Sinds drie weken gaat onze dochter naar de peuterspeelzaal. Drie ochtenden per week; twee lange dagdelen van half negen tot half twee en op vrijdag van half negen tot twaalf. Het begin van een nieuwe fase. Dat is best een grote verandering voor haar, en voor ons. Niet alleen je ritme verandert, maar je krijgt ook te maken met ouderochtenden, explosie van taal en traktaties.

Vast ritme

Op de dagen dat ze naar de peuterspeelzaal gaat is ze tussen half negen en negen uur welkom. Er is een half uur inlooptijd waarbij er ook ruimte is voor ouders om even met het kind te spelen voor je gedag zegt. Om negen uur wordt je de deur uit ‘gebonjourd’ en gaan ze beginnen met een dagopening. Dan heb je een paar uurtjes om naar huis te gaan. Denk maar niet dat je veel kan doen, want op de terugweg loop je even langs de eendjes. Of even een boodschapje doen. Dat is wel een voordeel trouwens, zonder dit ritme kan het erg lang duren voor ik ‘s-ochtends zo ver ben om daadwerkelijk de deur uit te gaan. Is het zover dan is er altijd wel weer eentje die moet slapen. Nu ben je al aangekleed en buiten en heb je geen peuter bij je. Dan is het even de vaatwasser uitruimen, de wasmachine aan of de ontbijttafel nog opruimen. Baby na een fruithapje zo snel mogelijk naar bed, aangezien hij in de ochtend nog wel een vrij lange ruk maakt en hij anders wakker gemaakt moet worden. Dan heb je heel even de tijd om echt iets te doen; althans veel blijft er niet over met een of als ik werk twee slapende baby’s. Als er geslapen is, kan er nog even lekker quality time gegeven worden.

Dan is het tijd voor brood / pap en voor je het weet moeten de jassen aan, wandelwagen en draagzak om en wordt je weer verwacht om je kind op te halen. Vaak is ze dan zo moe dat ze alle kanten op stuitert, dus voordat je thuis bent… En dat terwijl de peuterspeelzaal in de straat achter ons zit. Dan is het snel nog even wat drinken en naar bedje toe. Na nog wat spelen is het ook weer babyslaaptijd. Kinderen weer uit bed, koken en weer een dag voorbij. Daarom laatst ook dat blogje over de sleur van alledag; steeds vaker hetzelfde ritme en echt iets doen kan niet omdat je altijd wel zit met een slapend kind. Gelukkig is manlief regelmatig op maandag vrij, in ieder geval als hij in het weekend gewerkt heeft, en haalt en brengt op die dag onze dochter weg. Erg fijn, want daardoor kan ik met baby en oppasbaby ook lekker op stap naar bijvoorbeeld de kinderboerderij.

Taalontwikkeling

Onze dochter gaat naar een locatie waar actief gewerkt wordt met een vve-programma. Veel kinderen op deze groep komen hier met een zogenaamde indicatie. Dat wil zeggen dat ze, vanuit het consultatiebureau of de huisarts, een brief hebben gekregen waarmee ze voorrang krijgen op de lijst. Dit kan zijn vanwege een taalachterstand, maar ook omdat er thuis geen broertjes of zusjes zijn. Op deze groep blijkt zij echter de enige te zijn zonder indicatie. Vanwege het vve-programma komen er ook veel kinderen met een andere culturele achtergrond naar deze locatie. Kinderen die thuis ook in een andere taal opgevoed worden en hier de beginselen van de Nederlandse taal meekrijgen om de achterstand op de basisschool zo klein mogelijk te maken.

Naast taal leert ze ook andere dingen, zo blijft ze nu, soms, staan voordat ze gaat oversteken en weet dat ze eerst heen en weer moet kijken. Kent ze een aantal tegenstellingen zoals licht en donker en merk ik dat door het vve-programma niet alleen haar woordenschat maar ook algemene kennis uitbreidt. Zo weet ze niet alleen maar haar oren aan te wijzen, maar kan ze ook uitleggen dat als je met iets rammelt je met je oren dat kan horen en wat hard en zacht is. Onze jongedame wordt nog eens een slimme meid.

