Dit is een van de discussiepunten tussen manlief en mij. Hij is meer van het gemak om in Nederland te blijven en voor mij komen de kriebels pas echt zodra we de grens zijn gepasseerd. Het maakt niet uit of dat naar het Noorden, Zuiden, Westen of Oosten is. Een andere taal, andere cultuur, andere gebruiken, andere omgeving het is gewoon anders. Dan dat wat je gewend bent. Voordat ik kinderen kreeg reisde ik de hele wereld over. Het liefste zo lang en ver weg als mogelijk. Ik genoot er van om echt nieuwe dingen te zien en ervaren. Met kinderen is dat toch anders. Dat is dan ook een van de grootste redenen waarmee ik manlief heb overtuigd om te kiezen voor een huwelijksreis naar Indonesië. Zijn eerste reis buiten Europa, en mijn, voorlopig, laatste reis buiten Europa. Tenminste, dat is natuurlijk afhankelijk van hoe snel er ook daadwerkelijk kinderen komen. Nu was het tijdens de huwelijksreis zelf al raak, maar voor hetzelfde geldt waren we nu nog flink aan het oefenen…

Lees ook: Wel of niet op vakantie naar het buitenland reizen met kinderen?

Waarom Nederland?

Toch kiezen we er in de praktijk voor om ‘veilig’ in Nederland te blijven. Je weet maar nooit, dichtbij huis en het is ‘makkelijk’ zijn vaak de grote argumenten om in Nederland te blijven. Waarom zou je ver weg gaan als je ook dichtbij huis kan blijven. Sterker nog, veel gezinnen kiezen er voor om thuis te blijven. Jonge kinderen maakt het toch niet uit of ze op vakantie gaan of niet. Op die manier kan je ze in een voor hun veilige omgeving verzorgen. Is er niet teveel anders aan het dagritme. Op zich een logische

Waarom buiten Nederland?

Zoals ik in de inleiding al schreef doet het buitenland gewoon iets met me. Al op het momentje dat je een bordje ziet dat aangeeft dat je over een kilometer een grensovergang passeert en bij het daadwerkelijk passeren een korte samenvatting van de snelheden. Daarnaast zie je het natuurlijk ook voor een deel terug in het landschap. Of je nu richting het Oosten rijdt en daar de glooiingen betreedt richting de Eiffel en Hunsruck. Of naar het zuiden en bij de grensovergang bij België de windmolens ziet. Naar het oosten heb je natuurlijk altijd te maken met een boottochtje, net zoals het moment dat je naar het noorden gaat. Het zijn fysieke kenmerken die aangeven dat er iets anders is. Ik weet niet wat het is, maar in het buitenland voel ik me gewoon veel vrijer.

Toch vraag ik me wel eens af, leuk dat ik het zo leuk vind. Maar hoe zit het dan met de kinderen? Ze houden hier nauwelijks herinneringen aan over, in ieder geval niet bewust. Dat zal hooguit blijven bij een aantal (flink aantal) foto’s waarvan ze later kunnen zeggen; “Kijk, toen was ik in Parijs”. Nu begint onze dochter wel op een leeftijd te komen dat ze gebeurtenissen kan navertellen. Dan begint ze opeens over iets uit het verleden. Ik vind dat altijd heel bijzonder, want dat zijn de eerste duidelijke tekenen dat haar lange termijn geheugen zich begint te ontwikkelen. En ze het kan reproduceren. Ik ben dus ook heel benieuwd of ze van de reis die we afgelopen weekend of vorige week met oma hebben gemaakt iets op school gaat vertellen. Het zal vast neerkomen op ‘Oma, bergen, bossen, ridders en prinsessen’. Vooral de prinsessenschoollessen van Prinsessia in Plopsa oefent ze nog iedere dag. Het liefste voor de spiegel!

En toch, ook buiten Nederland is het prima te doen om het dagritme van je kind te volgen. Bestemmingen en activiteiten te zoeken die aansluiten bij de leefwereld van je kind. En dan toch een klein beetje in overtreffende trap; want zeg nu zelf een boswandeling waarbij je de heuvel opklimt om vervolgens te genieten van een enorm mooi uitzicht is toch wel iets spectaculairder dan een boswandeling met een hunebed op het einde…

Lees ook: Landal Park Resort Eifeler Tor Duitsland ervaringen & review met tips in omgeving Naturpark Eifel

Waarom ver weg?

Er zijn ook gezinnen die van mening zijn dat je met een kind dezelfde bestemmingen kan bezoeken als zonder kinderen. Het reizen ziet er alleen iets anders uit. Je zult meer rekening moeten houden met het dagritme van je kind. Lange groepsreizen waarbij je van bestemming naar bestemming reist zitten er vaak niet in. Ten eerste omdat de groep dit niet altijd zal waarderen, tenzij het een familiereis is. En hoe je het went of keert, je bent toch meer onderweg dan daadwerkelijk op je bestemming. Het kan dan fijner zijn als je een vertrekpunt hebt, waarvan uit je op pad kan.

Als je naar een ander continent reist heb je toch ook vaak te maken met het vliegtuig. Tenzij je een paar dagen in de auto wilt zitten. Iets wat ik niet snel zie gebeuren met kinderen. Terwijl vliegen met kinderen, zeker met twee jonge kinderen, mij ook angst aan jagen. Twee kinderen die wegkruipen / weglopen. Twee autostoelen, twee buggy’s / draagzakken het is gewoon net allemaal even teveel van het goede. Zeker als je bedenkt dat je tegenwoordig steeds minder bagage mag meenemen. En een wandelwagen ook telt als bagage. Je wilt veilig reizen in het andere land dus is het handig om autostoelen mee te nemen. Misschien niet eens zozeer naar Amerika, maar naar andere streken zou ik dat wel doen. Het is voor ons zelfs de reden geweest om Portugal voorlopig van het lijstje te skippen. Want autostoelen huren vind ik toch een drempel. En in een maxi cosi passen ze ondertussen niet meer.

Lees ook: Vliegen met peuters, kleuters en baby’s; tips om je kind voorbereiden op (eerste) keer vliegen tot hoe bezig houden met speelgoed in het vliegtuig.
Lees ook: Praktische informatie; tips & tricks voor reizen naar New York / Amerika

Nee, wat dat betreft kunnen we maar beter gaan sparen. Want ik heb ooit, na een paar cocktails op een zonnig strand in Lombok geroepen dat ik als we 12,5 jaar getrouwd waren, onze kinderen daar mee hen wilde nemen. Dat lijkt me voorlopig vroeg zat. Want je weet maar nooit…

Gaan jullie ver weg met je kind, of blijf je toch liever dichtbij? 

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.