Dat was de tip die voorbijkwam in een topic op Facebook. De vraagsteller zat met een tweejarig kind die de hele dag dreinaanvallen had en niet meer wist wat ze moest doen. Voor veel ouders van peuters zijn die buien herkenbaar, dat je kind gewoon ontroostbaar is, je het hele rijtje van luiercheck, honger, dorst, moe, aandacht, pijn, afleiden en ga zo maar door hebt afgelopen maar er gewoon niets helpt. Toch zit er iets dwars, en dat is frustrerend voor het kind en voor de ouder.

Lees ook: Hoe lang je baby laten huilen?
Lees ook: Kindermishandeling; signalenlijst, wat is kindermishandeling psychisch of fysiek en verplicht melden vermoeden

Voor de peuter omdat hij blijkbaar niet in staat is om duidelijk te maken wat zijn behoeften op dat moment zijn. Waarom hij zich zo gedraagt en wat daaraan gedaan kan worden. Voor jou als moeder omdat niemand zijn kind graag zo verdrietig ziet en je baalt dat je blijkbaar niet kan helpen. Soms gaat het na vijf minuten over, is het kind gewoon even verdrietig en wordt het daarna weer afgeleid door iets wat ze zien en is het klaar. Maar dat kan ook een paar dagen duren. Zodat je gewoon echt niet meer weet hoe of wat. Grote kans dat je humeur er ook niet beter op wordt, en dat weer via een vicieuze cirkel terechtkomt bij je kind.

Veel ouders spraken moed in en herkenning uit. Er kwamen tips voorbij. Waarvan er toch wel eentje opviel. Namelijk je kind onder de koude douche zetten om af te koelen. Daar schrok ik toch wel heel erg van en dan gaat het mij nog niet eens om de vraag of het kindermishandeling is of niet. Oké, ‘vroeger’ was dit nogal gebruikelijk. Waarschijnlijk heeft het nut gehad, maar zal je het ook nooit meer vergeten. Maar om het daarom te doen? Het gaat om een kind van twee!!! Dat kan duidelijk nog niet communiceren wat er is. Heel lastig, maar dat hoort erbij op die leeftijd. Om het daarom dan maar onder de douche te zetten? Wat voor boodschap geef je daarmee af?

Lees ook: Gaslightning; symptomen herkennen, omgaan met gasligting binnen relatie

Ik snap het idee hoor, letterlijk even afkoelen. Door je kind onder de koude douche te zetten creëer je een soort schokreactie. Waardoor het even de situatie (woede / verdriet / pijn) vergeet en dus zal stoppen met huilen. Missie lijkt misschien geslaagd. Maar of het echt effect heeft? Ja op korte termijn wel. Maar een kind heeft een kort termijngeheugen en op die leeftijd functioneer jij nog als het geweten. Zodra je niet in de buurt bent zal je kind het gedrag dus herhalen. Of juist nog tegendraadser worden om zich tegen je af te zetten. Het lijkt misschien alsof het kind het dan weer vergeten is, maar echt vergeten doet het nooit.

Je gebruikt onder de douche zetten dan als een straf, wat is er mis met op de trap zitten / in de gang? Dan geef je je kind ook een time-out. Nu maak je min of meer misbruik van de machtspositie die je hebt als ouder. Door een straf te geven waar het niet tegen kan protesteren.

Zelfs als je kind ouder is zou ik het nooit doen. Ongeacht de leeftijd van je kind vergeet het dat nooit meer. Hoeveel je het ook compenseert met liefde of wat dan ook. De herinnering zal altijd blijven. Wellicht op de achtergrond, tot op een dag dat je kind zelf kinderen heeft en in die situatie zit.

Lees ook: 13 tips om je baby te troosten

Niet als straf

Als een kind letterlijk oververhit raakt, en je echt niet meer weet hoe je dat moet afremmen, werkt afkoelen onder de douche echt. De lichaamstemperatuur neemt af en vergroot de kans dat het kind weer tot z’n positieven komt. Het is dan wel verstandig om zodra het kind weer aanspreekbaar is te troosten en uit te leggen dat het geen straf is maar je het doet om te helpen. Zoals in dit voorbeeld van MeervanMir

Latest posts by Linda (see all)