Brievenpost

Gelijk de eerste dag kregen we al een brief mee met het vakantierooster voor het komende jaar. De eerste brief die dus op de koelkast beland.

Vorige week kregen we een ouderbrief meekregen waarin het eerste thema “?”bekend werd gemaakt, inclusief de woorden die daarbij komen kwamen we er achter dat er nog maar een woordje ‘schouder’ op deze lijst onbekend is. In de korte tijd dat ze gaat merk ik wel dat ze thuis ook veel meer taal begint te gebruiken om zichzelf te verduidelijken. Veel is nu ‘jouw’ of ‘mijn’, als ze iets wil hebben is het bijvoorbeeld ‘jouw’ en ‘dank’. Een combinatie van het ‘Die is voor jouw’ en ‘Dankjewel’. Ook bleek ze opeens de kleur wit te kennen.

Ouderochtenden

In het vooruitzicht hebben we ook nog eens de ouderochtenden. Een keer per maand wordt er een thema-ochtend georganiseerd op de peuterspeelzaal in samenwerking met een maatschappelijk hulpverlener. Met thema’s zoals; Veiligheid in het huis, welk speelgoed geschikt is voor je kind en meer van dat soort basale onderwerpen. Nu lijkt het me erg leuk om naar een thema-ochtend te gaan, maar, zeker gezien mijn achtergrond als pedagoge, twijfel ik sterk over de toegevoegde meerwaarde hiervan. Ik heb me echter voorgenomen om de eerste keer hier zonder verwachtingen heen te gaan en te zien hoe of wat.

Traktaties

Als je kind naar de peuterspeelzaal gaat krijg je ook te maken met het thema traktaties. Na anderhalve week was de eerste jarig. De hele groep werd getrakteerd op een Hello Kitty beker helemaal gevuld met snoepgoed. Gelukkig zat deze in haar mandje om mee te nemen naar huis. Er zat een doosje rozijnen in die ze mocht opeten  en daarna bracht ik een huilend kind naar boven dat ‘meer’ wou. Tijdens het slapen maar snel de lollie en ander suikergoed er uit gehaald. De gepofte rijst vind ik, voor een keertje, nog wel ok. Suikervrij hoeven onze kinderen echt niet te eten / drinken. Maar wel binnen grenzen. Nadeel vind ik ook dat ze daar alleen maar limonade krijgen. Ik vind het echter ook zielig als zij als enig kind een beker water krijgt.

Oudercommissie

Op de locatie waar onze dochter zit is momenteel geen oudercommissie. Best jammer, want zowel mijn moeder als schoonmoeder waren hier zeer actief in. Zelf ben ik ook opgegroeid met vrijwilligerswerk dus dit zou ik ook graag willen doen. Een oudercommissie moet echter bestaan uit minimaal drie ouders. Drie ouders van veertien kinderen, de kans is dus niet zo heel groot dat dat hem gaat worden.

Bacillen

En tot slot, laten we dit vooral niet vergeten. De bacillen die daar verspreid worden, ieder verkoudheidje, griepje of virusje wordt natuurlijk onderling doorgegeven. Het resultaat; hier in huis zijn we nu al drie weken verkouden. Er is geen ontkomen aan. Na de eerste week leek het beter te gaan, was het in het weekend weg. Totdat peuter maandag weer weggebracht werd. Ja hoor, daar kwam variant twee. De hydrofiele doeken en billendoekjes zijn momenteel dus niet aan te slepen.

Tot zover deze eerste evaluatie na drie weken peuterspeelzaal. Had ik er eerst nog wel twijfels over ben ik nu helemaal overtuigd. We hebben echt de juiste keuze voor onze dochter gemaakt. De peuterspeelzaal waar ze nu heen gaat is meer dan alleen maar leuk spelen en ‘laten we mama een paar uurtjes rust geven’. Ze ontwikkeld zich er ook echt. En dat maakt ons trotse ouders.

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
mamaliefde@gmail.com'

Latest posts by Linda (see all)