Wat driejarige peuters willen

Die twee-is-nee-fase is niets in vergelijking met als peuters drie jaar zijn en echte ‘threenagers’ worden. Ze zijn te ‘oud’ voor baby- en dreumesdingen, maar nog te jong om naar school te gaan. Ze zitten er echt tussenin en dat kan het nodige drama opleveren. Was zoonlief als baby ontzettend lief, lijkt het alsof nu alle remmen losgaan. Want owee als hij zijn zin niet krijgt. Een nadeel; wat hij wil verschilt nogal eens per dag.

Waardoor ontstaan peuterbuien?

Peuters die last hebben van een driftbui doen dat niet met opzet. Niet omdat ze ondeugend willen zijn of je als ouder willen testen. Het zijn mensen, jonge mensen, die met zichzelf in gevecht zijn met hun gevoelens en emoties, en door een gebrek aan communicatievaardigheden loopt dat soms over. En dan zijn in onze ogen kleine issues zoals welke kleur het bord heeft waar je van eet of in hoeveel stukjes het is gesneden vergelijkbaar met wat voor jou de aankoop van een auto is.

Daarnaast werken de hersenen van peuters anders, of nog niet zo goed, als die van volwassenen. Er zijn nog onrijpe verbindingen in de hersenen aanwezig waardoor ze niet in staat zijn om alle emoties onder controle te houden. Daardoor kunnen ze soms van het ene op het andere moment driftig worden. Die impulsen onder controle krijgen is iets wat ze naar mate ze ouder worden leren. Daarnaast leren ze wat sociaal geaccepteerd gedrag is.

Al die emoties en situaties stapelen zich op tot het teveel wordt en de driftbui begint. Ze zijn niet in staat om die buien zelf te controleren, het gaat maar door tot ze helemaal uitgeput zijn. Ze kunnen in tegenstelling tot een volwassene nog niet hun emotionele thermostaat regelen. Daarbij hebben ze hulp nodig.

Straffen, negeren of ?

Iedereen roept weer wat anders; de één laat zijn kind uitrazen op de gang en mag het weer de kamer in als het ‘normaal’ doet. Of een time-out door op de trap te laten zitten of iets dergelijks. Dit is niet zozeer dat je het kind straft omdat het bepaalde emoties heeft, maar je probeert de situatie te doorbreken. De ander negeert het gedrag, hoe moeilijk dat ook is als er complete blokkendozen door de kamer heen vliegen.

Er zijn ook psychologen die van mening zijn dat peuters jouw hulp nodig hebben. Ze hebben rustige woorden en knuffels nodig, geduld en steun. Ze denken niet na over wat ze fout hebben gedaan of hoe ze zich de volgende keer beter kunnen gedragen, omdat ze voor zo’n ingewikkelde gedachte nog niet de hersencapaciteit hebben. Ze worden niet doelbewust terug kalm; maar omdat ze uitgeput raken of inzien dat dit niet sociaal gewenst gedrag is.

Een combinatie van bovenstaand

Persoonlijk denk ik dat het uiteindelijk gaat om een combinatie van bovenstaande oplossingen. Natuurlijk moet je ook peuters met respect behandelen. En moet je in ieder geval proberen het gesprek aan te gaan. Het kind te helpen onder woorden te brengen wat het voelt en bedoelt. Wat in mijn ogen niet wil zeggen dat je ze altijd maar hun zin moet geven, alhoewel dat soms wel gewoon de makkelijkste optie om verder escaleren te voorkomen. Maar ook dat dat ze leren wat sociaal gewenst of ongewenst gedrag is en leren het een plaats te geven en hoe er mee om te gaan. Dat ze niet altijd hun zin kunnen krijgen. Dat heeft in mijn ogen niets te maken met het laten onderdrukken van gevoelens.

Als ik kijk naar de peuter hier in huis is hij er niet altijd van gediend om aandacht te krijgen. Werkt dat zelfs juist averechts en gaat hij juist alleen maar meer om zich heen slaan. Wat je ook voorstelt of probeert om het af te leiden, het is niet goed (genoeg). Op dat moment. Dan blijft het laten uitrazen en negeren toch als enige optie over. Natuurlijk binnen een zoveel mogelijk gecontroleerde veilige situatie.

Als je het niet meer weet?

Soms gaat het gedrag van je kind zó ver, of blijft het zolang volhouden, dan kan het gewoon niet meer stoppen met huilen of gillen. Met als gevolg dat je dan als ouder niet meer weet wat je moet doen. Dat je zelf even een stapje terug moet doen om handelingen waar je achteraf spijt van krijgt te voorkomen. De afgelopen week zaten we met een zieke peuter en wist ik het regelmatig gewoon even niet meer. Normaal kan je dan het beste zelf even afstand nemen. Maar langs een drukke straat is dat niet zo veilig, en zeker niet als er een laagje natte sneeuw ligt waar je kind alleen maar viezer van wordt. Dan moet je toch even door. Natuurlijk zijn we als moeders ook maar ‘gewoon’ mensen. Aan de andere kant zit er die tijger in je die haar kroost wil beschermen en je op dat soort momenten er doorheen helpt.

Lees ook: Peuterpubertijd; overeenkomsten tussen peuters en pubers

  • Niet mee naar school wegbrengen / peuterspeelzaal
  • Op school blijven boekjes lezen
  • Niet willen fietsen
  • Niet met de auto willen maar op de fiets
  • Laarzen aan die te klein zijn
  • Prinsessenjurk aan
  • Niet naar bed
  • Boterham als je aan het koken bent
  • Appel in plaats van boterham bij het ontbijt
  • Snoep, maar geen chocolade paaseitje
  • Geen jas aan
  • Alleen de spidermanjas aan

Gelukkig is het maar een fase. Het scheelt dat het de tweede is, dan heb je het allemaal al een keer meegemaakt en weet je dat het even doorzetten is, maar er over een paar maanden toch echt een einde aan komt. Dan zitten ze allebei op school en begint er weer een heel nieuwe fase…

Lees ook: Geen gezeur met Triple P

Mijn zoon is trouwens niet de enige, Lady Lemonade schreef ook een heerlijke blog over een gesprek tussen moeder en een threenager.

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.
Summary
Review Date
Reviewed Item
Peuterpubertijd; kenmerken van deze pittige fase van een 2/3-jarige
Author Rating
51star1star1star1star1star

No Comments

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top