Afgelopen weekend brachten we door op het vakantiepark van Duinrell. Nu zit daar een Italiaans buffetrestaurant en dat leek me wel handig voor de zondag. Dan hadden we geen afwas, konden we daarna door naar huis rijden en waren we met zijn viertjes. Echter bleek zondagmiddag dat dit restaurant op zondag gesloten is. De rest van het weekend had ik me er wel op verheugd dus dan tijd voor plan b. Uiteindelijk met behulp van het appgroepje met ‘lokale’ bloggende moeders kreeg ik de tip voor Eten&Zo in Zoetermeer. Hier zat vroeger de bekende discotheek Locomotion. Tijdens zo’n etentje krijg je een hoop indrukken te verwerken, daarom dat ik in navolging van Lisette een blogje schrijf met de gedachten tijdens zo’n diner. 

Lees ook: Zuid-Holland met kinderen wat te doen? Leukste activiteiten, goedkope uitjes, bezienswaardigheden en tips dagje uit

Bij aankomst

  1. Locomotion; kom ik daar toch nog een keertje binnen (vroeger nooit geweest).
  2. Is de zoveelste discotheek die er niet meer is, zal dat komen doordat mensen nu sneller naar een festival gaan of zal de ophoging van de leeftijdsgrens dat er alcohol geschonken mag worden de befaamde laatste druppel zijn geweest omdat er toch een vrij jong publiek kwam?
  3. Wat een grote parkeerplaats.
  4. Dat wordt parkeren in de volle zon.
  5. Wakker worden dame en heer (achterin, waren in slaap gevallen).
  6. Gelukkig hebben ze geslapen, hopen dat ze het toch volhouden.
  7. He, Chinezen achter de balie. Zal het toch een Chinese / wokrestaurant zijn?
  8. Zullen we meteen moeten betalen of achteraf?
  9. Met bonnetje met nummer daarop in de hand, en nu?
  10. Oh, gelukkig we hebben iemand die ons het tafeltje wijst.

Aan tafel (1)

  1. Waarom zitten we in de andere zaal en niet die van de keuken?
  2. Wat veel tafeltjes.
  3. Wat een leuk decor, zal dat ‘nieuw’ zijn of nog van toen het een discotheek was. (Later las ik dat dit zo is gebleven en er alleen een nieuwe vloer in is gelegd.)
  4. Wel of geen kinderstoel, hm, misschien is 1 toch wel handig ook al zitten ze daar thuis niet meer in.
  5. Oké, we zitten. Meteen maar voor de eerste ronde gaan.
  6. Eerst maar eens drankjes, ook voor zoonlief die bij papa bleef wachten.
  7. Wow, ze hebben zelf munt en citroen etc. bij de drankbar staan. Dat wordt cocktails mixen.

De eerste ronde

  1. Hm, er staat daar pannenkoeken maar ik zie ze nergens. En ook geen pizza’s. (later bleek dat je er om moest vragen)
  2. (Na een rondje lopen). Dan gaan we toch maar voor de patatjes en snacks. Direct maar een bord vol scheppen voor dame en heer en twee kleine bordjes meenemen.
  3. Oké, die zitten, nu ik. Oh wacht, manlief wil ook. Vooruit omdat het Vaderdag is.
  4. Hm, ik hoor luide kinderstemmen maar zie ze niet. Bijzondere akoestiek. Ah, daar is iemand jarig, kijk alle tafeltjes in de buurt zingen mee. Gelukkig, nu is het een stuk stiller daar aan tafel.
  5. (Nadat manlief had opgeschept en weer zat). Hm, laat ik maar beginnen met een soepje, aangezien ze Chinese tomatensoep hebben (echt al jaren mijn favoriet). En dan ook nog eens met ‘toppings’.
  6. Hé kroepoek, ik zal wel een bakje vullen want dat lusten de kids ook wel.
  7. (Weer terug aan tafel) Maar goed dat ik een schaaltje heb gevuld, waarom wel kroepoek maar hebben ze nog nauwelijks iets van hun bordje?
  8. (Na vraag van manlief of ik glas wijn wil, je krijgt namelijk twee muntjes voor alcoholische dranken) Hm, vooruit één glaasje dan.
  9. Dit is geen zoete witte wijn, veels te warm. Jammer. Dan maar zonder alcohol, ook prima.
  10. Nog maar flesjes drinken halen voor de kinderen, we hebben er tenslotte voor betaald ;-)

