Vandaag ben ik jarig, 32 jaar alweer. Hiep hiep hoera voor mij;-) Het voelt nog als gisteren dat ik dertig werd, een kleine mijlpaal. En dat terwijl ik van iedereen te horen krijg dat ik een ‘broekie’ ben en nog lekker jong. Op zich klopt dat ook wel, iedere keer dat je een rond getal passeert bij de 5 of 10 jaar voelt dat zo ‘oud’. Maar alleen het cijfertje verandert, hoe je je voelt en gedraagt totaal niet. Ze zeggen niet voor niets je bent zo oud als je je voelt. Niet dat ik me 20 voel, hoeft ook niet meer. Maar ik heb er geen problemen mee om ouder te worden, misschien dat ik daar over 3 jaar wel weer anders over praat ;-)

Ondanks dat ik geen moeite heb met mijn leeftijd vier ik mijn verjaardag niet. Sterker nog, ik doe dat al een aantal jaar niet meer. En mis het eigenlijk ook niet. Als kind vond ik die verplichte verjaardagen vreselijk, dus zodra ik ging studeren en op mezelf ging wonen heb ik dat lekker los gelaten. En dat voelde best goed. Ik had er geen behoefte aan en de cadeautjes mis ik ook niet. Dan krijg je bosjes bloemen die na een week dood gaan, parfum of andere spullen waar je eigenlijk niets mee doet en anderen ook niet echt weten wat ze je moeten geven. Met het cadeau van mijn ouders ben ik altijd wel blij, dat is een geldbedrag, zodat als we een grotere uitgave willen doen zoals kunstgras in de achtertuin of nieuwe meubels, we dat daarbij leggen.

Toen ik dertig werd heb ik het een beetje gevierd, het toeval wil namelijk dat mijn dochter drie weken later jarig is. Haar verjaardag vieren we natuurlijk wel, dus dan komt de familie ook.

Als je gaat werken is je verjaardag ook geen reden voor een dag vrij ofzo. Nu heb ik het geluk dat ik een keer in de vijf jaar jarig ben in het pinksterweekend, dus lekker lang vrij. Maar op doordeweekse dagen gaat het leven gewoon door. Ook vandaag trouwens. Zo is er vanochtend een kinderwoorddienst in de kerk waar ik gewoon bij ben. Wel heb ik beloofd om een traktatie mee te nemen, dus heb ik afgelopen week wafels, een bus slagroom en roze hagelslag gekocht om taartjes te maken.

Ik laat het dus niet helemaal ongemerkt voorbij gaan, ik spreek dan gewoon af met vriendinnen om één op één of samen wat te gaan eten. En voor vanmiddag heb ik een pak chocoladebakmix gekocht. Kan ik gezellig met de kids samen taart bakken en versieren. Want die tijd samen is het mooiste cadeau wat je een moeder kan geven. Via Brandfield heb ik al een mooie schoudertas gekregen die ik heel goed kan gebruiken. En hint naar manlief; een bosje pioenrozen staan erg mooi op de lege tafel ;-) Last-minute kreeg ik nog wat telefoontjes en appjes of ik mijn verjaardag ging vieren en of ze langs mochten komen, dus dat is wel erg lief!

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
mamaliefde@gmail.com'