Waarschijnlijk niet echt een uitstapje waar je als eerste aan denkt als je “een leuk dagje uit” wil beleven, maar wel zeer indrukwekkend en echt de moeite waard. Dit jaar bleven we tijdens de zomervakantie in Nederland. Een aantal dagen voordat we weggingen dook ik het internet op, om alvast wat uitstapjes te bekijken die er in de omgeving te zien waren. Zo kwam ik er dus ook achter dat Kamp Westerbork niet eens zo heel ver weg lag van de camping.

Lees ook: Drenthe met kinderen; bezienswaardigheden, tips uitjes en activiteiten

Wel of niet bezoeken met kinderen?

Oei, zelf nog nooit geweest en mijn man ook nog niet…..een leuk uitje is het niet en zullen de kinderen dit wel kunnen waarderen om daar heen te gaan? Onze jongste dochter had toevallig in groep 7 wel al een aantal lessen gehad over de Tweede Wereldoorlog en had ook het verhaal van Anne Frank gehoord, wat al veel indruk op haar had gemaakt. Onze twee oudste jongens hadden ook al op school het een en ander gehoord en enkele filmpjes bekeken, maar ook zij hadden nog nooit daadwerkelijk een kamp bezocht. Dus eigenlijk wel een mooie en leerzame ervaring de we samen konden maken. Er kwam ook geen verzet (hhmmm juiste woordspeling of niet?), dus dit uitstapje ging op de lijst erbij!

Een dag voor we het kamp zouden gaan bezoeken vroeg ik aan de kinderen of ze het wel echt zagen zitten om er heen te gaan. Ik herinnerde me ineens mijn eigen schoolkamp van groep 8 waar ik ook een soort kamp of plek bezocht had waar zich veel had afgespeeld tijdens die oorlog en wist dat er ook wat ruimtes waren waar we als kinderen in konden, maar waar mijn nekharen rechtovereind van gingen staan. Die ruimte had ik liever over willen slaan. Ik zei ook tegen de kinderen dat wanneer ze zich niet prettig zouden voelen om ergens binnen te stappen dat ze dat dan dus ook niet verplicht waren. Niets hoeft in ieder geval…..deze waarschuwing bleek achteraf zo niet nodig!! Ik had me meer moeten inlezen op het internet, ik had eerlijk gezegd geen idee waar we heen gingen en wat we wel of (vooral) niet te zien zouden krijgen! Een goede leer dus voor een volgende keer!

Kamp Westerbork

Het kamp ligt midden in een prachtig groot bos aan de rand van het dorpje Westerbork. Een grote parkeerplaats vlak voor het museum bood ruimte voor vele bezoekers. De eerste indruk van de kinderen was meteen een teleurgestelde zucht…..”het is gewoon maar een saai museum waar we doorheen moeten lopen, bah!” Maar dat was (gelukkig) niet helemaal waar, want bij de kassa vertelde de mevrouw dat als we snel waren nog nét mee konden met de bus die binnen enkele ogenblikken zou rijden naar het kampterrein.

Eenmaal in de bus hoorden we al de nodige informatie via een ingesproken bandje dat werd afgespeeld. We zouden een flink stuk door het bos moeten rijden, een rit van wel 5 km en dit was ook meteen de looproute van de mensen uit die oorlogstijd op weg naar het kampterrein, met alles wat ze bij zich hadden (koffers vol met laatste bezittingen die ze snel uit huis hadden kunnen pakken). Alleen dat was al indrukwekkend (ik ben blij dat wij dit niet hoeven te lopen, riep één van mijn kinderen meteen). Ik keek naar de oudste die net een maand daarvoor de avondvierdaagse had gelopen. Zie je het al voor je? Jij tijdens de avondvierdaagse met een volle zware koffer sjouwen van begin tot eind? Geen idee waar je heen zou gaan en hoe ver je nog zou moeten lopen?

In de bus hoorden we ook dat het in oorlogstijd geen mooi dichtbegroeid bos was zoals we nu zagen door de ramen, maar een uitgestrekte zandvlakte, kaal en dor, er was helemaal niets. Onvoorstelbaar eigenlijk, dus dit prachtige bos is binnen 70 jaar tijd zo gegroeid?! Eigenlijk heeft dat dan ook niet zo lang de tijd nodig.