De tweede ronde; dessertbuffet

  1. (Zoonlief had gehoord dat er toetjes waren en wilde dus niet meer eten). Als mama haar soep opheeft gaan we wel voor een toetje. Wil je geen vlees eten?
  2. Pedagogische opvoeding van eerst je bordje leeg eten en daarna toetjes komt een andere keer wel weer.
  3. Waarom kunnen andere kinderen wel gewoon een stukje maiskolf opscheppen of wat vruchten? Misschien toch wel wat meer proberen uit te leggen.
  4. Wow, wat veel toetjes. Wat lief dat hij het zelf wil doen, maar goed dat hij er net niet bij kan.
  5. Cool, ze hebben een chocoladefontein. En wat voor één! Dit is wel echt een heel gave en weer eens wat anders. Straks maar terugkomen met telefoon om foto te maken.
  6. Zal ik hier wel of niet over schrijven?
  7. Nu maar zelf voor het hoofdgerecht gaan. Ah, toch maar een pizza. Moet dit doorgaan voor lasagne? Nou vooruit, omdat ik me zo had verheugd op Italiaans.
  8. Wat veel Aziatische (Indonesisch, Chinees en Japanse) gerechten, waar zijn die andere wereldse keukens? Dus toch gewoon een veredelde Chinees. Jammer, had me zo verheugd op de Italiaanse keuken.
  9. Oh wacht, daar heb je witlof met kaas, lasagne en een grillbuffet.
  10. Wat is het hier druk, dan maar opscheppen en niet wachten op een life cooking.
  11. Dit wat voor lasagne door moet gaan is wel echt heel erg lekker! Wel vooral veel gehakt en kaas.
  12. Op de pizza zit ook al vooral veel kaas. Zou dit huisgemaakt zijn of als margherita ingekocht en daarna belegd?
  13. Wel slim, kaas vult goed dus dan zit je sneller vol en eet je minder.

Aan tafel (2)

  1. Hé, we hebben buren gekregen.
  2. Oké, de bordjes kunnen dus nog voller (nadat een buur terugkwam, nee, ik kijk niet, maar zijn tafelgenoten maakten opmerkingen in de trand van ‘past er nog meer op’ ‘jij hoeft maar één keer te lopen’ etc. dus ja dan kijk ik toch even om).
  3. Valt ze nu in slaap aan tafel of niet?
  4. Misschien toch ook maar voor haar een kinderstoel vragen. Oh zei ik dat nu hardop tegen manlief die aangeeft nog wat drinken te willen halen.
  5. (Als man komt om tafel af te ruimen, vraag ik om kinderstoel) Kijk, hoef ik niet op te staan of op manlief te wachten.
  6. Waarom gingen we hier ook alweer heen na een weekendje weg. Ik ook altijd met mijn spontane ideeën. We hadden beter gewoon pizza’s kunnen bestellen en een andere keer hier kunnen komen.

De speelruimte

  1. Hm, ik had toch gelezen dat hier een speelruimte was. Even vragen.
  2. Oké, in de andere zaal. Jammer, ze wisten bij reserveren dat ik met kinderen kwam. Eigenlijk zouden ze alle gezinnen met kinderen in dezelfde ruimte moeten zetten. Zie je, er zijn gewoon vierpersoonstafels vrij.
  3. (Lopen langs chocoladefontein, dit keer met telefoon). Even foto maken.
  4. Ah, zelfs met krukje kan ze er net niet bij. Misschien maar goed ook.
  5. Wat is je mond eigenlijk vies, waarom zag ik dat net niet.
  6. Hm, als je mond vies is heb je dus toch iets gegeten.
  7. Na drie keer vragen, ah eindelijk gevonden.
  8. (Met glas drinken in de hand) even bordje lezen met regels, ah daar was ik al bang voor dat drinken niet mocht. Dan maar laten staan.
  9. Eerst schoenen uit.
  10. Kijken waar dochterlief is gebleven (haar had ik eerst gebracht, maar werd gebeld door manlief dat zoonlief ook graag wilde spelen). Natuurlijk, die zit voor de tv.
  11. Eigenlijk zouden ze hier een medewerker moeten hebben. Dan kunnen de ouders gewoon blijven zitten.
  12. Wel gaaf meerdere toestellen. Maar allemaal net niet eigenlijk. Ach, de kinderen vermaken zich wel.
  13. Ja, je kan het wel zelf. Gewoon proberen. Vijf minuten later; zie je nu wel hij kan het wel.
  14. Dit is niet zo gezellig als je met je gezin uit bent, blijft er één alleen zitten.
  15. Waarom is die vader aan het uitvallen tegen dat kind. Is toch niet die van mij?
  16. Gelukkig zijn het niet mijn kinderen die zo keihard gillen. Er is een wonder gebeurd.
  17. Gelukkig zijn die van mij niet de enige die gillen.
  18. De gemiddelde leeftijd van de kinderen die hier spelen is wel heel hoog.
  19. Oké, klaar met spelen. We gaan weer terug aan tafel. Hopelijk eten jullie nog wat.

