Een verlegen kind, misschien jouw eigen zoon of dochter wel; moet je die nu wel of niet pushen om meer te durven? Wat nu als hij of zij echt niet zomaar op andere kinderen afstapt, al bloost als iemand naar hem kijkt of bijvoorbeeld echt niet een huiskamer vol visite ingaat? Is het erg om verlegen te zijn en hoe kun jij je kind hiermee helpen omgaan? 

Verlegen zijn: mijn persoonlijke overpeinzing

In onze huidige maatschappij heb ik weleens het idee dat kinderen zo gepusht worden om voor zichzelf op te komen, dat gewone verlegenheid niet eens meer mag bestaan. Wat is er mis met kinderen die niet meteen als haantje de voorste zich naar voren wurmen? Die liever de dingen op hun manier doen (buiten het gezichtsveld dus) en niet continu in een opvallende positie willen staan? Vroeger mocht je nog gewoon verlegen zijn… maar nu? En daarmee dus meteen de volgende conclusie: maken we niet veel te veel problemen van karaktertjes die niet aan het ideaalbeeld van tegenwoordig voldoen, terwijl ze juist zo waardevol zijn…

Verlegen zijn hoort er soms gewoon bij

Op bepaalde leeftijden is verlegen zijn de gewone gang van zaken. Kleine kinderen die zich nog veilig achter ‘moeders rokken’ verschuilen, zijn niet meer dan normaal om op een veilige manier de wereld te gaan ontdekken. Wordt een kind ouder, dan kan hij of zij weer verlegen worden omdat ze door gaan hebben dat ze een eigen individu zijn. Ze willen graag aardig of interessant gevonden worden en in de groep opgenomen worden. Daar kan je best verlegen van worden. Zolang je kind er zelf geen last van heeft en gewoon vriendjes maakt, hoef je niet meteen allerlei alarmbellen af te laten gaan. Uiteraard kan je hem tips geven en ondersteunen, maar leg er zeker geen nadruk op. Dan creëer je een probleem die er eigenlijk niet echt is…

Als je kind last heeft van zijn verlegenheid

Het wordt natuurlijk anders als je kind wél last van zijn verlegenheid heeft en/of het extremere vormen aanneemt. Wordt hij onzeker, wil hij graag spelen met anderen maar durft hij niet, heeft hij door zijn verlegenheid moeite om naar school te gaan en meer van dit soort voorbeelden, dan wordt er uiteraard wel om meer actie gevraagd. Steun je kind en geef hem een veilige haven waar hij met zijn verlegenheid aan de slag kan gaan. Thuis dus, om dingen te kunnen oefenen of door er gewoon over te kunnen en mogen praten!

Geef je kind geen sticker!

Als je continu benadrukt dat hij verlegen is of hem ook zo benoemt naar anderen toe (waar hij bij is), zal je kind zichzelf ook zo gaan zien. Door er steeds de nadruk op te leggen, maak je het voor hem alleen maar moeilijker om zichzelf te kunnen zien als een kind met zelfvertrouwen, een kind wat wel van alles durft. Eigenlijk geef jij je kind alleen maar negatieve bagage mee. En waar je zelf in gelooft, gelooft je brein moeiteloos ook. En zie daar dan maar weer eens van af te komen! Dat gezegd hebbende, is het ook duidelijk dat je niet steeds hier mee bezig moet zijn, maar dat je uiteraard ook de aandacht richt op alle dingen die je kind juist wel zo goed durft!

Veroordeel niet

Hierop inspringend: veroordeel het gedrag niet van je kind! Daarmee zal jij je kindje leren dat het niet goed is, zoals het is. Er met jou over durven praten wordt dan een nog groter probleem. Praat er rustig over met je kindje en zeg dus geen zaken als ‘doe niet zo stom’. Vraag hem juist hoe jij zou kunnen helpen!

