Thuisbevalling vs Ziekenhuisbevalling

Zelf heb ik er heel bewust voor gekozen om thuis te willen bevallen in plaats van het ziekenhuis. Dat begon met een onbewust gevoel dat dat mijn voorkeur had. Later werd het concreter en besefte ik een beetje waarom dat was.

Het idee dat je namelijk gewoon lekker thuis kan zijn, in je eigen omgeving, met je eigen spulletjes, waar je kan doen en laten wat je zelf wilt had mijn voorkeur. Ik was bang dat ik me in het ziekenhuis me niet op het gemak zou voelen. Het idee dat er allemaal artsen en verloskundigen de kamer in kunnen lopen. De onpersoonlijkheid van de verloskamers, en het daarna met meerderen op een kamer liggen was niet mijn idee. Als het medisch noodzakelijk was geweest, had ik dan waarschijnlijk ook uitgeweken naar een ander ziekenhuis. Misschien wel verder weg, maar dan wel een eigen kraamsuite.

Bij deze mijn overzichtje van voor- en nadelen. Dit is natuurlijk persoonlijk; voor iedereen kan dit anders zijn. Hoe je er van te voren ook over denkt. Uiteindelijk maak je de definitieve keuze pas tijdens de bevalling zelf, als de weeën zijn begonnen.

zwangerschap: thuisbevalling - mamaliefde

Thuisbevalling

+ Je bent in je eigen omgeving tijdens de weeën.
+ Je hoeft na afloop van de bevalling niet naar huis.
+ Je houdt zelf de controle over de omgeving en kan doen en laten wat je wilt.
+ Je baby kan niet ‘weg’ en blijft bij jouw in de buurt.
+ Je hebt je eigen spullen in de omgeving, en kan dus ook die cd met harde muziek pakken als je dat nu wilt luisteren.
+ Thuisbevalling wordt altijd volledig vergoed.
– Je moet wachten op verloskundige / kraamverzorgster.
– De ‘troep’ na afloop (die de kraamverzorgster opruimt).
– Als er complicaties optreden moet je, met weeën, naar het ziekenhuis.
een ontspannen, intieme sfeer.
– Een beperktere keus aan pijnstilling.

Zwangerschap: poliklinische bevalling - mamaliefde

Ziekenhuisbevalling

+ Deskundige hulp in de vorm van gyneacoloog en kinderarts in de buurt.
+ Bij complicaties tijdens de bevalling hoef je je niet te verplaatsen.
+ Er zijn meer soorten pijnstilling en medische apparatuur beschikbaar.
+ Geen afleiding van dagelijkse beslommeringen.
– Mogelijk met anderen op een kamer na de bevalling.
– Geen artsen, co-assistenten, verloskundigen tijdens de bevalling in je kamer.
– Geen wisselende verpleegkundige met telkens een andere mening.
– Vreemde / nieuwe omgeving die niet eigen is.
– Je kan minder je eigen afspraken en regels nakomen, zelfs met geboorteplan.
– Tenzij je met zwangerschapsvergiftiging of iets anders al in het ziekenhuis ligt, moet je tijdens de weeën in de auto om naar het ziekenhuis te gaan.

Hebben jullie een bewuste keuze gemaakt voor thuis- of ziekenhuisbevalling of was dit om medische redenen? Hoe hebben jullie die keuze gemaakt?

Volgende
Vorige

Comments ( 17 )

  • In de eerste instantie wilde ik enorm graag thuisbevallen. Rust, zen, geen mensen om me heen, eigen bed, eigen spulletje, geen enge verloskamer etc etc. Maar inderdaad, toen de weeen goed op gang waren en ik tot mijn grote desillusie nog maar 3 cm had terwijl ik de weeen amper te baas kon, heb ik per direct besloten om naar het ziekenhuis te gaan. (Tegen mijn hele idyllische thuisbevallings-idee in dus he.. Als een blad aan de boom.) Ik voelde dat ik weg moest thuis, dat we hulp nodig hadden en wel meteen. En uiteindelijk, na 6 uur met een weeenstorm en een enorme vacuumbevalling was Vico geboren. Vico had het moeilijk en dreigde zuurstof te kort te krijgen. Zijn hartslag daalde dramatisch en er werd meteen op actie overgegaan. Inderdaad, de hele verloskamer vol mensen, de gynecoloog, de kinderarts, verpleegkundigen, de verloskundige, assistentes, grote schijnwerper erop. Maar echt, ik ben nog nooit zo blij geweest met al die mensen om me heen. Ik heb die nacht wel honderd keer gezegd: “Ik ben zo blij dat ik hier ben… ik ben zo blij dat jullie er zijn…” Ik voelde dat ik en Vico hulp nodig hadden en daarop heb ik mijn hart gevolgd naar het ziekenhuis. Nu bij de tweede? Absoluut het ziekenhuis. 100% zeker. Geen thuisbevalling voor mij, ik vind het te risicovol. Hoe dan ook wil ik in het ziekenhuis bevallen. Wat betreft met anderen op een kamer? Ik beviel om 6:19, we kregen beschuit, ik gaf 2x de borst, ik moest douchen en plassen en om 9:30 zat ik in een rolstoel naar de auto. Niets blijven… wij konden gewoon gaan.

    • Dat is inderdaad fijn als je gelijk naar huis mag. Zo weet je dus nooit hoe het kan lopen. En zou ik ook in het ziekenhuis willen bevallen.

