Heel Nederland werd vanochtend wakker met het nieuws dat er op 5 oktober; de dag van de leraar, een staking in het onderwijs zal plaatsvinden. Zelf werd ik wakker met dit bericht in een appgroep met andere moeders met schoolgaande kinderen, de ‘paniek’ leek toegeslagen, omdat er weer gestaakt wordt. Weer, want in juni hebben ze ook al hun werk neergelegd. Voor veel kwam dit onverwachts; zelfs de juf van mijn dochter op school wist van niets en las het pas vanochtend in de krant. Waar in juni iedereen nog positief was en de prik-actie in het basisonderwijs begreep, lijkt dit nu totaal niet het geval. Natuurlijk er zitten altijd een paar azijnzeikerds tussen die het liefste aan zichzelf denken, maar de meeste ouders gaven het onderwijs groot gelijk. Voor dat ene uurtje werden er allerlei constructies bedacht. Bij de school van Lisette stonden bijvoorbeeld de ouders voor de klas wat grappige situaties opleverde (lees vooral haar blog daarover), andere scholen begonnen een uur later, deden een lawaaiactie of gebruikten het uurtje voor taken zoals vergaderen, dat anders blijft liggen.

Lees ook:

Uitjes Nationale Onderwijsstaking vrijdag 15 maart

Vanochtend kwam echter het bericht naar buiten dat ze zich niet gehoord voelen. In de politiek zijn helaas de meningen verdeeld; is het huidige kabinet een voorstander en hadden ze beloofd er iets aan te doen, blijkt dat de nieuwe coalitiepartijen daar niet allemaal achter staan en het dus maar de vraag is of er iets mee gedaan wordt. Dus voelen ze (ze zeggen de leraren, maar eigenlijk alleen de Algemene Onderwijsbond) zich genoodzaakt om weer te gaan staken. Dat doen ze niet voor zichzelf, of hun eigen portemonnee. Maar uit liefde voor hun vak; zo willen ze graag kleinere klassen en meer ondersteuning. Minder administratieve taken, nu is de gemiddelde werkweek van een leerkracht in het basisonderwijs 47 uur! Afgelopen week kwam in het nieuws dat ondanks dit beroepsbeeld er toch veel meer studenten zijn begonnen aan de pabo, de studie tot basisschoolleerkracht. In tegenstelling tot dat toe te juichen kwam er commentaar op. Over een paar jaar (2022) zou er namelijk een tekort zijn van maar liefst tienduizend leerkrachten. Een zaak waar we allemaal bij gebaat zijn toch? Want de kinderen van nu zijn de toekomst straks.

En daarom worden alle leraren opgeroepen om 5 oktober te gaan staken en in plaats van naar school, naar Den Haag te komen. Van de Ven van PO in Actie verwacht dat circa 6.400 van de 7.000 basisscholen op 5 oktober, de Dag van de Leraar, aan de staking mee zullen doen. Daarnaast zal er een manifestatie zijn in het Zuiderpark in Den Haag. En als ze daarna nog niet hun zin krijgen? ‘Wat ons betreft kondigen we dan snel weer een nieuwe actie aan. We gaan door tot we daadwerkelijk krijgen wat we verdienen.’ Bron

Maar nu; nu is niet iedereen even enthousiast. In plaats van bemoedigende reacties lees ik alleen maar commentaar. Natuurlijk weet ik dat de Nederlanders een nuchter volkje zijn, en staken dat ‘doe je toch niet’. Ze moeten niet zeuren. Want ouders moeten ook werken, ouders hebben namelijk ook een werkdruk. En in de zorg is ook een werkdruk. Daar gaan mensen ook niet zomaar staken en de patiënten aan hun lot overlaten. Natuurlijk blijft het een beetje appels en peren met elkaar vergelijken. Maar toch? Scholen verzorgen voor een deel de opvoeding van onze kinderen. Want school is meer dan alleen lesgeven. Kijk maar eens naar al die discussies de laatste weken over wel of geen water drinken op school. En als ik naar mezelf kijk kan ik niet wachten tot ze allebei naar school gaan over twee maanden. Dan is school niet alleen een leerplek waar ze zich ontwikkelen maar ook een soort dagbesteding.

En nu zijn ze dus een hele dag vrij; niet een uur maar een hele dag…

Lees ook: Soorten onderwijs; tips voor maken van schoolkeuze basisonderwijs

Wat vind jij? Is deze tweede staking terecht?

Lees ook;

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.