Onlangs ontving ik een uitnodiging voor een netflix stream team event. Over het hele streamteam hangt een bijzonder sfeertje, misschien nog het beste te omschrijven als een beetje elite-achtig. Dat je ergens bijhoort. Daarom vond ik het heel bijzonder dat ik hier een uitnodiging voor ontving. Deze avond draaide om me-time en er werd verklapt dat we flink in de watten gelegd zouden worden. Natuurlijk zeg je daar dan geen nee tegen. Er is alleen een maar… Want stel je voor dat je als mama zomaar een avondje weg kan.

De voorbereidingen

Klinkt heerlijk hoor zo’n avondje me-time en in de watten gelegd worden. Voordat je er bent gaat er al een heel ‘avontuur’ aan vooraf. Rond een uur werden manlief en kinderen opgehaald voor het familieweekend. Zelf zou ik vanavond gelijk door rijden. De tassen stonden ingepakt klaar. Voor mezelf had ik ook alles al klaargelegd. Alleen nog kwestie van in de tas gooien. Heerlijk een paar uurtjes voor mezelf, om even wat vooruit te kunnen werken met het bloggen. Hoop je. Natuurlijk kwam de postbode langs met een pakketJE, zo’n grote doos is er hier nog nooit afgegeven. Zowaar netjes ingepakt laten staan, voor de kinderen om uit te pakken. Al heb ik wel zo’n vermoeden wat er in zit. Een paar telefoontjes, die als er geen kinderen om je heen dwarrelen altijd langer duren. Een vriend die nog even op bezoek kwam om iets langs te brengen. Het twitspring pakketje was ondertussen ingepakt, maar er moest nog een adres op de doos. En wat extra versiering doet het altijd goed. Tussendoor even snel een pizza in de oven gooien en tijdens het eten de nieuwe serie Rita kijken, waarbij het natuurlijk niet bij een aflevering blijft. En voor je het weet ben je een paar uur verder. Heb je nog een half uur om snel een bezem door de woonkamer te halen, kleding voor het weekend daadwerkelijk in de tas te proppen en nog even snel omkleden en je op te frissen. Het vooruit werken, wat in principe de bedoeling was viel best wel tegen.

Me:Ti:Me

Gelukkig hoefde ik niet alleen te reizen. Ik mocht meerijden met Marieska, die ik een paar weken geleden in Aalsmeer tegenkwam bij PR4Kids. Het was echt super gezellig in de auto; allebei een totaal andere achtergrond maar met dezelfde hobby. Namelijk het schrijven van blogjes en het delen van kennis en inspiratie. De een op fashion / kunst gebied en de ander meer speelgoed / opvoeding. Dus werden er een hoop ervaringen uitgewisseld. Om vervolgens in Amsterdam even te moeten zoeken naar de parkeerplaats. Het hotel waar we moesten zijn lag echt recht tegenover het Centraal Station. We werden heel warm ontvangen met allemaal mensen die onze naam op de lijst doorstreepten, jas aannamen, arm uitstaken om verder te lopen. Een verse cosmopoliton om vervolgens even heerlijk te borrelen. Met allemaal lekkere hapjes die voorbij kwamen. En een goodie bag waar onder andere een foam vinger, giga lolly en selfie stick in zat. Die heb ik de volgende dag pas uitgeprobeerd; dat is nog wel even wennen. We waren met een groepje van ongeveer twintig mama’s, zowel de huidige stream team leden als potentiële leden waren uitgenodigd.

Rond half negen mochten we de zaal in die een beetje als huiskamer ingericht was. Met enorme luie kuipstoelen waar je echt helemaal in weg kan zakken. Nog meer cocktails en andere lekkere drankjes. Een tafel vol met zoete en zoute hapjes. Na een kort woordje keken we de eerste drie afleveringen van Unbreakable Kimmy Schmidt. Eerlijk is eerlijk; deze had ik afgelopen week al gekeken. Perfecte serie om even je verstand op 0 te zetten. Grappig om te zien hoe iedereen na de eerste aflevering naar het scherm op de mobiele telefoon zat te staren in plaats van het grote beeldscherm. Na deze afleveringen ging het licht weer aan en kregen we een korte presentatie over het netflix streamteam. Wat het inhoud en wat er van je verwacht wordt etc. Voor de mensen die al lid waren stonden er heerlijke loungekussens met ipads klaar om even van je favoriete serie te genieten, of van een welverdiende schoudermassage. Er werden ook macarons uitgedeeld. Die waren zo ongelofelijk lekker, zo heb ik ze nog nooit geproefd. Zelfs niet afgelopen zomer in Lille, Frankrijk zelf.

