Gisteravond werd de televizierring uitgerekend. De prijs voor de beste Nederlandse serie. Persoonlijk heb ik niet zo heel veel met Nederlandse series, dit was ook de eerste keer dat ik keek. Voornamelijk bij gebrek aan alternatieven op de tv dus stond het aan op de achtergrond. Kon ik lekker doorbloggen terwijl manlief aan het werk is. Amerikaanse series kijk ik daarentegen erg graag. Geen idee wat het is, maar er zijn een aantal series die zo verslavend zijn. In het verleden heb ik aardig wat series gekeken. Vooral voordat onze dochter geboren werd. Zelfs tijdens de bevalling hebben we een poging gedaan om Games of Thrones te kijken. Ze moet dus wel iets hebben met die herkenningstune. Daarna had ik er al snel geen tijd meer voor. De zorg voor onze dochter vergde mijn volledige aandacht. Aan het einde van de tweede zwangerschap heb ik een aantal nieuwe seizoenen van de series die ik volgde bekeken. Dan was het even zoeken naar een torrentsite die niet geblokkeerd was om vervolgens de ene na de andere serie, het liefst met ondertiteling, vind ik toch prettiger, te downloaden. Toen Frozen opgenomen werd in het aanbod van Netflix heb ik toch een maand een proefabbonement genomen. Die film wou ik toch wel heel graag zien. En van het een kwam het ander. Nu ben ik nog steeds lid, en fan! Daarom ook dit blogje. Er zijn ook zoveel interessante series. Waaronder een aantal die ik voorheen al keek en de TV gids uitploos wanneer welke serie werd vertoond en welk seizoen er uitgezonden werd. Wat een verschil eigenlijk tussen vroeger en nu. Toen internet net bestond zat ik uren achter de computer om muziek te zoeken via Kazaa en die te downloaden. Het duurde een paar dagen om een aantal liedjes te downloaden. Gelukkig hebben we nooit telefoontikken gehad. En nu zijn er streamingsdiensten waarbij je niet eens meer een serie hoeft te downloaden om te kijken of met tussenkomst van reclame. 

Een goede serie

Een goede serie, of in ieder geval mijn definitie van een goede serie kenmerkt zich door deze twee belangrijkste kenmerken.

  • Iedere aflevering is afzonderlijk te kijken; je hoeft niet alle voorgaande afleveringen gezien te hebben om het verhaal te kunnen volgen zoals bij een soap.
  • Er zit wel een rode draad door een seizoen heen waarbij de hoofdrollen zich ontwikkelen en je meer van hun meekrijgt. Vaak zit dit in de laatste paar minuten zodat je de volgende aflevering wel moet kijken om te weten hoe het aflopen.

Daarnaast vind ik het fijne van kijken op Netflix is dat je gelijk verder kan kijken, zonder reclame. Of dat je eerst alles moet downloaden, wat erg lastig is op een laptop die vol staat met kinderfoto’s en een externe harde schijf die niet echt meewerkt. Het liefste kijk ik ook naar series met ondertiteling. Vaak luister ik onbewust wel, als er een discrepantie zit in wat er gezegd wordt en de vertaling valt me dat in ieder geval gelijk op. Maar zo hoef ik er niet over na te denken. Wat wel grappig is, dat als ik een serie kijk op de tv vaak op de achtergrond bezig ben met wat anders op de laptop of als ik een serie kijk op de laptop. Dan ga ik niet op mijn tablet of telefoon zitten.

Jammer is het als er een poging gedaan wordt om twee verhaallijnen door elkaar te laten lopen. Denk aan een stel klonen waarvan de grootste rol is weggelegd voor een politie-agente. Of tenminste, een kloon die toevallig getuige is van een zelfmoord en vervolgens haar identiteit overneemt in een poging haar eigen problemen achter zich te laten en er achter komt dat ze kloon is in Black Orphan. Of wat dacht je van een advocaat en een blonde wannabe filmster die toevallig allebei op hetzelfde moment verongeluken, waarna er een misverstand ontstaat in de hemel. En de ziel van de filmster terecht komt in het lichaam van de advocaat en haar leven gaat leiden in Drop Dead Diva. Hierbij ondersteund door een beschermengel. Waarna in het einde van seizoen 4 er een soort snelweg lijkt te ontstaan met zielen die heen en weer reizen tussen hemel en aarde. Wel leuke interpretatie van de hemel trouwens. Dat gaat mij te ver dus. Heeft niets meer te maken met de politie / advocatuur. Wat best jammer is, want een sausje kan een serie onderscheiden van de rest maar moet wel ondersteunend zijn aan de losse afleveringen.

