Na alle cadeautjes die ik vanmiddag ga weggeven nu even een terugblik. Het is alweer een jaar geleden dat ik een cadeau gaf aan mezelf op moederdag. Namelijk mijn eigen domein met hostingsruimte voor mijn blog. Na tweeënhalve maand bloggen, iedere dag. Soms zelfs drie op een dag. Durfde ik de overstap aan. Had ik me ervan overtuigd dat het niet de zoveelste bevlieging was. Na het vele knutselen, taarten bakken, suskes en wiskes verzamelen etc. Nee, deze blog was in zeer korte tijd mijn uitlaatklep geworden.  Tijd voor een terugblik op het afgelopen jaar en wat het bloggen me heeft gebracht en vandaag nog voor me betekend. Want bloggen is voor mij veel meer dan alleen maar wat stukjes typen. Geen grote winactie, heb de afgelopen dagen al meer dan genoeg weggegeven. Maar een stukje introspectie / blik achter de schermen.

In den beginne

Mijn avontuur online begon in de tweede klas van de middelbare school en we thuis internet kregen. Onder protest van mijn ouders, maar op aanraden van mijn aardrijkskunde leraar. Omdat ik anders niet alle werkstukken kon maken en school natuurlijk heel belangrijk was. Van klasgenootjes hoorde ik over startpagina’s, msn was het in het begin helemaal en werd al snel vervangen door icq. Later kwam er ook cu2; de eerste profielensite waar ik lid van werd. Een site waar ellenlange vragenlijsten rondzwierven die je dan op je eigen pagina kon delen. Voorzien van plaatjes, flashy stuff, kleurtjes, muziek en meer. Dat bewerken ging het beste in html, dus leerde ik mezelf daarvan de basisbeginselen aan. Om vervolgens enkele jaren later les te geven aan jongeren hoe ze in een weekend een eigen website in elkaar konden bouwen. In combinatie met een fotografiecursus van een fotograaf.

Daarna bleef ik wel actief op het internet, maar voornamelijk voor schoolwerk. En op hyves; de Nederlandse profielensite die ondertussen ook niet meer bestaat. In 2007 werd ik lid van Facebook, om contact te houden met de vrienden die ik maakte tijdens een internationaal scoutingkamp. En nog steeds spreken we elkaar daar aan. Feliciteren we als er kinderen zijn geboren, of mensen trouwen. Of deelt er weer iemand een foto van … jaar geleden waarin iedereen getagd wordt en reageert ‘wist je nog’.

Daarna ben ik veel gaan reizen en hield ik van veel reizen een dagelijks verslag bij op waarbenjij. En baalde dat het aantal foto’s dat je daar kon laden zeer beperkt was. Had ik toen maar geweten van het bestaan van wordpress…. Dan was ik vast een travelblogger geworden! Ik raakte verloofd en ging trouwen en hield op een trouwsite een dagboek bij van alle vorderingen. Die helaas niet meer online staan en waarvan ik baal dat ik het nooit ergens heb opgeslagen.

Van onze oudste hield ik in het eerste jaar een online dagboek bij met foto’s en stukjes tekst van wat we deden, welke woordjes ze had geleerd en welke tandjes er door waren gekomen. Achter een wachtwoord. Betaald zelfs om alle foto’s te kunnen plaatsen. Als ik toen had geweten wat ik na de bevalling van de tweede had ontdekt was ik vast al eerder begonnen als mamablogger. Ik leerde het bloggen wel kennen, via pinterest. Bij Amerikaanse moeders. Maar dat waren in mijn ogen nogal schreeuwerige sites volop reclame, alsof je door de straten van New York loopt.

