Als je eenmaal moeder bent geworden verandert er een hoop. Of je dat nu wilt of niet. Soms heb ik het gevoel dat anderen het gewoon aan mij kunnen zien dat ik een moeder ben. Zelfs als ze er niet bij zijn. Hoe ervaren jullie dit?

1. Mijn telefoon staat vol met foto’s van mijn kinderen.

Ieder bijzonder moment wil ik het liefst vastleggen voor later. Van ieder jaar maak ik daarom ook een fotoboek met de leukste en belangrijkste momenten van dat jaar.

2. De wallen onder mijn ogen en gebrek aan make-up.

Make-up is eigenlijk sowieso al niet mijn ding. Maar probeerde ik nog enigszins aandacht aan te schenken. Sinds er kinderen in het spel zijn, heb ik de hoop opgegeven. Ik besteed die tijd liever aan mijn kind.

3. De rugzak die ik (of de kinderen) tegenwoordig bijna overal meesleep.

Vroeger had ik een handtasje, van bescheiden formaat. Na de geboorte van de eerste heeft dit plaats gemaakt voor een verzorgingstas. Met het ouder worden veranderde de inhoud, en de tas was stiekem best onhandig. Dus zijn we overgestapt op voor beide kinderen een eigen rugzak. Die ik natuurlijk 9 van de 10 keer draag…

4. Het feit dat bijna 75% van de gesprekken die ik voer over kinderen gaan.

Ik vind kinderen fantastisch, alles wat ze doen is zo bijzonder. Ik kan er dus ook geen genoeg van krijgen om erover te praten. Of het nu gaat over dat dochterlief nu wel twee boterhammen eet bij het ontbijt, tot het lieve lachen van onze zoon.

5. Mijn kledingstijl.

De belangrijkste eis is momenteel dat kleding comfortabel moet zitten. Als moeder ben je al een stuk actiever dan iemand die geen kinderen heeft. Ook moet het geen probleem zijn als kleding zo de was in gaat. Want ongelukjes zitten altijd in een klein hoekje. Vroeger droeg ik eigenlijk altijd schoenen met een hak, tijdens de zwangerschap heb ik dat wel afgeleerd. Soms moeten ze gewoon toch weer een keertje aan, voel ik me weer vrouw.

6. De inhoud van de boodschappenkar.

Natuurlijk aan de pakken luiers die er iedere keer weer doorheen gaan, en de nodige verzorgingsmiddelen. Maar ook de hoeveelheid fruit, pakjes drinken, rollen mariakaakjes, rijstewafels, ontbijtkoeken etc.

7. De woonkamer

Zodra je ons huis binnenkomt, struikel je over het speelgoed. Terwijl er regelmatig opgeruimd wordt. Dan vraag ik me altijd af hoe andere moeders dat doen. Zie regelmatig foto’s voorbijkomen van huizen die zo door kunnen gaan als showroom…

8. De fiets

Zelfs als de fietskar er niet achter hangt verraadt het fietsstoeltje, de buggydrager, het bevestigingspaneel voorop dat ik kinderen met de fiets vervoer. En dan heb ik het nog niet eens over de mamafiets zelf die daar onder verstopt zit…

9. De stapel was iedere week voor de wasmachine

Iedereen draait weleens een wasje. Als je kinderen hebt, wordt deze hoeveelheid flink opgevoerd. Iedere keer verbaas ik mij er weer over. De kleding die ze aanhebben is nog zo klein, en dan toch zoveel was. En niet eens omdat het zo vies is. Of komt dat door alle ondergespuugde kleren van mama en papa, de grote stapel hydrofielen die er doorheen gaan. Al het beddengoed dat regelmatig een wasje nodig heeft. Dit blijft een constante stroom veroorzaken.

10. En natuurlijk de kinderen zelf.

Tenzij papa thuis is zodat ik even boodschappen kan doen, zal je mij niet snel zonder kinderen tegenkomen. Zelfs als ik even naar de buurtsuper ga (en papa is thuis) dan neem ik onze dochter mee. Kan ze lekker wandelen.

Klinkt het een beetje herkenbaar? Waaraan kan je zien dat jij kinderen hebt?

Uitgelichte afbeelding van Shutterstock

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.