Roofdierenpark Orsa; oog in oog met de roofdieren

Je hebt dierentuinen, en je hebt dierentuinen. Nu heb ik in diverse delen van de wereld al wel dierentuinen gezien, of wat daarvoor moet doorgaan. Maar toch blijven de parken in Nederland toch wel bij de top horen. Qua diversiteit van de dieren, aankleding, ruimte voor de dieren etc. Tot ik in Zweden kwam. Op het vakantiepark Orsa Grönklitt waar we verbleven was er namelijk ook een wildpark. Naar Nederlandse maatstaven verwachtte ik een soort veredelde kinderboerderij. Wat had ik het mis, dit is echt met recht een van de meest bijzondere parken die ik ooit heb bezocht en iedereen zou adviseren als je in de buurt bent.

Lees ook: Zomervakantie in Zweden; tips en bezienswaardigheden voor Dalarna met kinderen

Oog in oog in natuurlijke omgeving

Het eerste wat je opvalt is de enorme ruime verblijven. Ze hebben hier geen speciale hokken ingericht of aangekleed, maar hekken neergezet om het leefgebied af te bakenen. Het is dus ‘puur natuur’. Alleen de oehoe verblijft in een relatief kleine ruimte, omdat zij heel snel kunnen vliegen en in een groot verblijf dan zichzelf kunnen beschadigen. Het welzijn van de dieren wordt dus heel serieus genomen. In eerste instantie begon het dierenpark in 1969 met een bruine beer, maar dat werd al snel uitgebreid met enkel Scandinavische roofdieren, en nu ook internationale roofdieren.

Ondanks de ruime verblijven en hekken zijn de meeste verblijven dusdanig vormgegeven dat je er van alle kanten langs kan en de dieren dus van heel dichtbij kan zien. Je zou ze bij wijze van spreke bijna kunnen aanraken. Hierdoor hebben we alle dieren, op de lynxen (worden in de lokale volksmond ook wel Zweedse tijgers genoemd) na gespot. Naast de hekken rondom het verblijf heb je ook een soort overdekt huisje met glas, zodat je ook zonder een hek kan kijken en foto’s kan maken. De dieren lopen regelmatig vlak langs de hekken of bij het glas wat hele bijzondere foto’s oplevert. Bij een aantal verblijven een loopbrug of plateau zodat je over het hek heen kan kijken. Alleen al vanwege het uitzicht zijn deze plateaus absoluut een aanrader, met name die bij de luipaarden. Daar kan je bijna 360 graden rond kijken, alleen ‘achter’ je het topje van de berg niet. De natuur en het uitzicht is echt indrukwekkend.

De indeling van de verblijven wordt een keer per jaar verwisseld, zodat dieren niet te gewend raken en daardoor verveeld of agressief worden. Net zoals je zelf soms een andere omgeving nodig hebt, hebben dieren dat ook. De meeste verblijven bestaan uit twee delen. Zodat er eventueel dieren in quarantaine gehouden kunnen worden, gevoed worden of als de verzorgers in het hoofdverblijf moeten zijn. Dan hoeven ze dus niet perse binnen te blijven. Bij een aantal dieren hebben mannen en vrouwen ook een apart hok. Dat heeft er vooral mee te maken dat ze op die manier proberen te voorkomen dat de dieren te ‘bevriend’ raken met elkaar waardoor er geen babytjes meer komen. Daarvoor is het bij die dieren nodig dat de paring gepaard gaat met een zekere mate van agressie omdat de eitjes anders niet los willen laten bij de vrouwen. Bij een aantal dieren heb je naast de nachtverblijven ook nog de zogenaamde broedkamers, waar de zwangere dieren kunnen verblijven tot ze jongen krijgen. Wist je bijvoorbeeld dat de bruine beer in haar winterslaap bevalt van 2 a 3 beren en dan gewoon verder slaapt…

Met kinderen naar het roofdierenpark

Met kinderen is dit dierenpark echt een absolute aanrader. Voor de wandeling langs de dieren ben je ongeveer twee uur kwijt. Onderweg zijn er heel veel speel- en leerstations. Bijvoorbeeld een enorme hindernisbaan waarbij je als zalm van de zee naar de rivier zwemt om opgegeten te worden door de beren 😉 Denk bijvoorbeeld aan de platte kant van een halve boom of de bolle kant, of paaltjes die verder of dichterbij staan. Hierdoor is het een uitdaging voor alle leeftijden en kunnen ze even lekker hun energie kwijt. Er zijn meerdere speeltuinen, zoals bij de ijsberen en een reuze schaakspel.

Op andere plaatsen vind je een zogenaamde hol van een beer waar je in kan kijken, een walvis op ware grootte, een soort stempel met de pootafdruk van een aantal dieren in een zandbak zodat je zelf een spoor kan maken of een track waarbij je kan rennen. Zo maken kinderen op een interactieve manier kennis met bepaalde eigenschappen van dieren.

