst nog een derde kindje te krijgen. Want wat te doen met de kamer indeling, natuurlijk hebben we een zolder met ruimte, maar toch. Als je de bende ziet die er nu op zolder ligt. Bovendien is het als gastouder is een heel gedoe om een zwangerschapsuitkering te krijgen. Plus dat de kinderen tijdelijk ergens anders onder gebracht moeten worden. Verder vind ik het altijd erg moeilijk, het idee dat ik zo makkelijk zwanger kan worden en het voor anderen echt geluk of hard werken is.

Die avond snel peuter, en baby boy die nog beneden aan het spelen was, naar bed gebracht. Voor de zekerheid maar alle alcohol laten staan en bedacht dat ik de volgende dag toch echt eerst even een zwangerschapstest wou doen. Dan weet je gelijk of er meer reden is dan paniek. De test die ik de volgende dag kocht zou al 99,99 procent betrouwbaar zijn vanaf de eerste dag nadat je ongesteld had moeten worden. Even wachten; en een grote zucht van opluchting. Daar verscheen een hele duidelijke niet te misstaan min. Die avond gewoon weer lekker een wijntje genomen.

Lees ook: Miskraam, curretage of missed abortion; van symptomen, en oorzaken en de kans op stolsels

Overtijd en negatieve test

Toch bleef de ongerustheid op de achtergrond. In de auto op de terugweg manlief verteld over mijn twijfels, ondanks de negatieve test was ik er toch niet zeker van. Ondanks een negatieve test en de anti-conceptie bleef de angst. Thuis voor de zekerheid een tweede test gedaan, gelukkig ook negatief. Daardoor durfde ik het toch wel een beetje los te laten. Achteraf bleek manlief toch wel een beetje ‘teleurgesteld’ hij was al zo snel gewend aan het idee van een derde kindje.

Het is toch wel erg fijn om zo dit verhaal van me af te schrijven. Gelukkig weet ik ondertussen dat het definitief niet zo is en is het maandverband weer in huis gehaald. Blijkbaar had mijn lichaam toch iets teveel ‘stress’ en slaaptekort opgelopen dat het was uitgesteld. Hierdoor durf ik deze twijfels met jullie te delen.

Zijn jullie wel eens ‘bang’ geweest om zwanger te zijn?

Summary
Review Date
Reviewed Item
Zwanger of niet? Niet ongesteld en overtijd met spiraal
Author Rating
51star1star1star1star1star

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.
Volgende
Vorige

Comments ( 38 )

  • Ik kan me je twijfels voorstellen om dit heel persoonlijke verhaal op het internet te publiceren. Maar ik denk ook dat het heel herkenbaar is voor veel vrouwen. Leuk om te lezen. Jij weet de suspens wel op te bouwen!

    • Dank je, dat is uiteindelijk ook de reden geweest waarom ik het toch heb gepubliceerd. Gezien de reacties tot nu toe een goede keuze geweest 😉

  • Ja, ik herken het wel. Ik ben niet meer aan de pil gegaan na de bevalling en ook een spiraaltje vind ik een eng idee. Dus wij doen het met condoom. Maar toch heb ik 2 keer de angst gehad dat ik zwanger was….

    Het is zo jammer dat we nog niet 10000% zeker weten dat we geen tweede kindje willen. Op dit moment zijn we zo tevreden met zijn drietjes en hebben het gevoel dat we compleet zijn, maar wat nou als het over een paar jaar toch gaat kriebelen?! Als ik die twijfel niet zou hebben dan zou mijn man zich willen laten steriliseren….

    • Die twijfel maakt het erg lastig ja. Zelf hebben we min of meer allebei gezegd dat we nog een derde willen. Terwijl manlief voor de eerste aangaf twee voldoende te vinden. Alleen nu nog even niet, voor zover het te plannen valt natuurlijk.

  • Ja ik heb waarschijnlijk dezelfde gave als jou om erg vruchtbaar te zijn. Ik heb namelijk een klein levend bewijsje rondlopen dat de pil echt niet veilig is! Nu heb ik de mirena en word ik dus gewoonweg niet ongesteld wat soms dan weer voor zorgmomenten zorgt. Gelukkig heb ik van de huisarts een trucje geleerd om te voelen of je mirena je baarmoedermond nog open houd of niet.

    • Dat is wel fijn dat de huisarts daar een trucje voor heeft geleerd. Heb zelf een koperspiraaltje, en is daar niets over verteld.

  • Ik heb voor Damiën ooit 1 keer gedacht dat ik zwanger was en toen dat niet zo bleek te zijn waren manlief en ik wel teleurgesteld. Later, toen we ‘echt’ bezig waren om zwanger te worden was het wel steeds een teleurstelling om een negatieve test in handen te hebben. Op zich kan ik redelijk snel zwanger worden, binnen een maandje of 5. Bij ons zat het probleem dat de kindjes niet wilden blijven zitten. Ik heb daarom ook 2 miskramen gehad.