Het goede voorbeeld geven

Kinderen leren door het kopiëren van gedrag van volwassenen. En daarbij dus al helemaal van de ouders. Geef dus het goede voorbeeld! Laat zien hoe je op een leuke manier met andere mensen praat (zodat je ook leuke reacties terugkrijgt), stap zelf ook gewoon op mensen af, bijvoorbeeld, maar durf er ook voor uit te komen dat jezelf ook wel eens iets eng vindt. Door te laten zien dat ook jij weleens iets eng vindt om te doen, laat je hem al zien dat hij zich niet hoeft te schamen. Maar door hem ook te laten zien dat je het wel gaat proberen om het wel te doen, geeft hem ook een stimulans om het wel te gaan proberen!

Je kind erover na laten denken

Weet je dat er een situatie is die beangstigend is voor je kind, ga dan eens rustig met hem ervoor zitten en laat hem zelf ook eens oplossingen voordragen. Door hem hierin te trainen, kan hij zelf in gaan zien, dat hij ZELF  het probleem kan oplossen en dat geeft hem uiteraard weer zelfvertrouwen!

Doe het in stapjes

Natuurlijk zou je het liefste zien dat je kind in één keer van zijn verlegenheid af is. Maar je snapt ook wel dat dat uiteraard niet reëel is. Ga met je kind in stapjes oefenen. Met vriendjes spelen als voorbeeld zou je kunnen denken aan de volgende stapjes:

  • Jij vraagt een vriendje bij jullie thuis
  • Je kind vraagt zelf of het vriendje komt spelen
  • Je kind gaat daar spelen, maar jij gaat mee
  • Je kind gaat er alleen spelen, maar jij brengt hem weg
  • Je kind gaat er alleen spelen en gaat er gewoon vanuit school direct heen

De knuffel mag mee

Zeker bij kleinere kinderen kan het helpen als ze iets vertrouwds van thuis bij zich kunnen houden. Een knuffel is hierbij een bekend voorbeeld!

Als een boom staan!

Leer je kind dat hij anders overkomt als hij stevig staat dan als hij in elkaar gezakt staat. Laat hem voelen dat hij zo niet alleen anders overkomt, maar ook zichzelf vanzelf sterker voelt! Noem het bijvoorbeeld ‘als een boom staan’ en maak er gewoon een leuk speelmoment van. Je kan er uiteraard nog andere varianten aan vast plakken, om er gewoon een leuk spel van te maken. Wordt het meteen minder zwaar allemaal…

De kat uit de boom kijken…

En als we het dan toch over bomen hebben: veel verlegen kinderen zijn al gebaat bij even de kat uit de boom mogen kijken. Geef ze die kans ook gewoon. Laat ze even rustig wennen, vaak het liefst met papa of mama. Veel kinderen gaan uiteindelijk dan toch gewoon spelen en hebben soms zelfs uiteindelijk het grootste woord!

Cursussen

Gaat het toch om meer dan een beetje verlegen zijn, dan is het fijn om je kind een stevige basis op een andere manier mee te geven. Er worden op diverse manieren trainingen aangeboden die kinderen kunnen helpen met hun sociale vaardigheden. Misschien is zo’n cursus ook wel een idee voor jouw kind. Veel scholen bieden deze trainingen al in de les aan, of eventueel geven ze kinderen de kans deze buiten schooltijd om te bezoeken. Maar ook andere instellingen en zorgverleners geven trainingen, die verschillend van aanpak zijn. Kijk dus eens rustig rond wat volgens jou goed bij jouw kind past of aansluit op jouw manier van opvoeden.

Volg me via:

Wil Cats

Schrijfster at geWILde teksten
Trotse moeder van 4 zoons, gelukkig getrouwd en vrouwtje van een hele 'veestapel'. Maar ook schrijfster in allerlei vormen: zowel voor het geld als voor de passie. Mijn favoriete onderwerp? Precies: kinderen!
Wil Cats
Volg me via:

Latest posts by Wil Cats (see all)