Privacy op een mamablog - Mamaliefde

Privacy van een blogger

Wie weet heb je er wel eens van gehoord; de zogenaamde ijsschotsfilosofie. Gebaseerd op een theorie, als het wetenschappelijk is bewezen, is het dan nog wel een theorie? Afijn, een feit dat van van een ijsberg slechts 15 tot 20% boven water uitsteekt. Dit komt doordat de massa van ijs veel compacter is dan water. En daardoor blijft drijven. Vandaar ook het gezegde; “Het topje van de ijsberg”.

Interessant, zal je misschien denken. Of wat wil je daar nou weer mee bereiken? Eerst nog even wat andere vragen.

Wat is privacy? Plaats ik foto’s van mijn kinderen op het internet? Deel ik met iedereen iedere avond wat ik eet? Welke foto’s deel je wel of niet? Wil ik mijn woonplaats geheim houden?

Waarschijnlijk is het nu al wel duidelijk welke kant ik op wil. Namelijk de ijsschotsfilosofie is ook van toepassing op het online leven. Je online aanwezigheid is slechts een deel van wie je daadwerkelijk bent. Na het blogje met 100+1 blogtips alweer twee weken geleden zal ik misschien zo af en toe op een bepaald onderwerp ingaan. Te beginnen met de vraag; Wat is privacy? Een vraag die regelmatig gesteld wordt; bijvoorbeeld in de discussie tussen privacy en bescherming als het gaat om cameratoezicht. Of het online medisch dossier dat de huisarts bijhoudt en door anderen op te vragen is. Eerlijk gezegd vind ik dat een erg lastige vraag. Wat is precies de definitie van privacy? Waar ligt de grens om zelf te kunnen bepalen wie welke informatie krijgt?

Zoals jullie al hebben gemerkt ben ik vrij open in mijn blog. Ik heb in ieder geval geen dubbele agenda. Misschien ben ik daar een tikkeltje naïef in, geloof ik in de goedheid van de mensen. Toch let ik er wel een beetje op wat ik wel / niet deel. Niet alleen omdat we als crisisgezin ook een geheim adres kunnen zijn voor de ouders van een pleegkind, en het dus fijn is als het niet online te achterhalen valt. Daarom heb ik een aantal bewuste grenzen voor mezelf vastgesteld, die ik graag met jullie wil delen.

Benoemingen

Zoals je kan zien gaat het verder dan het plaatsen van foto’s. Zo let ik er op dat de namen van mijn kinderen niet genoemd worden. Op een foto of in een filmpje kan je ze wel een keer voorbij hebben zien komen. Dit om te voorkomen dat er later naar ze gegoogled kan worden. Een goed alternatief vind ik het om de tweede naam te gebruiken. Heb dit wel eens overwogen, maar vind dit toch een beetje onwerkelijk overkomen. Voorlopig blijft het dus gewoon peuter (dochter) en baby boy 😉 Datzelfde geldt voor mijn achternaam. Hier probeer ik erg op te letten, al wordt dat erg lastig als je een keer via facebook getagd wordt. Zo af en toe google ik daarom mezelf op de combinatie van achternaam en blog. Ook let ik er op dat ik niet noem waar ik (precies) woon. Volgens mij is het wel te herleiden in welke stad ik woon. Of kan je als je in de buurt woont wel de speeltuintjes herkennen. Toch probeer ik hier zeer bewust mee om te gaan.

Foto’s

De selectie van foto’s lijkt me helder; op mijn persoonlijke facebook pagina zit alles achter een slotje. Dat heb ik gedaan zodra onze dochter geboren was. Niet alles hoeft open en bloot gedeeld te worden. Nu ben ik tegenwoordig nauwelijks nog actief op mijn persoonlijke facebook pagina. Toch is het leuk als anderen je taggen in een foto. Natuurlijk zijn dat altijd de minst charmante foto’s. Voor mijn blog heb ik toen ik begon bewust grenzen aangebracht; wat deel je wel en wat laat je achterwege. Het blogje van Kimberley vorige week deed dit weer opleven.