Naar huis

Helaas, aan al het goede komt een einde. Tijd voor mijn eigen unbreakable momentje. Die eerlijk is eerlijk, op het eind niet zo heel unbreakable was. Gelukkig hoefde ik het eerste stuk niet te rijden, dus was het nog maar een uurtje naar Zeeland waar de rest van de familie in een huisje zat. Fijn zo rijden in het donker… Helemaal als de snelweg in het Europoort gebied die je moet hebben afgesloten is. De alternatieve route was niet duidelijk aangegeven, op goed geluk dan maar. Bij het eerste de beste benzinestation even google maps als hulplijn ingeschakeld en goede keus gemaakt. Na tig keer de tomtom te hebben negeert had die ondertussen ook een alternatieve route gevonden. Scheelt ook weer. Want het alleen rijden op donkere wegen zonder verlichting die je niet kent zonder medeweggebruikers is niet mijn favoriet en daar heb ik dan ook graag mijn volledige aandacht bij. Zeker om een uur ‘s-nachts! Enigszins opgelucht kwam ik op een gegeven moment het bordje Haringvliet tegen. In het donker over de deltawerken rijden is stiekem best wel een bijzondere ervaring. Niet dat je er veel van ziet, zo donker was het. Maar de wind, en in de verte het licht van de vuurtorens maakt het wel bijzonder. Daarna volgde de Brouwersdam, dat is trouwens echt bijzonder in het donker. Overal in de berm zaten er enorme groepen met konijnen. Die als je langs reed allemaal snel in het riet verdwenen. Dan heb ik het niet over 1 of 2, of 4 en 5, maar echt tientallen als het er geen honderd zijn geweest. Halverwege lag het Center Parcs Port Zelande waar ik moest zijn.

Dacht ik. Voor mijn gevoel had ik netjes de bordjes gevolgd. Niet dus, ik bleek bij een soort haven te zijn. Dat kreeg ik te horen toen ik mijn broertje belde die speciaal was opgebleven. Ondertussen kwam er een vrouw aanlopen die zei dat ik daar niet mocht parkeren. Waarop ik uitlegde dat dat ook niet de bedoeling was, maar ik even moest bellen om te vragen waar ik moest zijn. Laten we het er op houden dat ze niet zo vriendelijk was. Terwijl ik wachtte op mijn broertje die naar de ingang zou lopen (waarvan ik dacht dat ik er was) kwam er een vent op me af. Die had duidelijk teveel gedronken en deed de autodeur open en begon me toch een partij uit te schelden. Dat ik daar niet mocht staan, het privé gebied was etc. Hij gaf me niet eens de gelegenheid om uit te praten. Gelukkig deed hij na zijn eerste tirade de deur dicht. Ik dus gelijk zoeken waar de knopjes zaten om de deur te vergrendelen. Die ik natuurlijk op dat moment niet kon vinden. Hij nog een keer de deur open doen en bleef maar schelden. Een paar netjes, en wat minder netjes gevraagd om me met rust te laten en de deur dicht te doen. Het scheelde niet veel of hij had me eruit getrokken. Maar gewoon de auto gestart om weg te rijden, dan maar met de deur open. De politie bellen heeft op zo’n locatie tenslotte ook niet veel nut. Gelukkig kon ik toen de deur weer dichttrekken en reed ik weg. Daar wilde ik geen seconde langer meer zijn. Gelukkig zag ik toen andere bordjes naar wat wel de ingang van het park was, en ja hoor daar stond mijn broertje. Ik was trots dat ik alleen, over donkere wegen, met omleidingen de weg had gevonden. Op dat moment was ik niet zo unbreakable meer en volgde de ontlading.

Heerlijk om daarna in de slaapkamer een slapende man aan te treffen met zoon en dochter naast zich, omdat ze niet in hun eigen bedje / tentje wilden slapen. Tja, als mama van huis is… Vervolgens een poging gedaan om ze te verhuizen. Die bij onze dochter minder succesvol was, aangezien ze wakker werd en het er niet mee eens was. Zij heeft dus heerlijk tussen ons heeft geslapen. De volgende ochtend mochten we tot negen uur uitslapen, de kinderen werden door oma meegenomen naar beneden om te spelen!

Ben jij ooit wel eens zo bang geweest?

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
mamaliefde@gmail.com'

Latest posts by Linda (see all)