Mijn eigen blog

En toen, vorig jaar januari ontdekte ik wordpress! Ik maakte een blog aan en begon voor mezelf. Om wat teksten uit te typen. Ik kwam op de een of andere manier er achter dat ik net de enige was met een blog en belandde op een site vol met andere mamablogs. Er ging een hele wereld voor me open, en begon met het achterlaten van reacties. Begin februari durfde ik ‘online’ te gaan. Ik liet me sterk beïnvloeden door andere bloggers. Er waren challenges, dzp projecten, tags, ootd’s, vaste rubrieken en meer. En probeerde daar op mijn eigen manier vorm aan te geven. Iedereen deed dat, dus dat hoorde zo. Dacht ik. Ik raakte bekend met bloglovin, waar ik makkelijk andere bloggende mama’s kon volgen. En een paar blogs die gingen over bloggen. Ik werd een maand later weer actief op instagram en nog een paar maanden later op twitter. Maakte een facebook pagina aan. Tot het moment daar was en mamaliefde.nl werd geboren en op moederdag 2014 online ging. En ik het gevoel kreeg dat alles in een stroomversnelling terecht kwam.

Uitlaatklep

Het is mijn manier om mijn hersenspinsels op papier zetten. Dingen die in mijn hoofd zitten en ik niet altijd de moeite waard vind om manlief mee lastig te vallen, of niet voor de duizendste keer. Deel ik wel met jullie. En zowaar, blijkbaar vinden jullie dit interessant om te lezen. Het zal je dan vast ook wel eens opgevallen zijn. Dat ik van de hak op de tak spring. Ergens begin en op een totaal andere plek eindig. En de stukjes ellenlang worden. Vaak vind je deze uitlatingen terug in de categorie mamaspinsels. Omdat ik jullie in deze blogjes een kijkje geef in mijn gedachtengang. Waar ik me op dat moment over verwonder, of over twijfel. En gedurende het denken typ ik dat uit. Voor mijn gevoel alsof ik tegen je aan het praten ben. Jij aan de andere kant zit en direct meeleest naar wat ik typ. Wat voor mijn gevoel regelmatig kromme zinsnedes oplevert die ik altijd pas een maand later als ik toevallig iets terug lees tegen kom. Dat is namelijk een van mijn zwakste punten. Ik lees nauwelijks iets terug voor ik het publiceer. Ik weet het, een hele slechte eigenschap. Maar zo ben ik. Bij informatieve stukjes doe ik dat trouwens wel, daar ga ik toch anders mee om. Wel probeer ik bewust om te gaan met kopjes en witregels, zodat er toch een beetje orde in de chaos komt.

Hobby

Het bloggen is een hobby. Ik ben er vrijwel iedere avond mee bezig. Omdat ik het zo leuk vind. De ene avond met het bewerken van foto’s, de andere avond als ik een flow zit met het schrijven van stukjes. Soms heb ik daar geen zin in en houdt ik me bezig met het technische deel van de blog. Of het inhalen van de achterstand door het lezen en reageren op andere blogjes. Daarom is het maar goed dat manlief en ik nu allebei een vaste avond hebben geprikt als date night. Zodat we allebei minimaal een avond per week onze eigen hobby laten staan en er helemaal voor elkaar zijn.

Sociaal

Het bloggen is ook enorm sociaal. Ik vind het heerlijk om nieuwe blogjes te ontdekken, te lezen hoe anderen het moederschap ervaren. Of inspiratie op te doen van dingen die ik thuis ook wil proberen. Van het laten ‘regrowen van prei’ tot aan het recept voor een ovengerecht met gehakt en tortillachips, van een leuk idee van een knutsel met de kinderen tot aan een blog dat me aan het denken zet. Dat zijn dan ook mijn favoriete blogjes. De wekelijkse fotodagboeken en meer van dat sla ik over het algemeen over, zelfs van mijn persoonlijke favoriete bloggers. Het sociale aspect komt voor mij optimaal terug in de facebookgroep waarin zowel net begonnen bloggers vragen stellen over de eerste stappen in het bloggen en hoe ze met bepaalde dingen moeten omgaan. Dan had ik zoiets van, had ik maar eerder van het bestaan van deze groep geweten. Maar ook professionele bloggers die er hun dagelijkse inkomen uithalen. We leren veel van elkaar en ik vind het dan ook fijn om anderen te kunnen helpen. Ik ben ook altijd open en transparant als er vragen komen, zeker als die via facebook messenger of de mail worden gesteld. Het is erg bijzonder als anderen je als ‘professionele amateur’ zien en het vertrouwen hebben dat je eerlijk bent en ze kan helpen. Alss je elkaar dan een keer in het echt tegenkomt op een event is dat natuurlijk superleuk. Aan de ene kant even wennen zo in het echt. Aan de andere kant ben ik nog nooit iemand tegengekomen waarvan ik online een ander beeld had dan offline.

