De afgelopen tijd heb ik geen weekoverzichten meer geplaatst, maar ik vind het wel leuk om verslagen te schrijven van de vakanties. Dus bij deze het eerste vakantieoverzicht van de allereerste keer wintersport van de kinderen. Zelf ben ik in het verleden een paar keer op wintersport geweest en was ik op de latten te vinden. Tot ik hoogtevrees kreeg en bovenaan de berg stond en het toch wel een uitdaging vond om naar beneden te glijden. Nu ben ik niet zozeer van de kou en past een vakantie richting zuidelijke landen meer bij me. Toch wilde ik deze ervaring heel graag aan de kinderen meegeven. De oudste had al een enkele keer een introductieles gekregen in Nederland. Hoog tijd dus om de sneeuw op te zoeken voor de allereerste wintersportvakantie. We waren uitgenodigd door het Ötztal in Oostenrijk om naar het Niederthai te komen, een kleinschalige en kindvriendelijke wintersportbestemming dat daardoor zeer geschikt is met jonge kinderen. Vooraf vond ik het toch wel een beetje spannend, want hoe zouden de skiklassen bevallen, en zoonlief vindt kou niet altijd even fijn en hoe zou de reis ernaartoe gaan? Manlief had namelijk al vrij genomen omdat ik daarna met mijn moeder naar New York zou gaan en kon daarom hiervoor geen vrij meer krijgen. Gelukkig vond Tamara van Passievrouwen het gezellig om mee te gaan zodat ik niet alleen met twee kinderen op pad hoefde. Nu hebben we wel enorm geluk gehad, want het was stralend weer. Dat is natuurlijk extra genieten!

Lees ook: Zomervakantie Oostenrijk; kindvriendelijk overnachten op een boerderij

De heenreis

We vertrokken, net zoals de rest van alle wintersportgangers, vrijdagmiddag direct nadat de kinderen klaar waren op school. Wat met name in Nederland zorgde voor heel erg veel vertraging. Mijn advies; ga óf ’s nachts rijden óf pas zaterdagochtend (richting Oostenrijk/ Zwitserland). Gelukkig reed het in Duitsland wel goed door. Rond middernacht kwamen we aan in een dorpje in de omgeving van Ulm waar Tamara onderweg hotelkamers had geregeld bij Hotel Krone in Nellingen. Heel fijn om zo toch ook even de nodige slaap te pakken en de volgende ochtend nog ‘maar’ 250 km af te hoeven leggen. Daar deden we vervolgens echter wel bijna 6 uur over, terwijl we in een enorme file stonden met heel veel Nederlanders compleet met dakkoffers. Zelfs toen we de afslag hadden genomen vlak voor de grens bij Oostenrijk om vervolgens binnendoor via de Fernenpasse naar het Ötztal te rijden.

Sleetje rijden

Net na lunchtijd kwamen we aan bij het appartement waar we zouden verblijven, dat werd dus snel de auto leeghalen. Ondertussen hadden we wel trek gekregen, toen we hier aan kwamen rijden hadden we bij een hotel een terras gezien dat toen nog leeg was maar het nu wel gezellig begon te worden. We zochten een plekje met uitzicht op de bergen en de sneeuw zodat de kinderen heerlijk konden spelen en energie kwijt konden na zoveel uur in de auto en wij heerlijk konden bijkomen. De eerste dag stond er niet heel veel op het programma dus konden we rustig acclimatiseren.

De kinderen hadden bij het appartement een sleetje gevonden die ze mochten gebruiken, dus die werd meteen meegesleept en bij het terras was er een soort iglo waar ze al snel vriendjes hadden gemaakt met andere Nederlandse kinderen. Toen de piste was gesloten ben ik even meegelopen zodat ze daar ook van de berg af konden roetsjen. Dat was een groot succes, ook al maakte dochterlief een keer een behoorlijke buiteling achterwaarts.

Ondertussen hadden ze wel trek gekregen dus na wat twijfel besloten we toch ook in het hotel te gaan eten. Veel andere keuze was er niet, en weer het bergweggetje af naar het dorp om boodschappen te doen zagen we op dat moment niet zo heel erg zitten. Het eten was ook prima en gelukkig was er nog een tafeltje vrij. Het eten gaat namelijk in twee rondes tussen zes en half acht en daarna nog één. De kinderen begonnen ondertussen al moe te worden, dus snel terug naar het appartement, wat nog geen 50 meter lopen is, om het bed in te duiken.

Skilessen

De volgende ochtend was het zo ver; de allereerste ‘echte’ skiles voor de kinderen. De oudste had eerder in snowworld wel eens een introductie bijgewoond maar nu gingen ze voor het ‘echie’. Het was even zoeken waar we moesten zijn, want op de plek die stond aangegeven was niets te vinden. Omdat het echter allemaal vrij dicht bij elkaar is, was ik lopend met de kinderen op de slee. Gelukkig waren we op tijd vertrokken en hadden we dat uurtje wel nodig. Bij de skischool kregen ze beneden de schoenen aangemeten, de ski’s en een helm en werden ze aangemeld voor de skiklas. Buiten stonden ze al te wachten en mochten ze naar de ‘gele band’ waar alle nieuwe kinderen eerst mochten laten zien wat ze konden, om daarna ingedeeld te worden in verschillende klasjes. De leeftijd varieerde van peuters van 2/3 jaar tot en met oudere kinderen. Wel slim systeem zo, omdat je dan niet puur op basis van ervaring maar ook echt op niveau ingedeeld wordt. Vervolgens ga je naar een piste of baan toe om te oefenen met pizzapunten en bochtjes maken.

Na twee uur zat de eerste skiles er op. Dus liep ik na wat foto’s gemaakt te hebben terug naar het appartement waar Tamara heerlijk in het zonnetje bij de konditorei zat en haalden we ze om twaalf uur met de auto op. De kinderen waren helemaal op en de jongste had felrode wangetjes dus hebben we ze thuis lekker in bed gestopt met tv aan, wat tomaatjes, komkommertjes en warme knakworstjes. Vooral zoonlief vond het erg pittig dus lieten we hem in bed liggen en bracht ik alleen de oudste terug voor de middagskiles. Best wel trots was ik om te zien hoe snel ze dingen oppikt en zo trots om haar de heuvel af te zien glijden. Zoonlief was ondertussen ook bijgekomen en wilde met mij mee naar de bakker om wat broodjes te halen.

Zwemmen

Toen we dochterlief gingen ophalen van de skiles hadden we de zwemtassen ingepakt om bij het Aqua Dome te gaan zwemmen. Dit is een thermen / sauna, waar ook kinderen welkom zijn. Sterker nog, er is een speciaal kindergedeelte met aquapark en glijbanen en animatie waar je je kind maximaal twee uur kan brengen zodat je zelf een bezoek kan brengen aan de spa. Na eerst in het kindergedeelte gezwommen te hebben, gingen we naar de thermen vanwaar je ook naar het buitenbad kan. Ondanks dat het buiten rond vriespunt was, was dit heerlijk. Het water was ook echt een aangename warme temperatuur zodat je heerlijk kan ontspannen. Van dat zwemmen krijg je natuurlijk wel trek dus schoven we aan in het restaurant voor het pastabuffet. Na nog even een duik in het water was het toch echt tijd om weer richting huis te gaan. Al geloof ik het wel dat je hier rustig de hele dag zou kunnen blijven.

Skilessen