  • Met een keer spaghetti aan het eten is en alles onder zit heb ik er geen moeite mee. Maar verder let ik er wel op dat ze schone kleding aan hebben en wat ze aan hebben. Het moet ook niet smakeloos zijn; zoals vieze poepluiers oid. Zo zal ik geen foto’s plaatsen waarop bloot is te zien.  De keer dat ik badfoto’s heb geplaatst was alleen het gezicht zichtbaar, of in een badjas. Ik probeer er ook op te letten dat er zelfs geen blootfoto’s gemaakt worden. Je weet maar nooit, stel je voor dat je telefoon gestolen wordt… Met hoge uitzondering heb ik de onderwaterfoto’s met jullie gedeeld.
  • Natuurlijk let ik er ook op wie er op de foto staan, dit geldt ook voor de achtergrond. Zo had ik vorige week een foto van het dopen van ons nichtje. Dan maak ik pas een foto als ze wat verder van de andere kindjes zit en zorg ik dat deze geblurred zijn. Ik vind het dan ook erg netjes als andere ouders eerst even vragen of ze een foto online mogen plaatsen.
  • Bij iedere foto vraag ik me ook af of ik er zelf moeite mee zou kunnen hebben als ik het was die op de foto stond. Helaas gaat die regel toch niet altijd op, want heb ook foto’s die mijn moeder geweldig vind en waar ik zelf niet zo blij mee ben…
  • Als ze ouder zijn zal ik het ook zeker met ze overleggen wat ze er van vinden dat ik foto’s deel. Gelijk een mooie aanleiding voor een stukje media-educatie.

Emoties en gevoelens

Persoonlijk bloggen is heel wat anders dan artikelen schrijven. Het aantal echt persoonlijke blogjes waarin ik mijn emoties deel of afwegingen is echter zeer spaarzaam. Dat komt min of meer omdat ik het ‘makkelijker’ vind om een lijstje te produceren dan om mijn gevoelens onder worden te brengen. Het schrijven van een column is echt een vak apart. Soms neem ik het me voor, zoals in dit artikel. Maar loopt dan toch uit in een soort van opsomming. Dat is ook wel wat ik nastreef; een mix te vinden tussen persoonlijk alledaags leven en iets mee te geven aan de lezer. De onderwerpen die ik aan de orde breng vinden altijd een oorsprong in ‘het dagelijks leven’. Zo af en toe komt er een tag voorbij waarin er een aantal persoonlijke vragen gesteld worden. Die probeer ik dan wel zo eerlijk en open mogelijk te beantwoorden.

Onderwerpen

Natuurlijk zijn er een aantal onderwerpen die je niet zult tegenkomen op mijn blog. Zo hoeft niemand te weten wat er wel / niet gebeurd in de slaapkamer. Dat is iets tussen mijn partner en mij. Of over mijn gewicht en uiterlijk, dat zijn zaken waar ik me onzeker over voel. Regelmatig twijfel ik wel of ik het moet delen als er hier in huis een baaldagje is. Dat er continu gehuild wordt, niets goed lijkt te gaan, het behang van de muur wordt getrokken etc. Hier in huis is het echt niet perfect. Aan de ene kant zal dit herkenbaarheid oproepen voor de andere ouders, maar mochten ze later op de middelbare school zitten en een klasgenootje hebben die wat verder zoekt en toch op mijn blog terecht komen. Dan wil ik niet dat er ‘belastende’ informatie op staat uit de kindertijd. Natuurlijk zijn er ook andere thema’s die je nauwelijks tegenkomt op mijn blog, maar dat heeft meer te maken met dat het niet past dan vanwege privacy redenen. Zo vind je geen beauty blogjes. Al overweeg ik wel om een beautyhoekjes blog te schrijven zoals Gwen dat heeft gedaan of de ‘mijn kind maakt me op’ vlogje zoals “mijn kind doet mijn make-up”.

Kortom; alles wat je leest op mamaliefde is persoonlijk en eigen. Maar slechts een deel van wie ik daadwerkelijk ben of waar ik voor sta. Niet eens zozeer omdat ik dat ‘geheim’ wil houden, maar omdat je niet alles kan delen. Zelfs als je dat zou willen. Een soort maatstaf voor mezelf is “Mag mijn schoonmoeder dit lezen?”. Zeker nu ik weet dat ze soms ook en kijkje neemt.

De afwegingen rondom wat je wel of niet deelt zijn natuurlijk voor iedereen anders. Wat betekend privacy voor jou en hoe ga jij daarmee om?

Volgende
Vorige

Comments ( 16 )

  • Ik deel zoals je weet best veel. Ben mijn blog ook begonnen omdat ik van me af wilde schrijven en in de periode dat Fay ziek was heeft me dat zoveel geholpen maar ook de mensen om mij heen.. Die waren zo snel up to date. Ik denk echter ook wel na wat wel en wat niet. Inderdaad.. mag mijn schoonmoeder het lezen? Aangezien zij mijn blog leest….
    Nicole onlangs geplaatst…VriendinnenmiddagMy Profile

  • Wat ga je er mooi en bewust mee om. Dat is belangrijk: er over na denken en niet alles klakkeloos online gooien. De google-factor van Ronja vind ik ook erg belangrijk, net als haar foto met gezicht plaatsen, wat vervolgens gebruikt kan worden met gezichtsherkenningssoftware.

