Thuisblijfmoeder, gezinsmanager het komt op hetzelfde neer. Soms krijg ik de vraag toegespeeld waarom ik heb gekozen voor het thuisblijfmoederschap. Vooral als bekend is dat ik een masterstudie heb gevolgd vinden veel mensen dit een opvallende keuze. Eigenlijk moet ik dan eerst bekennen dat het in principe geen bewuste keuze was. Twee maanden na mijn zwangerschapsverlof kreeg ik te horen dat mijn contract niet werd verlengd en ik thuis zou komen te zitten. Ik heb me gelijk op het solliciteren gestort. De ene afwijzing na de ander volgde. Variërend van ‘je voldoet niet aan onze eisen’ tot en met ‘we hebben honderden kandidaten en hebben meer tijd nodig voor de selectie’ of gewoon de sollicitaties waarvan je na een bevestiging niets meer hoorde. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het wel prima vond. Het was heerlijk om de tijd door te brengen met onze dochter.

Lees ook: Zwangerschap en werken; van minder werken / ziektewet tot zwanger als ondernemer
Lees ook: Meest gestelde vragen aan thuisblijfmoeders
Lees ook: Jezelf blijven ontwikkelen; Van leuke cursussen tot beroepsopleiding en thuisstudie
Lees ook: Werken als moeder; 8 tips om als werkende moeder werk, gezin en huishouden te combineren.
Lees ook: Vanuit huis werken? De voordelen van thuis werken voor moeders

Aangezien ik een aantal jaar had gewerkt had ik ook recht op een klein jaartje uitkering. Maar goed dat ik destijds naast mijn studie toch voor een bijbaantje heb gekozen. Daar zit je dan, met een bachelor diploma (master niet afgerond) thuis met een kind. Een van mijn dromen was altijd wel om kinderen te adopteren, of anders als pleegouder aan de slag te gaan. Nu ik toch tijd over had begon dit meer te kriebelen en zijn we naar een informatie-avond geweest. Manlief was nu ook overtuigd dus schreven we ons in voor de trainings- en selectie avonden. Af en toe paste ik op en ik probeerde vooral voor veel afwisseling te zorgen. Door er regelmatig op uit te gaan. Met een kind is dat prima te doen. De tijd verstreek en een drie kwart jaar nadat ik thuis was komen te zitten.

Werkende mama?

Het leven gaat door en vlak voor het eindgesprek met de pleegzorg bleek ik zwanger te zijn van de tweede. Dat was wel even schrikken en absoluut niet gepland. Ja, een tweede was welkom. We hadden er zelfs bewust voor gekozen om geen anticonceptie middelen te gebruiken maar de ‘family planning’ methode te hanteren. Dit kwam echter op een zeer ongelukkig moment; als pleeggezin kan je namelijk niet zwanger zijn. Dat zou voor een onstabiele situatie kunnen zorgen. Daarnaast was het ook nog maar de vraag hoe we het financieel zouden redden. Het huis hebben we tenslotte gekocht op twee salarissen. Er was wel een back-up plan. Met mijn achtergrond zou ik altijd nog aan de slag kunnen als gastouder. Ik moet eerlijk bekennen dat dit in eerste instantie niet mijn voorkeur had. Ik wou gewoon een werkende moeder zijn die twee a drie dagen buitenshuis aan de slag zou gaan. Het solliciteren ging verder en een week voor de bevalling werd ik zowaar uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Het gastouderschap was trouwens ondertussen al in gang gezet, dit zou echter gecombineerd kunnen worden. Ik werd zelfs uitgenodigd voor een tweede gesprek; de dag na de bevalling. Dat werd hem helaas niet en hij zou verschoven worden. Helaas ging dat niet door en werd iemand anders aangenomen.

Thuisblijfmama!

Ondertussen zat ik al een jaar thuis en stiekem beviel het me best wel goed. Ik kon me volledig richten op de kinderen. Leven naar hun patroon. Wat erg fijn is, zo hoef je niet in de ochtend te haasten om ergens op tijd te zijn. Kinderen wakker te maken etc. gelukkig heb ik het getroffen met uitslapers. Ik kan er gewoon helemaal voor ze zijn. Last van muren die op me af komen heb ik gelukkig niet, daar was ik stiekem wel bang voor. Regelmatig hoor ik wel eens dat het vooroordeel is dat je dan de hele dag tv kijkt; ik zou ze dan graag eens bij mij thuis uitnodigen om een dagje mee te lopen. Daar blijft dus echt geen tijd meer voor over. Of eigenlijk; er blijft wel tijd over voor mezelf. Maar het kijken van series wat ik voor en tijdens de eerste zwangerschap veelvuldig deed doe ik nauwelijks meer. Er zijn zoveel andere leuke dingen om te doen zoals dit blog bijhouden of nieuwe projecten zoeken op pinterest of gewoon lekker met zijn drietjes in bad spelen. Natuurlijk is er soms ook een pleegkind is om voor te zorgen. Zo kan ik deze ‘droom’ toch werkelijk maken. De contacten met pleegzorg, jeugdformaat, ouders en andere instanties kunnen zeer intensief zijn. Naast het zorgen voor het kind.

Lees ook: Onzeker over thuisblijfmoeder

Het was alweer even geleden dat dit filmpje de rondte ging, maar blijf hem fantastisch vinden. Mama zijn is een hele zware baan, die geen vakanties kent, geen geld oplevert maar wel de grootste voldoening geeft.

Aan de ene kant vraag ik me af hoe het zijn om weer gewoon te werken; dat je aan het einde van de dag thuis komt en kan genieten van een knuffel. Samen te eten en je kindje naar bed kan brengen. Aan de andere kant geniet ik er wel van. Ik kan de kinderen opvoeden zoals we dat graag zien en leren ze ook hoe het is om samen met andere kinderen te spelen door ze mee te nemen naar het mamacafé of de peuterspeelzaal. Voordeel is ook dat ik er zo helemaal kan zijn voor een pleegkind. Ja, dit thuiswerken bevalt me prima. In ieder geval tot ze naar school gaan. Dan zien we wel weer verder.

Zonde van je diploma?

En wat betreft het diploma? De tijd die je overhoudt tijdens de studie en een erfenis hebben er voor gezorgd dat ik een aantal mooie reizen heb mogen maken. Geleerd hoe het is om zelfstandig te zijn. Veel vrijwilligerswerk kunnen doen waar je veel meer verantwoordelijkheden krijgt dan als stagiaire of jonge medewerker. Dat is me eigenlijk veel meer waard. Ik weet nu wat ik leuk vind, wie ik ben en vooral ook wie niet.

Bron uitgelichte afbeelding Shutterstock