Favoriete series

Mijn favoriete series zijn toch wel de misdaadseries. Blijkbaar ben ik niet de enige, twee van de drie genomineerden en de winnaar van de Televizierring zijn misdaadseries uit eigen land.. Series waarin een bepaalde overheidsinstelling uit de Verenigde Staten of Canada centraal staat en er een vast team gevolgd wordt. Denk aan een Criminal Minds,  Bones, Hawaii Five-O, NCIS, Blacklist, Flashpoint en een aantal seizoenen van Law & order Special Victims Unit. Het gaat dan voornamelijk de originele series, dus geen spin-offs in andere steden. Die zijn toch minder. Datzelfde geld voor Nederlandse crimi’s. In een grijs verleden heb ik nog wel naar Baantjer gekeken maar daarna houdt het toch op.

Andere series die me heel erg aanspreken zijn advocatenseries. Ik kan niet wachten tot het nieuwe seizoen van Suits op Netflix verschijnt. Dat is momenteel eigenlijk de enige advocatenserie, lang lang geleden had je natuurlijk ook nog Ally McBeal waar ik incidenteel naar keek.

Ik weet niet wat het is met politieke series. hoe zeer ik de ellebogenpolitiek ook veracht. Helaas in de realiteit meegemaakt dat het ook hier in Nederland, bij gemeenteraadsverkiezingen het hard tegen hard kan gaan. Er beloftes gemaakt worden die niet nagekomen worden. En het uiteindelijk toch allemaal neerkomt op wie je kent en vriendjespolitiek. Daar zit je dan met je goede bedoelingen als Fractiesecretaris tijdens je master Bestuurskunde. Heeft er wel voor gezorgd dat ik daar niets meer mee te maken wil hebben. Op tv blijft het me toch intrigeren. Het begon met Spin City. Op een luchtige manier volg je de burgemeester en zijn team. Daarna heb ik een tijdje West Wing gekeken. Scandal vind ik ook altijd erg leuk om te kijken. Fijn om te zien dat zelfs de machtigste man op aarde zijn ‘probleempjes’ heeft. Mijn nieuwste favoriet in dit genre is House of Cards, een Netflix serie. Eentje waar diehard politiek ellebogenwerk wordt gespeeld. Met als doel; het presidentschap. Momenteel zijn er nog maar twee seizoenen online, ben erg benieuwd hoe Frank Underwood het er vanaf brengt als president en welke complottheorieën hem te wachten staat.

Tot slot vind ik series zoals Greys Anatomy, wie kent die serie niet over Meredith en haar collega’s vanaf het moment dat ze begint met haar co-schappen om uiteindelijk te eindigen met huisje boompje en kindje met McDreamy. Of op aanraden van Nicole Life Unexpexted over een pleegkind van 16 dat graag zelfstandig wil wonen en daarvoor contact zoekt met haar biologische ouders en uiteindelijk bij hun in het gezin opgenomen wordt. Helaas heeft deze serie maar twee seizoenen en eindigt het met een happy end. Nashville is ook wel leuk om te zien; een serie die gaat over twee countryzangeressen de een een wat oudere gevestigde en de ander een hippe jongedame. Dat zijn dan echter wel series waarvan ik maar een of twee afleveringen hoef te zien en niet gelijk zo snel mogelijk de hele serie. Series zoals Gossip Girl, Orange is the New Black en Pretty Little Liars heb ik wel gekeken maar kunnen me in de eerste aflevering(en) niet echt pakken. Dan haak ik al snel af.

Jammer dat nog maar een deel van deze bovengenoemde series ook op Netflix te zien zijn. Dat betekend dat ik anders binnenkort toch maar weer eens een poging moet doen om nieuwe afleveringen of nieuwe series te vinden.

Welke series adviseren jullie mij om naar te kijken?
Bron uitgelichte afbeelding Kaspars Grinvalds / Shutterstock.com