  • ik wilde beide keren thuis bevallen…
    Alleen de eerste keer moest ik toch naar het ziekenhuis, nog steeds baal ik daar best van..
    tweede keer gelukkig wel thuis, toen ook aangegeven als het net zo zou gaan als bij de eerste ik het ook gewoon thuis wilde doen…

    • Dat is jammer als je er nog steeds van baalt, fijn dat het bij de tweede wel zo kon gaan als gehoopt.

  • Heel graag wilde ik thuis bevallen, maar helaas. Bij onze 2 meiden uiteindelijk in het ziekenhuis beland en bij onze kleine man mocht ik niet meer thuis bevallen. Uiteindelijk verliep die laatste bevalling het meest soepel…

  • Ik wilde graag in het ziekenhuis bevallen. Mocht er wat mis gaan dan kunnen ze snel handelen was de belangrijkste reden. Maar het liep allemaal even anders. Na een dag gerommel (echte weeën kon ik het niet noemen) had ik om half 12 ’s nachts 1 cm ontsluiting. Tegen kwart voor 3 hebben we de vk gebeld want ik hield het niet meer. Half uurtje later was ze er. En toen had ik al 10 cm. Achteraf gezien denk ik dat het zo snel ik gegaan omdat ik thuis was in mijn eigen omgeving. Ik heb onder de douche heerlijk de weeën op kunnen vangen.
    Dus toen ik zwanger was van nummer 2 was de keus snel gemaakt. Thuis bevallen. Dit gaf wederom weer heel veel rust. Vanaf de eerste wee duurde het nog geen 5 uur voordat ons meisje er was.

    • Wat fijn toen het zo snel ging. Zeker als je dan wat anders verwacht. Zo zie je maar weer dat het echt niet in te plannen valt.

  • Ik koos voor ziekenhuis om dezelfde reden als happy lioness. Uiteindelijk ook daar ook bevallen maar anders dan van te voren verwacht. Ziekenhuis had overigens kraamsuites. Heb nooit samen gelegen altijd alleen, was ook erg huiselijk ingericht en heb t echt als enorm prettig ervaren!

    • Dat is fijn, niet overal hebben ze die luxe. Hier helaas niet…

  • Mooie opsomming! Ik had enorme twijfels, echter de keuze heeft mijn tweeling al voor mij gemaakt

    • Dank je. Bijzonder hoor om een tweeling te krijgen!

  • In Terneuzen mocht je niet eens thuis bevallen, helaas. Uiteindelijk in het ziekenhuis bevallen van kind in aangezichtsligging, duurde 24 uur. Was niet tof… Echt. Bij de tweede weer zh, want die werd ingeleid met 41+3. Was in anderhalf uur gedaan, de ochtend erna mochten we weg. De derde is thuis geboren. Heerlijk! Op een koude januarinacht, gezellig met de leuke vk en manlief op onze zolderkamer, de kinderen sliepen beneden…. ik heb geen pijn gevoeld bij de weeen, alleen bij de persweeen maar dat was goed te doen. Was een betere bevalling dan ik me had kunnen wensen. Echt heerlijk. Zo zou het altijd moeten zijn.

  • Ik wilde heel graag thuis bevallen, het leek me heerlijk lekker onder de douche te gaan als ik dit wilde en als ik eenmaal bevallen was heerlijk met een kind op de borst in mn bed te blijven liggen. Helaas besloot zoonlief dat het met 28w zwangerschap wel mooi geweest was in mijn buik en werd ik met gillende sirenes (nouja het was nacht dus alleen met zwaailichten :P) naar het sophia kinderziekenhuis gebracht. Ik hoop dat ik bij een evt tweede wel thuis kan/mag bevallen, maar heb eigenlijk geen idee of dat nog mag.

  • Bewust voor het ziekenhuis gekozen, was bij de geboorte van me broertje en dat was geen pretje. Alles verliep vlot, soepel en naar wens (geboorte plan werd goed nageleefd). Het hele verhaal is te lezen op me blog 🙂

    • Heb hem inderdaad gelezen. Fijn hoor dat het geboorteplan goed werd nageleefd.

      • Heb ook wel geluk gehad dat ik niet overgedragen ben en me vk erbij was.

  • Hier heel bewust voor een ziekenhuisbevalling gekozen. Uiteindelijk had vrouwlief een medische indicatie waardoor het echt nodig was, maar anders hadden we het sowieso ook gedaan.
    Het ziekenhuis waar wij heen gingen had gelukkig 1-persoonskamers dus dat was erg fijn.
    De redenen dat wij voor het ziekenhuis kozen:
    – zware zwangerschap en wilde alle medische apparaten en personeel in de buurt hebben mocht het nodig zijn
    – geen gedoe met eigen bed en spullen klaarmaken en schoonmaken
    – controle op hartslag van J (wat uiteindelijk ook nodig was omdat die bij de bevalling veel op en neer schoot

    Mochten we ooit een 2e kindje (kunnen) krijgen dan denk ik dat we weer voor het ziekenhuis kiezen; we zijn erg goed geholpen en alle randzaken waren ook prima geregeld. Het scheelt ook wel dat we binnen 5 min bij het ziekenhuis zijn.
    Tips voor Papa’s onlangs geplaatst…Date Night: Genieten in een sterrenrestaurantMy Profile

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.