Het is weer zo ver, de kinderen mogen verkleed naar school. De jongens hebben hun outfit uit de verkleedkist gekozen en vol trots vertellen ze allebei aan de juf wat ze voorstellen. Voor het geval dat de politiekleren en de indianenkleren dat zelf nog niet duidelijk hadden gemaakt. We lopen verder door de klas in en er valt me iets op: de jongens zijn mooi verschillend verkleed. Er zijn brandweermannen, politiemannen, indianen, cowboys, draken… noem maar op. De meisje zijn vrij eentonig verkleed, namelijk als prinses. En oké, er zit wel verschil in wat voor jurk ze aan hebben. Maar hoe je het ook wendt of keert, het zijn allemaal jurken. De één nog rozer dan de andere. Het zette me aan het denken voor mijn eigen dochtertje. Moet ik daar iets mee als ze groter is? Moet ik haar later verplichten om in het politiepak van de jongens naar school te gaan als er een verkleedfeesje is?

Keurslijf

De laatste tijd is er een trend dat we de kinderen niet meer in een keuslijf van hun geslacht mogen dwingen. Ergens is het inderdaad ook een beetje gek dat men meisjes met ander speelgoed laat spelen als jongens. Ik heb eerst twee jongens en ons huis is tot aan de nok toe vol met auto’s en alles wat daar bijhoort. En als ik dan naar een vriendin ging die alleen maar meisjes heeft zag het speelgoed er heel anders uit.
In Scandinavië gaan sommige ouders behoorlijk ver in de gedachten dat je kinderen niet in het keurslijf van hun geslacht mag duwen. Er zijn zelfs kinderen waarvan de ouders het geslacht niet bekend willen maken, omdat ze vinden dat het kind zelf moet ontdekken of het zich een jongetje of een meisje voelt. Dit gaat natuurlijk wel ver. Maar toch klopt de basis van hun idee wel een beetje. Je mag best wel nadenken over wat voor speelgoed je je kind geeft, en hoe je ze opvoedt als het gaat over verschil tussen man en vrouw.

Jongensdingen altijd goed

Over een paar weekjes wordt mijn dochtertje één jaar. Feest natuurlijk, maar ik ben wel aan het nadenken wat ik voor haar wil vragen als cadeautjes. Mijn eerste gedachten gaan wel uit naar een pop. Maar ja, is dat wel verstandig? Ben ik haar dan niet in het meisjes keurslijf aan het proppen. Wordt ze dan in het gezin niet onnodig apart gezet doordat ze toevallig van geslacht anders is dan haar broers?
Hierover nadenkend probeerde ik me te bedenken in hoeverre ik had nagedacht over welk speelgoed ik in huis haalde voor mijn jongens toen ze kleiner waren. Ik heb zelf ballen en auto’s voor ze gekocht, zonder dat ik bang was dat ik ze in een jongenskeurslijf aan het proppen was. Dat is eigenlijk opvallend.

Blijkbaar is het volledig geaccepteerd als een meisje met jongensdingen aan het spelen is. Terwijl veel mensen het toch niet helemaal fijn vinden als hun jongetje het liefst met poppen in de weer is.

Vrouwelijke dingen alleen voor vrouwen

Je zou zeggen, we leven inmiddels in een maatschappij waarin beide geslachten gelijkwaardig zijn. Maar ergens voel je ook wel aan dat dat toch niet helemaal het geval is. Vrouwen trekken toch nog vaak aan het kortste eind. Zowel in de volwassenwereld als ook in de kinderwereld. Maar er zijn ook jongens die het eigenlijk niet leuk vinden om te voetballen, met auto’s te racen, vies te worden in de modder en hard te schreeuwen. Jongens die het liefste mooie roze sloffen aantrekken en een boek gaan lezen. Ook deze jongens trekken vaak aan het kortste eind.

Gelijke behandeling, verschil in geslacht

Als je puur biologisch kijkt naar de mensen kun je al vrij snel concluderen dat er twee verschillende soorten zijn, namelijk mannen en vrouwen. Er is verschil in de geslachten, en dat mag je ook wel laten zien. De maatschappij heeft ervoor gekozen dat bepaalde dingen bij een bepaald geslacht hoort. Zo hoort bij een jongen blauw, auto’s of ballen. En bij meisjes roze, poppen of nagellak. En er is wel een reden waarom de maatschappij hiervoor ‘gekozen’ heeft. Jongens vertonen over het algemeen net even wat ander gedrag dan meisjes. En veel jongens vertonen een duidelijke voorkeur voor alles dat rolt en rijdt. Terwijl meisjes toch over het algemeen andere interesses hebben.
Toch zou het super zijn als het verschil in waarden zou veranderen. Dat als een jongens graag met meisjesspullen zou spelen dat dat net zo geaccepteerd zou zijn als meisjes met jongensspullen spelen. Dat betekent dus dat de vrouwelijke eigenschappen op dezelfde waarde worden geschat als de mannelijke eigenschappen. Op die manier voelen meer kinderen zich geaccepteerd zoals ze zijn.

Verkleedpartij

Dus? Moet ik toch nog even naar de winkel om een prinsessenjurk te halen voor mijn zoontjes? Tja, misschien is dat geen slecht idee. Het principe van een verkleedpartij is dat de kinderen mogen zijn wie ze willen. Willen ze politie zijn? Dat kan. Willen ze een indiaan zijn? Dat kan. Willen ze een prinses zijn? Dat kan ook. Toch blijf ik er een klein beetje huiverig voor om mijn zoontjes in een prinsessenjurk naar school te laten gaan. Van mij mag hij. Maar ik ben bang dat hij dan uitgelachen wordt, en dat wil ik hem toch besparen. De maatschappij is er nog niet helemaal klaar voor om het vrouwelijke net zo te waarderen als het mannelijke. Meisjes stoer verkleden is prima, en de jongens kunnen altijd nog in het ‘raar’.

Cadeautjes kopen

Toch is het misschien geen gek idee om wat kritischer te kijken naar watvoor speelgoed we in huis hebben. En dan heb ik het niet over de hoeveelheid, dat kan wat mij betreft een stuk minder. Het gaat dan meer over wat voor soort speelgoed we in huis hebben. Misschien kan het assortiment wel wat breder. Dan hebben kinderen meer de kans om te kiezen en hun (eventueel verborgen) kwaliteiten te ontwikkelen. Dus in het geval voor mijn dochtertje: toch maar een pop. Auto’s hebben wel al, dus dan kan ze kiezen.

Mag jouw kind dragen wat hij / zij wil?

Kids dress up stockphoto from Shutterstock / varuna

Lees ook: Matching verkleedkleding groep / gezin
Lees ook: Carnavalskleding baby
Lees ook: Baby verkleedkleding
Lees ook: Verkleedkleding meisjes
Lees ook: Verkleedkleding jongens
Lees ook: Zelf verkleedkleren maken
Lees ook: Verkleden niet alleen leuk met Carnaval

Geke Douw

Ik ben Geke, getrouwd met mijn jeugdliefde en mama van twee heerlijk ondernemende jongens (2012 en 2014) en een schattig maar minstens zo ondernemend meisje (2018).
Ik ben bijles docent exacte vakken en blogger. Neem gerust een kijken op www.nietvolgensboekje.nl !
Geke Douw