Rondleiding

Eenmaal op het terrein aangekomen zagen we niet veel meer dan gras, grote lege velden gras en hier en daar één van de ontvangers van de Westerbork Synthese Radio Telescoop (tip, vanaf de parkeerplaats is het ook een interessante wandeling over het planetenpad waarbij je meer leert over de ruimte en uitkomt bij Kamp Westerbork) of een geraamte van een gebouw. Toevallig was er net een gids begonnen met een groep belangstellenden aan zijn ronde en we besloten om daarbij aan te sluiten. De kinderen hadden hier van begin af aan geen zin in, maar wij wilden het toch een kans geven omdat wij er zelf ook niks van af wisten en anders misschien de helft zouden mislopen wat er (wel) te zien was.

De gids vertelde zeer enthousiast en uitvoerig, misschien iets te uitvoerig want ik haakte zelf een paar keer af. De groep was aan de grote kant en het was zo’n onvoorstelbaar groot terrein waar we op stonden dat het heel moeilijk was om de goede man te volgen en goed te horen wat hij nu precies allemaal vertelde. Het was ook op deze dag zeer zomers en warm. We stonden in de felle brandende zon en er was nergens een plekje schaduw. (Tip: kies een dag uit waarop de zon minder aanwezig is en de temperatuur niet hoger is dan 25 graden Celsius).

Er is dus weinig van de vertrekken te bekennen. Er stonden wel op de velden verspreid wat grote platen met foto’s om een indruk te geven wat er gestaan had, maar dat spreekt toch minder makkelijk tot je verbeelding. Ook hier had de gids een verklaring voor. Na de oorlog moest het land weer opgebouwd worden, maar niemand had geld en/of spullen om iets op te bouwen. Het kamp, het hout van de gebouwen en het staal werd geplunderd door de bevolking om daar hun stad weer mee op te bouwen. Dat verklaart wel een hoop. Natuurlijk willen ze het kamp zo realistisch mogelijk weer terug opbouwen, maar gebrek aan geld (alweer?) maakt dit niet mogelijk (ze hopen dus op royale schenkingen!) Wat er nog wel te zien was waren een aantal zendmasten, een treinwagon waar men mee werd getransporteerd, een stuk rails, een houten uitkijkpost, een (afgesloten) kelder waar men aardappels opsloeg en een geraamte van een slaapzaal.

Museum Westerbork

En er waren vele kaarten en brieven vergroot langs de weg opgehangen. Zo kreeg je een indruk met welk beeld/idee mensen op weg gingen richting dit kamp. Eenmaal weer terug met de bus bij het museum aangekomen zagen we een tentoonstelling van een ingerichte slaapzaal waarvan de kinderen het geraamte van buiten nog herkenden. De foto links was een grote prent aan de muur om een beeld te geven hoe de bedden in de ruimte stonden achter elkaar en op de rechterfoto stond zo’n stapelbed (3 hoog!) in het echt met kleding en al uitgestald.
In het museum was toch ook nog wel veel te zien. Zo ook deze brancard die werd gebruikt om de zieken van de trein naar het kamp te brengen. Er waren overal hoekjes en ruimtes om geluidsbanden te horen en beelden te bekijken over het wel en wee van het kamp.

En mensen die je op film zag, kon je soms ook weer terug herkennen op foto’s in het museum. Al met al heeft het veel indruk gemaakt. We waren er echt alle vijf even stil van. Ondanks dat we een andere verwachting hadden waren we toch voldaan met wat we wel te zien hadden gekregen en met name de uitleg van de gids heeft hieraan bij gedragen.

Met jonge kinderen zou ik hier eerlijk gezegd niet heen gaan. Daar is te weinig voor te zien. Maar zodra ze op school al wat geschiedenislessen hierover behandeld hebben is het zeker een aanrader.

Isabell

Mijn naam is Isabell, ik ben 42 jaar, getrouwd en heb 3 kinderen. Twee jongens en een meid.
Na vele jaren gewerkt te hebben als pedagogisch medewerker op een peuterspeelzaal ben ik voor mezelf begonnen als creatief ondernemer.
Ik haak en maak van alles wat en deze producten verkoop ik via mijn ETSY shop. Vaak zijn dit kleine items wat leuk weg te geven is als een uniek presentje maar ook maak ik enkele grote items die in en om het huis gebruikt kunnen worden.
Daarnaast vind ik het erg leuk om in de keuken het een en ander uit te proberen. Liefst zo gezond mogelijk, zonder suiker en andere meuk. Zelf in de keuken staan of een recept samen met mijn kind(eren) uitproberen is dus best een passie te noemen. En dan is er nog een passie (en dat is de reden dat je mij hier vindt) namelijk schrijven. Vooral over wat ik met mijn kinderen meemaak, daar schrijf ik graag over en dit deel ik graag met jullie.

Latest posts by Isabell (see all)