De derde ronde

  1. (Tijdens het terug lopen). Ah, die ouders hebben hun kind ook gewoon aan tafel met een filmpje. Niet eens zo’n slecht idee.
  2. Zou mijn accu nog wel vol genoeg zijn?
  3. Hé, ze hebben raketjes bij het ijsbuffet. Dat lusten ze vast wel.
  4. Ah, manlief heeft zijn telefoon ook weer gevonden en zich wel vermaakt.
  5. Hé, wat is de tafel leeg.
  6. Gelukkig ze zitten weer. Nu zelf ook maar voor een dessert gaan.
  7. Ohoh, ik kan niet kiezen.
  8. Lekker al die smaakjes ijs, straciatella is wel lekker. Jammer geen citroen.
  9. Ah flesjes met saus; hoef ik niet te kiezen tussen straciatella en chocolade.
  10. Ah wat veel dips, oeps keuzestress.
  11. (Tijdens het teruglopen kom ik langs een tafel waar iemand uitlegt dat ze voor 2,5 uur heeft betaald en je in die tijd onbeperkt kan eten) Kijk, die willen er ook zoveel mogelijk uithalen.
  12. Eigenlijk is dit ook heel geschikt als een x-gedachtenblogje zoals Lisette had geschreven over Center Parcs. Vanavond maar vragen of ik haar idee mag jatten.
  13. (Natuurlijk, poppen nu de gedachten die ik vooral maar niet moet vergeten in me op. Dus, herkenbaar voor bloggers gedachte) waarom heb ik nu geen laptop bij me om deze gedachten meteen uit te typen ;-)

Naar het toilet

  1. Die telefoon was niet eens zo’n slecht idee, ze eten nu ongemerkt wel. Had ik eerder moeten doen.
  2. Nou vooruit, als je nog een raketje wilt. We zijn er tenslotte voor niets. Ik loop wel, want moet toch naar het toilet.
  3. Wow, die toiletten zijn ook al zo gaaf ‘gedecoreerd’.
  4. (Nadat ik een andere vrouw een moeder met kind hoor uitleggen dat zij haar kind op het verlengde van de wastafel heeft verschoond). He, dat is wel minder dat ze geen verschoonruimte hebben. Ze geven in de beschrijving aan ingespeeld te zijn op kinderen en speciaal buffet, prijzen en speelruimte te hebben, maar een verschoonruimte…
  5. Er zijn dus mensen die hier regelmatig komen, dat is op zich wel goed teken.
  6. Oh wacht, raketjes vergeten. Nog een keer.
  7. Hé, wat is het hier nu rustig. Nu zijn er geen rijen meer.
  8. Oké, ze hebben nu met zijn drieën (kinderen & man) vijf raketjes op; laat ik maar geen suikerklontjes gaan tellen. Daar wordt ik niet heel gelukkig van.
  9. Hm, nu denk ik ook al in suikerklontjes. Wel effectieve campagne.
  10. Komt het dan toch ooit nog goed met mij?
  11. Netjes dat de bakken nog wel allemaal vol zijn. Dat is in andere restaurants wel eens anders.

Naar huis

  1. Hé, het is acht uur. Hebben we toch bijna 2,5 uur binnen gezeten. Had ik niet verwacht.
  2. Zelfs bij de kassa hebben ze niet alleen pepermuntjes, maar ook lollies en zuurtjes. Ik zal er wel drie meegrijpen voor de kinderen en manlief.
  3. Ik zal wel rijden, manlief heeft drie biertjes op en lijkt ook zo in slaap te vallen.
  4. Hopelijk slapen ze goed vannacht en zijn ze morgen niet te moe na zo’n weekend en laat naar bed. Gelukkig voor komend weekend nog geen plannen.
  5. (Na afloop) Nu snap ik waarom ze dit geen buffetrestaurants meer noemen maar ‘all you can eat’ het is echt een soort wedstrijdje om zoveel mogelijk in zo’n kort mogelijke tijd op te eten.
  6. Ik weet niet of ik dit snel nog een keer zal doen.
  7. Maar heb nog steeds wel zin in een Italiaans buffetrestaurant.
  8. Komt vast omdat ik toen in Europapark met amandelontsteking zat. Als ik toen gewoon had kunnen eten.

Noot: Dag daarna bleek dat zoonlief niet alleen moe was maar ook iets onder de leden had en daarom nauwelijks gegeten. Maar goed ook want het kwam er zo weer uit.

Gaan jullie wel eens eten in zo’n buffetrestaurant? Wat vinden jullie daarvan?

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
mamaliefde@gmail.com'