Ode aan de kleuterjuf

Het schooljaar zit er alweer bijna op, het einde van het eerste jaar in de schoolloopbaan van onze dochter. In de laatste week voor de vakantie was ze jarig, dus ze begon meteen aan het begin van het jaar. Een jaar waarin ik haar heb zien transformeren, natuurlijk omdat ze weer een jaartje ouder en wijzer is geworden, maar ook dankzij de zorgen van haar juf. Want wat boft zij, en daardoor ook wij, met haar. Daarom deze ode aan de kleuterjuf, en alle andere juffen! Want er is al snel commentaar op het onderwijzend personeel en de werkdruk is hoog waardoor er binnenkort een staking komt. Zo jammer dat dit nodig is, want naast een pluim verdienen deze professionals veel meer. Ik hoop ook echt dat er in de toekomst meer studenten voor deze opleiding kiezen zodat er geen tekort ontstaat.

Respect. Een klas van dertig kinderen, dertig kleuters. Van kinderen die net vier zijn geworden en aan het begin staan van hun schoolloopbaan. Ze komen van de kinderopvang, peuterspeelzaal of zijn nog helemaal nergens geweest. Een beetje verlegen die nog moet wennen of lekker bijdehand en al ‘rijp’ om naar groep drie te gaan. Ieder kind ook met een andere handleiding en een andere achtergrond om rekening mee te houden. Waar ik stiekem al een beetje opzie tegen het kinderfeestje met een klein groepje kleuters en de hulp van een andere moeder, doet zij dit dag in dag uit. Want ze staat er iedere dag, vijf dagen in de week. Wat heel fijn is omdat dat toch zorgt voor continuïteit.

Als juf moet je toch met ieder kind om kunnen gaan, en bij kleuters ook wel met de ouders. Die ook ieder stuk voor stuk weer een ander verhaal hebben. Ook erg netjes hoe ze, als er iets is voorgevallen, de privacy weet op te zoeken om je op de hoogte te brengen. Ondanks de drukte van het ophalen en brengen en er meer ouders zijn die een vraag hebben of je willen spreken.

In televisieseries hoor je het wel eens; dat ze bij een verhoor de good guy en de bad guy spelen. Het ene kind is heel rustig en verlegen en mist mama heel erg dus moet getroost worden. Dan moet je dus even heel lief zijn, het kind troosten, knuffelen en op schoot nemen. En bij de ander moet je duidelijk aangeven wat de grenzen zijn en ingrijpen.

Ze weet ook de kinderen uit te dagen en leren heel veel. Het afgelopen jaar heeft ze een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Zowel intellectueel zoals letters leren herkennen, tot en met fysiek zoals koprollen maken, maar ook een sociale ontwikkeling zoals samen spelen met je vrienden en netjes op je beurt wachten.

Wat ik ook heel erg bewonder in onze kleuterjuf is de passie die ze heeft. Want als leerkracht sta je niet alleen voor de klas. Je hebt het voorbereiden van de lessen, papierwerk, de vergaderingen, de studie. Want je moet je natuurlijk blijven verdiepen in wat je doet. En dat zijn niet altijd uren die ook betaald worden. Het lijkt wel relaxed om in de schoolvakanties vrij te zijn, maar schijn bedriegt. Want wie is er nu al in de zomervakantie bezig met knutsels voor Sinterklaas…

Wat dat betreft is het ook een deel vrijwilligerswerk wat je als juf doet en moet je er echt een passie voor hebben. Om bijvoorbeeld zelfs in je vrije tijd in het weekend cursussen te volgen die je zelf betaalt om maar een betere juf te kunnen zijn. En alsof je nog niet genoeg te doen hebt, worden er ook nog eens studenten begeleid zodat er ook in de toekomst iemand voor de klas staat.

Juist omdat dit de eerste jaren zijn van onze dochter ben ik extra blij dat ze zo’n goede juf heeft getroffen.

 

Volgende
Vorige

Comment ( 1 )

  • Wat leuk dat j de kleuterjuffen in het zonnetje zet! En naar mijn menig geheel terecht. Ook onze zoon heeft het gelukkig getroffen met 2 geweldige juffen die bereid zijn om net dat beetje extra zorg te beiden. Zij maken het verschil voor hem tussen speciaal en regulier onderwijs. Een dikke pluim voor de juffen!

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.