De oma van mijn oma van mijn oma. Hoe het leven vroeger was.

“Mijn opa gebruikt een tomtom, de opa van mijn opa gebruikte een wegenkaart, de opa van de opa van de opa van mijn opa keek naar de sterren.” Aan de hand van één voorbeeld vlieg je terug in de tijd, maar vlieg je ook weer terug het heden in. Met soms zelfs een uitstapje naar de toekomst. Hoe maak je geschiedenis leuk? Ik denk zo…

“Dat verhaal van de wc is grappig!”

Bij onze achtjarige zoon is het verhaal op pagina 18-19 het meest blijven hangen. Tsja, poepemmers, plas verkopen, de strontkar… Dat vergeet je niet zo snel 😉 De illustraties vind ik zelf heel erg geslaagd maar onze zoon vindt ze “wel grappig”. Hij let er niet zo op en vond er ook niet zo veel van. De verhalen vond hij erg leuk. Regelmatig heb ik ‘m horen lachen. Nu moet ik er wel bij zeggen dat hij geschiedenis al leuk vond. Het was misschien nog leuker geweest om iemand dit boek te laten lezen/ voor te lezen die niet van geschiedenis houdt. Ik ben heel benieuwd hoe een kind dan over dit boek denkt.

Over het boek

De bijna vierkante vorm van het boek, de dikke kartonnen kaft en schommelende oma’s vind ik bij voorbaat al leuk. In 41 verhalen van twee pagina’s worden allerlei verschillende thema’s aangestipt: hoe de verschillende generaties sliepen, waarvoor de oma’s gilden, welke beroepen de opa’s uitoefenden, hoe de was werd weggewerkt…

Het boek lijkt mij geschikt vanaf eind groep 4. Dan is het zowel leuk om zelf te lezen of juist om uit voorgelezen te worden. Ook zeker de moeite waard voor de meesters en juffen onder ons om dit boek eens te bekijken.  De verhalen zijn met humor geschreven en luchtig van toon. Je hebt het gevoel dat Marc ter Horst zelf het verhaal aan je vertelt. Je hebt bijna niet door dat je ook nog iets leert als je dit boek leest…

De illustraties van Eliane Gerrits weerspiegelen het verhaal: in één oogopslag heb je al een idee wat je gaat lezen. Nu zal dat vooral voor de volwassenen gelden. Maar ook kinderen kunnen de illustraties, met de grapjes erin, snel begrijpen. Prettig ook voor de kinderen die niet zo van lezen houden.

Door de indeling per onderwerp/thema ben je na twee pagina’s “klaar”. Het is geen boek om in één adem uit te lezen. Dat moet je wel liggen: sommige kinderen willen worden meegenomen in een verhaal. Onze zoon las de verschillende verhalen door elkaar. En dat kan prima. Er zit dus geen grote, spannende verhaallijn in of chronologische volgorde.

de-oma-van-de-oma-van-mijn-oma-3-1024x682

Afgestoft!

Hoewel, chronologie zit er natuurlijk wél in. Maar niet in de volgorde die wij kennen in de vorm van horizontale tijdslijnen. In dit boek ga je juist op een punt op de tijdslijn staan en kijk je naar beneden: hoe ging dit 50, 100, 250 jaar… geleden? Dit vind ik een sterk punt van dit boek. Want zó krijgen kinderen gevoel voor verandering mee en kunnen ze geschiedenis als een geheel gaan zien. Want geschiedenis is niet alleen opeenvolging van gebeurtenissen. Er zijn zoveel verbanden. Het is waardevol om kinderen juist dáár vertrouwd mee te laten raken. Zo komt de geschiedenis dichtbij, wordt geschiedenis weer actueel. En flink afgestoft.

sigrid

Vrouw van | mama van vier opgroeiende kinderen | probeert te ‘organizen’ en te minimaliseren (maar dat lukt lang niet altijd) | houdt van schilderen (maar neemt daar zelden de tijd voor)
Volgende
Vorige

Comment ( 1 )

  • Dit boek lijkt me erg leuk. Ook een leuk onderwerp in het kader van de kinderboekenweek!

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.