Afhankelijk van de dag zijn er tijdstippen waarop bepaalde dieren te eten krijgen en daar kort een praatje bij wordt gehouden. Wij waren aanwezig bij het voeren van de veelvraten. Dat was een populaire activiteit, want er waren veel bezoekers. Er werd tekst en uitleg gegeven over de dieren, waarna ze gevoerd werden.

Bij het voeden van de dieren proberen ze zoveel mogelijk de natuurlijke instincten te behouden. Zodat de dieren indien nodig ook in het wild kunnen overleven en zelf aan voedsel kunnen komen. Zo zijn er vorig jaar nog een aantal luipaarden in Siberië uitgezet omdat die met uitsterven bedreigd worden en er hier babytjes waren. Het biologische ritme wordt zoveel mogelijk aangehouden. Zo krijgen de ijsberen niet meer voedsel ook al lopen ze door het hok omdat ze ‘honger’ hebben. In het wild hebben ze in dit seizoen ook meer honger omdat er minder zeehondjes zijn en ze alternatieve voedselbronnen moeten aanboren. De bruine beren krijgen de visjes in het water gegooid zodat ze zelf moeten gaan ‘jagen’ ook al is dat niet 100% zoals ze in de natuur aan voedsel komen of wordt er eten verstopt zodat ze op ‘jacht’ moeten gaan.

Rondleiding

Twee keer per dag kan je deelnemen aan een rondleiding, in de ochtend om 10.00 in het Zweeds en om 15.00 in het Engels. Hiervoor betaal je iets extra bovenop je entree (voor 1 volwassene en 1 kind was ik 150 sek extra kwijt). Maar dit is absoluut de moeite waard. We bleken de enige te zijn, dus kregen min of meer een privé-rondleiding. Dat was erg fijn, want we hadden al een deel van het park gezien en dochterlief begon toch al moe te worden. Dus hoefde ik niet bang te zijn dat ze een groep zou ophouden en kregen we ook bepaalde ‘privileges’ om dieren van nog dichterbij te bekijken.

Ik was heel erg onder de indruk van de kennis van onze gids. Ze kwam op mij nog niet zo heel erg oud over, maar had tijdens haar academische studie al veel geleerd over dieren wat ze op een prettige manier bracht, waardoor ik (zoals je hierboven kan merken) ook heel veel nieuwe informatie heb opgestoken die je toch echt niet van de informatiebordjes die vaak in het Zweeds en Engels staan kan halen. Ook al werkte ze hier pas een maand (seizoenswerk) ze (her)kende alle dieren, wist hoe oud ze waren, waar ze vandaan kwamen en alle bijzonderheden over of ze kinderen hadden gekregen en waar die dan weer waren etc. Daarom ook deze uitgebreide blog 😉 Het voordeel was ook dat we ons een beetje konden aanpassen aan het tempo van dochterlief. Ook konden we een aantal dieren zoals de ijsberen en bruine beren van extra dichtbij kijken. Beide diersoorten hadden net te eten gekregen of kregen te eten waardoor ze in kleinere verblijven zaten waar je bij kan. Ze had namelijk de sleutels mee van de hekken en mochten daar naar binnen. Dat levert trouwens wel bijzondere blikken op van de overige bezoekers.

Naast de rondleiding zijn er tegen betaling ook bepaalde programma’s waarbij je bijvoorbeeld zelf de bruine beren mag voeren.

Algemene informatie

Dit dierenpark is het hele jaar door geopend; dus ook in de winter kan je hier een bezoekje brengen. Er is een ruime parkeerplaats dat bestaat uit diverse plateaus. Bij de entree vind je de kassa waar rond twaalf uur enorme rijen kunnen staan. Dan kan je ook heel goed even wat verder lopen het bos in waar een activity course is uitgezet. Even een half uurtje spelen en de rijen zijn een stuk kleiner, of je laat een volwassene in de rij staan zodat je met kinderen kan spelen. Ook is hier een klein restaurant en een uitgebreide shop met niet alleen veel pluche, maar ook Zweedse souvenirs. Als je je na openingstijd nog in het park bevindt is er een speciale uitgang.

Zoals ik in de inleiding al schreef waren wij enorm onder de indruk van dit park. En wij zijn niet de enige, na het bezoek had dochterlief vriendjes gemaakt met de kinderen van een Belgisch gezin. Dus raakte ik aan de praat met de ouders ook zij waren onder de indruk van dit park. Het was hun ook opgevallen dat ze tijdens hun rondreis door Zweden nog niet veel Nederlanders waren tegengekomen, tot hier. Het zou me niet verbazen als de helft van de bezoekers Nederlands / Belgisch was. Maar ik snap wel waarom, want als je in Dalarna bent mag dit zeker niet ontbreken!

stories

Summary
Review Date
Reviewed Item
Author Rating
51star1star1star1star1star

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.

Latest posts by Linda (see all)

Volgende
Vorige

No Comments

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top