    • Ik begrijp best dat je heel teleurgesteld kan zijn als je iets verwacht maar het toch niet zo blijkt te zijn. Fijn dat het jullie daarna toch twee keer gegeven is.

  • Tycho is het bewijs dat je een maand voor je stopt met de pil al zwanger kunt zijn..
    in het begin vond ik het met het spiraaltje vervelend dat ik niet ongesteld werd, hoe weet je nou of er niet is mis gegaan
    Nu na 10 jaar spiraaltje vertrouw ik die wel…
    Maar spannend zulke momenten

    • Dat is inderdaad een van de voor / nadelen van het mirena spiraaltje, maar dan weet je wel dat het kan gebeuren. Zelf heb ik een koperspiraaltje. Daardoor blijft de cyclus gewoon in stand.

  • Wat goed dat je zoiets persoonlijks deelt. Dit zal voor veel mensen wel herkenbaar zijn.
    Normaal gesproken slik ik behoorlijk zware medicijnen voor de reuma, waarbij een zwangerschap absoluut niet zou mogen. Mocht dat ‘perongeluk’ gebeuren dan zou de zwangerschap afgebroken moeten worden omdat die medicijnen te slecht uitpakken voor de baby. Heel eng dus en toch is het me 1 keer gebeurt dat ik in de stress zat en moest testen. Gelukkig vals alarm! Verder kwamen de testen pas om de hoek kijken sinds we een actieve kinderwens (en andere medicijnen) hebben en dat is toch een stuk leuker moet ik zeggen;)

    • Dank je. Fijn dat het met die zware medicijnen niet zo ver is gekomen en dat het nu met lichtere medicijnen jullie toch gegund is om te genieten van een zwangerschap. Nu maar hopen dat je snel een gezond kindje in je handen mag houden!

  • Ik denk dat iedereen die angst weleens heeft gehad. Ook ik blijk erg vruchtbaar, ben dan ook zo dankbaar dat ik niet zwanger bleek de twee keer dat het misging met de spiraal (ging een keer zwerven door mijn buik en een keer verzakt). Mijn lieve moppies zitten erg dicht op elkaar en nu zijn ze op de leeftijd dat we daarvan kunnen genieten, maar ik moet er even niet aan denken om weer met gebroken nachten etc van voren af aan te beginnen. even rust in de tent.

    • Dat lijkt me inderdaad niet fijn als hij is gaan zwerven. Gelukkig maar dat je er op tijd achter kwam. Twee op elkaar is nog te doen, maar als je eenmaal gewend bent aan doorslapen is het toch wel even schrikken.

  • O ja dat ken ik ook. Als ik in een meer stressvollere periode zit en dan over tijd ben ga ik me ook zorgen daarover maken. Of na de bevalling toen mijn cyclus nog niet normaal was… En ik tussenbloedingen had. Sinds mei vorig jaar ben ik weer aan de pil en pas sinds vorige maand is mijn stopweek weer goed. Dat duurt dus ook erg lang voor je lichaam daar weer aan went.

    • Dat duurt inderdaad erg lang. Fijn dat er toch regelmaat in zit. Mijn lichaam reageert nooit zo goed op hormonen, en is daardoor niet betrouwbaar. Vandaar het koper spiraaltje.

  • Ik heb hier ook een tijdje gedacht dat ik echt terug zwanger was van een derde. Ook al was het nog niet helemaal gepland, en had ik nog behoorlijk wat twijfels. Toch was ik zooo hard teleurgesteld toen het niet zo bleek te zijn. Voor mij toch echt wel een teken, dat ik er heel graag nog een prutske bij wil.

    Al was bij manlief de reactie net andersom, hij was erg opgelucht dat het niet zo bleek te zijn.

    Heel dubbel en frustrerend als je er zelf nog graag ééntje wilt, maar je man niet echt. Ik heb hem nu nog een jaartje bedenktijd gegeven;

    • Dat is inderdaad wel jammer. Best wel bijzonder eigenlijk hoe snel je aan het idee gewend bent.

      • Ja die teleurstelling herken ik. Ik heb het eens gehad dat ik dacht dat het raak was en dat achteraf loos alarm bleek te zijn. Ik was helemaal ongerust dat ik zwanger zou zijn en toen het loos alarm bleek te zijn voelde ik een enorme teleurstelling. Brengt heel wat emoties naar boven dit soort acties haha 🙂

  • Zeker wel herkenbaar! Paar maanden terug hetzelfde gehad. Echt drie weken over tijd. En ik rekenen en rekenen. Test gehaald, negatief. En pats, ongesteld. Belachelijk, haha.

    • Zeker, zo slecht dat het dan zo snel er achteraan komt.