Samenwerkingen

Die samenwerkingen en events zijn een laatste puntje. Iedere keer als ik een melding krijg van gmail gaat mijn hart toch wel iets sneller kloppen en ben ik nieuwsgierig. Een van de meldingen die samen met de facebook groep wel aanstaat. Sinds januari dit jaar is het aantal aanvragen drastisch toegenomen en ontvang ik niet alleen meerdere persberichten per dag, maar ook meerdere verzoeken voor samenwerkingen. Soms krijg ik wel eens de vraag hoe ik aan de samenwerkingen kom. Via de mail dus, webshops en bedrijven weten mijn blog te vinden. Sturen een mailtje waarin ze je over het algemeen eerst wat veren in de reet steken, om vervolgens met een voorstel te komen voor linkruil (niet dus), winactie of review. Dit doe ik vrijwillig, omdat ik het leuk vind. In sommige gevallen, als het echt gaat om een commerciële partner vraag ik er ook geld voor. Dat gaat misschien om een a twee blogjes per maand en bij alle blogjes schrijf ik dit erbij.

Als ik er voor kies om een samenwerking aan te gaan doe ik dat alleen als ik het product ook echt ga gebruiken. Is het antwoord nee, dan is het jammer en gaat het niet door. Soms komt het voor dat ik toch niet helemaal tevreden ben, dan overleg ik ze gaan voor een negatieve review of er toch liever van afzien. Vaak is dit laatste het geval, waardoor je niet vaak een negatieve review zult tegenkomen. Maar er dus wel degelijk zijn. In mijn reviews probeer ik ook altijd kritisch te zijn en gaat het altijd om mijn eigen mening. Waar ik dus niet voor betaald wordt, hooguit onbewust beïnvloedt wordt door het feit dat het ‘gratis’ is.

Omdat het aantal de laatste tijd drastisch is toegenomen vraag ik me soms wel af of ik jullie hier niet mee overspoel. Zelfs als het producten zijn die mij aanspreken, en hopelijk jullie dus ook. Probeer ik er altijd een redactioneel artikel van te maken die een persoonlijke of inhoudelijke achtergrond biedt aan het verhaal. Soms krijg je te horen dat als je hier aan begint je vercommercialiseerd, je blog een reclamezuil wordt. Dat wil ik voorkomen. Aan de andere kant is het voor mij wel een stukje waardering, dat ik goed bezig ben en bedrijven mijn blog zo waarderen. En vind ik het fijn dat ik mijn kinderen dingen kan geven, die er anders niet in zitten. Zoals de loopfiets die ik onze dochter heel graag vorig jaar voor haar verjaardag had willen geven en we een paar maanden een verzoek kregen om er een te reviewen. Maar denk ook aan de dagjes uit, of de weekendjes weg. Die zouden er anders met het huidige financiële plaatje er niet in zitten.

Daarnaast heb ik nu ook van een aantal kleinere mediabureaus verzoeken ontvangen om op structurele basis samenwerkingen aan te gaan. Ik ben heel benieuwd naar wat dat gaat opleveren. Of het misschien dan toch echt mogelijk is om van je blog je werk te maken. Inclusief alles wat er bij komt kijken als zzp-er, inschrijving kvk, en ook de persoonlijke blogjes over de kinderen.

Hoogtepunten

Tot slot nog een aantal van mijn blog hoogtepunten van het afgelopen jaar;

