Soms kan ik best wel jaloers zijn op de kinderen. Ze hebben bepaalde eigenschappen die ik graag ook zou willen hebben, over wat je van peuters kunt leren heb ik al eerder geschreven. Wat ik ook enorm opvallend vind aan ze is hoe ze omgaan met stemmingswisselingen. Kunnen ze het ene moment nog immens boos op je zijn omdat ze geen chocolaatje mogen terwijl ze dat graag willen en worden er tranen met tuiten gehuild. Het volgende moment ben je weer het beste vriendje en lijkt het helemaal vergeten wat er daarvoor is gebeurd.

Lees ook: Sprongetjes en mijlpalen in de ontwikkeling van een baby
Lees ook: Stemmingswisselingen tijdens de zwangerschap; van emotioneel en huilbuien tot extreem boos en agressief van begin tot einde zwangerschap

Kort van geheugen

Het valt me trouwens wel op, dat als je er een beetje op googlet, het hebben van veel stemmingswisselingen gerelateerd wordt aan overgevoelige kinderen of hoogsensitiviteit. Natuurlijk ligt het aan de mate waarin het plaatsvindt en zijn er altijd extremen bij, een bepaalde mate hoort gewoon bij kinderen. Hun termijngeheugen is gewoon een stukje korter. Al verbaast het me soms hoeveel ze nog later kan reproduceren van bijvoorbeeld een dagje uit.

Lees ook: Tips hooggevoelig en kenmerken hoogsensitief kind

Emoties benoemen

Stemmingswisselingen kunnen voor kinderen natuurlijk erg vervelend zijn, ze (her)kennen de emoties nog niet en hebben geen idee wat er aan de hand is. Daarom is het zo ontzettend belangrijk dat je als ouders helpt om ze te benoemen, zodat ze de emoties kunnen leren herkennen. Dan weten ze wat boos is, of verdrietig en kunnen ze dat ook sneller bij anderen herkennen. Vaak zijn ze dan superlief, ze hebben het snel genoeg door als een ander kindje verdrietig is en kunnen dan heel lief een speelgoedje aanbieden om te delen. Of komen ze even een knuffel geven.

Eigen plekje

Daarnaast is het ook heel erg belangrijk om het kind in zijn waarde te laten. Een kind mag boos zijn omdat het zijn zin niet krijgt, mag verdrietig zijn omdat oma weggaat, mag blij zijn omdat je samen een boekje gaat lezen. Zelf zijn we toch ook niet altijd even vrolijk? Het kan dan helpen om je kind de ruimte te geven om de fase van een emotie door te gaan. Dit kan je helpen door een eigen plekje te creëren wat helemaal alleen van het kind is. Een gezellige zithoek, een tipi, gewoon even iets waar het zich kan afschermen van de buitenwereld. Natuurlijk zonder dat het daartoe gedwongen wordt.

Extreme stemmingswisselingen

Mocht je kind echt veel moeite hebben met het aangeven van de stemming of zeer extreme wisselingen hebben, kun je hulpmiddelen inzetten. Denk bijvoorbeeld aan buttons met smilies die aangeven of een kind verdrietig is of juist boos. Zeker bij kleuters kun je dit goed gebruiken. Een ander hulpmiddel zijn verkeerslichten, waarbij een rood verkeerslicht betekent dat het kind even alleen gelaten wil worden. Als het getroost wil worden of even wil uitrazen zullen ze dat uit zichzelf wel aangeven.

Kunnen jullie kinderen ook zo snel wisselen van stemming?