  • O zo herkenbaar! Knap dat je het hebt opgeschreven.
    Mijn twijfelgevalletje ligt nu met zijn vijf maanden zijn middagslaapje te doen.
    En ondanks de schrik van: het zal toch niet , een derde….
    Ben ik er nu reuzeblij mee.
    En wat betreft anticonceptie, mijn verloskundige zei hierover: het enige veilige middel is niet meer zo lekker knuffelen met je lief. Tja het is een optie…;)

  • Nee ik ben nooit bang geweest om zwanger te zijn. Ik zou me juist heel rijk voelen daarmee. Maar goed, bij ons ligt het natuurlijk anders, wij zijn twee vrouwen en stappen het proces om zwanger te worden heel bewust in als het zover is.

  • Ik vind dat je Door gewoon mag plaatsen. .. Niets geks aan dit onderwerp. Heel herkenbaar voor veel vrouwen. Ik ben sinds de geboorte van mijn eerste kindje na 6 weken gestart met de pil in sinds dat moment erg onregelmatig ongesteld… voorheen was Ik altijd stipt op tijd. .. Best vervelend omdat je dan nooit weet hoe je er voor staat… helaas vanwege borstvoeding mag ik niet mijn oude vertrouwde pil gebruiken…

    • Dat is wel lastig ja in combinatie met borstvoeding, die hormonen zijn niet niets.

  • heel toevallig, onze jongste is nu bijna 5 maand en mijn man zei deze week je borsten zijn anders, ben je zwanger. Ik was nog helemaal niet ongesteld geweest na de zwangerschap en een dag later barstte het los, ik heb het zo niet gemist haha

    • Dat is zeker toeval. Missen doe je het zeker niet!

  • Eén keer ben ik daar ook bang voor geweest, zo gek, werd ik ineens een half jaar niet ongesteld! Juist toen ik mijn eerste serieuze vriendje had. De test wees toen ook gelukkig uit dat het niet zo was.

    • Dat is dan wel even schrikken als je gelijk een half jaar niet ongesteld wordt. Zeker met je eerste serieuze vriendje. Fijn dat het toen toch niet zo was.

  • Zo herkenbaar! Met mn hoofd een opluchting maar in mn hart een kleine teleurstelling… Onze eerste was ongepland. Schrikken maar o zo mooi om moeder te worden. Daarna bewust voor een volgend kindje gegaan, helaas zijn we haar verloren tijdens de bevalling. De andere twee hebben we ook in meer en mindere mate ongepland gekregen dus bij mij hangen er altijd wat andere gevoelens omheen. Ongepland voelt voor mij veilig maar voor een ander juist weer super onveilig. En zo heeft ieder wat…

    • Wat treffend die vergelijking tussen goofd en hart. Dat is het precies.

  • Teleurgesteld en opgelucht door elkaar. Wel een vreemde combinatie.

    Die derde komt er nog wel, maar nu nog even niet

  • Ik herken het heel erg.
    Alleen toen was ik dus single.. Mn ex had het net uitgemaakt en toen was ik dus te laat.. En we hadden nog seks gehad.
    Nou ik kneep hem echt… Samen met een vriendin een test gedaan.. de langste paar minuten die er zijn dan!

    • Pfff, dat is inderdaad geen fijne situatie. Gelukkig dat je een vriendin had om je te steunen.

  • O als ik je verhaal en de reacties lees, dan ben ik blij dat ik het alleen vlak na de bevalling van A heb gehad.
    Even 1x zonder maatregelen, en toen toch de spanning. Cyclus nog niet op orde, borstvoeding en een baby van 3 maanden. Dus ik wist het ook allemaal niet helemaal zeker. Maar toch die spanning voelen. GElukkig was het een dikke nee 😉 (voor mijn lijf dan en anders hadden we T nooit gehad ;))

  • Ik lees dit nu jaren later. Toch ben ik na googelen hier terecht gekomen. Bij mij is het juist helemaal andersom gegaan. Volgens de dokter kon ik onmogelijk zwanger worden. Van alles geprobeerd. Onvruchtbaar noemde hij het. Zelfs alternatieve geneeswijzen heb ik geprobeerd. Zonder succes. Na jaren proberen hebben we ons erbij neergelegd. Tot ik enkele weken terug kwaaltjes kreeg. Doordat ik wat ouder ben, dacht ik dat het de overgang was die zichzelf aankondigde. Ik sloeg namelijk al enkele maanden over met menstrueren en werd soms ipv eens per maand ook eens per drie maanden ongesteld.
    Tot ik ineens erge krampen kreeg in de namiddag, dat mijn partner me dwong om naar de huisarts te gaan. Ik was zwanger. Na 20 jaar proberen zwanger. De huisarts snapte er niets van. Bij de verloskundige kwamen wij erachter dat ik al 5 maanden zwanger was. Ergens hoopte ik dat ze geen hartje zouden horen. Ik ben al 48. Ik was bang dat het nadelige gevolgen zou hebben voor de baby en ik vroeg me af of ik niet te oud was voor moederschap. En toch iets anders in mij dat enorm blij is dat onze wens na zoveel jaar pogingen doen toch is gerealiseerd. Ongeacht het kind. Want daar gaan wij toch van houden, hoe het ook ter wereld zal komen

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top