    Het is natuurlijk ook logisch dat je maar een deel van jezelf online zet. Net als dat je eigenlijk nooit je volledige zelf kan delen, je houdt altijd een deel van jezelf helemaal en alleen voor jou. Leuk om te lezen hoe je er mee om gaat en er over denkt!
    Arcadia onlangs geplaatst…‘Het wordt tijd dat ze weer eens wat nieuw speelgoed krijgt!’My Profile

    • Dank je, ik denk dat het bewust zijn inderdaad een van de meest belangrijke elementen is. Ongeacht de keuze die je daarna maakt.

  • Om over na te denken…. Ik ga er te weinig bewust mee om denk ik… Wat ik wel zeker nooit doe is mijn woonplaats en telefoonnummer enzovoort openbaar gooien.
    Nathalie onlangs geplaatst…Daar is de sprong weer!My Profile

    • Nooit te vroeg om er alsnog over na te denken, zeker nu je net een nieuwe blog / domein bent begonnen.

  • Dat jij heel zorgvuldig met je teksten in je blog omgaat dat weet ik als geen ander. En sorry als ik er foto`s heb opgezet waar je niet zo gelukkig mee was.

  • Je hebt groot gelijk Linda! Sommige dingen zijn gewoon prive en alleen bestemd voor je eigen gezin. Toch heb je genoeg leuks te vertellen 🙂
    Julia onlangs geplaatst…Uitje naar kasteel de HaarMy Profile

  • Interessant blogje! Ik plaats wel foto’s van Lise op mijn blog en noem haar ook bij naam. Wel probeer ik nooit foto’s te plaatsen waarop ze (bijna) bloot is. Ik heb er eens eentje geplaatst in een zwembadje, waar ik het bloot had gecensureerd door er een plaatje overheen te plakken. Ik maak ook geen foto’s/video’s van ons huis aan de voorkant of de straat waar we wonen, al is onze woonplaats (gelukkig een hele grote) wel bekend.
    Monique onlangs geplaatst…Winnen: stoere muurstickers van BibelotteMy Profile

    • Dank je, het is soms ook wel moeilijk om de kinderen niet bij naam te noemen. Je bent toch trots op de namen die je voor ze hebt gekozen.

  • Interessant om te lezen.
    Zelf noem ik Luuk wel bij naam en ik plaats foto’s waar hij herkenbaar op staat. Ik denk zelf niet dat dit later problemen zal veroorzaken. Ik schrijf namelijk over zijn kindertijd, hoe liefdevol hij wordt opgegroeid etc, ik kan me echt niet voorstellen dat dit later problemen zal opleveren. Integendeel.

    Mijn achternaam is op mijn blog niet te vinden, maar doe wat Google werk en je komt veel over me te weten. Maar toch zijn er nog 1001 dingen te bedenken die niet op internet staan en die ik privé vind. Zo zal je mij nooit over mijn man horen klagen, ik zie dat zo vaak gebeuren, mij niet gezien, als ik iets met of tegen iemand heb dan hoort die persoon dat rechtstreeks van me. En niet via mijn blog, of waar online dan ook 🙂

    Ik denk er dus wel over na en dat is het belangrijkste denk ik 🙂
    Joyce onlangs geplaatst…Mama zomer tagMy Profile

    • Dat is zeker het belangrijkste!

  • Ik ben me altijd bewust van het feit dat wat je op internet zet voor iedereen toegankelijk is. En ben daarom voorzichtig. En als ik over mensen in mijn omgeving schrijf gebruik ik altijd een andere naam.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Bakken met Karin: reviewMy Profile

    • Vraag je dat dan vooraf als je over ze schrijft?

  • Goed artikel. Ik gebruik mijn volledige echte naam niet op mijn blog of online. Soms een foto waar ik op sta dat wel.
    Jenny onlangs geplaatst…How the sun sees youMy Profile

    • Dank je wel, foto’s zijn altijd leuk. Zijn echt toegevoegde waarde en maken het ‘echt’ en ‘persoonlijk’. Vind ik altijd leuker lezen als ik er een gezicht bij heb.

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.