Toy Story; één van de eerste Disneyfilms die ik heb gezien en de eerste volledige speelfilm van Disney Pixar waarbij ze met behulp van computeranimatie speelgoed tot leven laten komen. Toy Story was een succes dus volgde er een deel 2, 3 en nu ook een deel 4. Want kleine jongens worden groot en wat gebeurt er dan met het speelgoed? Helaas konden we niet aanwezig zijn bij de première dus gingen we gezellig met het gezin hier in de buurt naar de bioscoop. Een bak popcorn, wat te drinken mee en toen zaten we er klaar voor! 

Het verhaal

Woody heeft altijd vertrouwen gehad in zijn plek op deze wereld. Zijn grootste prioriteit is de zorg voor Andy en Bonnie. Wanneer Bonnie een nieuw stuk speelgoed, genaamd ‘Forky’, toevoegt aan haar kamer, ontdekt Woody tijdens een avontuurlijke rondreis met oude én nieuwe vrienden, hoe groot de wereld van speelgoed werkelijk kan zijn als ze op vakantie gaan met de camper en belanden ze onder andere in een tweedehands winkel en op de kermis! Natuurlijk zijn ook Buzz Lightyear en Bo Beep van de partij!

Wat vonden wij ervan?

Nu had ik even een heel blond momentje, want ik dacht leuk naar de 3D-film te gaan. Bleek deze Engels gesproken te zijn en Nederlands ondertiteld. Met twee kleuters was dat iets minder slim. Toch konden ze het verhaal heel goed volgen en wisten ze na afloop precies hoe of wat. Ook zonder de tekst, maar met de intonatie in de stemmen, muziek en beelden is het verhaal dus goed te volgen en gingen de kinderen helemaal mee in de emoties. Dochter vond het zelfs even zielig toen er iemand achterbleef. Naast verdrietige momenten zaten er zeker ook lachwekkende momenten in dat ze dubbel lagen van het lachen, vooral een aantal scènes met grote herhaling, zoals het moment dat Sporkje wil vluchten,  leiden tot grote hilariteit. De grote levensechte poppen die tot leven kwamen als een soort leger vonden ze echter maar een beetje eng. Ik denk ook wel dat dát de grote kracht is van deze film en de meeste films van Disney; ze spelen heel erg in op je emoties.