  • Vorig jaar mei kwam het eerste verzoekje voor een samenwerking binnen; of ik een dekbed van Snurk wou reviewen. Ik weet nog hoe ik dit tegen iedereen vertelde. Dat ik aan het bloggen was en de vraag had gekregen om een dekbed van wel 70 euro te reviewen! Ik vond dat erg bijzonder.
  • Het behalen van de vijftig volgers op bloglovin. Toen ik daar net actief werd was 50 in mijn ogen al erg veel. Twee maanden later kon ik dat echter al van mijn lijstje afstrepen en ben ik ondertussen de 400 al gepasseerd. Op naar de 1000?
  • Het verzoek krijgen om mee te werken aan een ‘Wie inspireert jou‘ artikel in de Vriendin naar aanleiding van het bloggen. Wat een ontzettend leuke middag met Marijke opleverde.
  • Het eerste weekendje in Zeeland dat we mochten reviewen, en we als alles goed gaat binnenkort nog twee keer weg mogen.
  • Het avondje me-time tijdens een persevent van netflix. Echt een avond waarbij we in de watten werden gelegd met cocktails, massages en macarons die zelfs in Frankrijk niet zo lekker waren.
  • 45 Winacties opgezet, zodat ik niet alleen mezelf maar ook jullie kan laten delen in een van de voordelen van het bloggen.
  • Het meedoen aan diverse challenges zoals de mama challenge vorig jaar in de zomer
  • Een dagje op stap als mamablogger waarna ik naar huis ging met tassen vol met goodies. Alsof het net Sinterklaas was geweest.
  • Het verzoek te krijgen om mee te werken aan een unieke campagne met meerdere uitingen.
  • Aan het begin van dit jaar de, voor mij, magische grens van 10.000 unieke bezoekers per maand te passeren.
  • Er in de eerste maand een 1.600 bezoekers verwelkomt werden en dat nu bijna tien keer zoveel is.
  • In een jaar tijd er 978 blogjes online zijn gekomen… Dat is een gemiddelde van drie per dag (en ja, dan speel ik een beetje vals door de blogjes van de eerste drie maanden op wordpress mee te tellen)
  • De grens van 2.000 volgers op twitter en 1.000 op instagram voor mij ook wel erg bijzonder was.
  • Het vele malen overnemen van de Mommy style tags zoals de This or That tag aan het begin van dit jaar.
  • De uitnodiging voor de première van de musical Dora, waar we met de nichtjes welkom werden geheten op een oranje loper.
  • En later natuurlijk de Social Media première van de musical Dreamgirls.
  • Het mogen weggeven van heel veel mooie prijzen, zowel klein als groot. Zoals een heuse mamafiets, of kaartjes voor Disney on Ice.
  • Zelfs het terugzien van gekopieerde blogjes, ideeën en soms zelfs met exact gekopieerde foto’s bij andere bloggers. Dan is deze quote van Coco Chanel wel heel toepasselijk; “If you want to be original, be ready to be copied”
  • En, last but not least, natuurlijk de vele reacties die ik onderaan de blogjes, per mail, social media of face2face heb ontvangen. Jullie zijn de grootste reden dat ik nog steeds met zoveel energie iedere dag aan het bloggen ben!!!

Voor de toekomst heb ik nog veel meer plannen. Zo had ik in de nieuwsbrief een oproepje gedaan voor lezers die graag naar een persevent willen gaan en iets willen reviewen. Daar kwamen een aantal hele leuke reacties op. Gelukkig niet teveel, daarom had ik het ook alleen in de nieuwsbrief geplaatst. Als soort beloning voor de vaste lezer. Nu moet ik regelmatig pers-events afzeggen omdat ik ook nog gewoon 33,5 uur per week werk. Of een aanvraag van een leuk merk dat we al hier in huis hebben. Als blogger zou je soms makkelijk en tweede huis kunnen vullen. Dat is natuurlijk onzin, want met drie merken verzorgingsartikelen, of aan vijf verschillende borden en bestek heb je niet zoveel. Daarom ben ik heel erg blij met deze mama’s, voor een deels ook blogger. Die mij gaan helpen met deze reviews en events. Deze week komen als het goed is de eerste artikelen online.

Zoals ik al zei, of heb ik dat nu alleen maar bedacht dat ik dat moest typen, kan ik nogal langdradig van stof zijn. Iets wat jullie ondertussen vast wel gewend zijn. En hebben jullie, als je het hele stuk hebt gelezen, toch een kleine 2.500 woorden er op zitten. Applaus voor jezelf! Dan eindig ik met de hoop uit te spreken dat jullie nog vaak terug komen.

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
mamaliefde@gmail.com'