Wie kent ze niet? Janneman Robinson; het jongetje dat speelt in het Honderd Bunderbos met Poeh en zijn vriendjes. Een bekend verhaal dat al lang meegaat. Na de vele teken- en animatiefilmpjes die er zijn gemaakt, is er nu door Disney zelfs een echte live-actionfilm gemaakt. Dat wil zeggen dat er echte acteurs aan meespelen en de knuffels tot leven komen. We waren uitgenodigd voor een persvoorstelling in Amsterdam, met na afloop een echte Engelse high tea. Aangezien buiten de temperaturen flink opliepen was het heerlijk om binnen een filmpje te kijken!

Het verhaal van Janneman Robinson & Poeh

Janneman heeft een afscheidspicknick met zijn vriendjes, hij moet namelijk naar kostschool. Daar heeft hij moeite om zich aan te passen en tekent graag, dan overlijdt zijn vader en is hij de ‘man in huis’. Er wordt een sprong in de tijd gemaakt en hij woont nu in Londen waar hij Evelyn ontmoet en met haar trouwt, terwijl hij in het leger zit wordt zijn dochter geboren. Na de oorlog worden ze herenigd en gaat hij aan de slag op de efficientieafdeling van een kofferfabrikant. Daar krijgt hij te horen dat er bezuinigd moet worden omdat anders de fabriek gesloten wordt. Hij voelt zich verantwoordelijk voor zijn medewerkers en ondanks dat hij een weekend met zijn vrouw en dochter naar het platteland zou gaan waar hij vandaan komt, stort hij zich op zijn werk.

Terwijl hij schuilt in een park voor de buurman komt daar Poeh tevoorschijn, die is op zoek naar zijn vriendjes en wil graag hulp van Janneman Robinson. Die heeft daar helemaal geen tijd voor en probeert hem zo snel mogelijk terug te brengen naar het Honderd Bunderdbos en moet daarvoor naar het platteland waar zijn vrouw en dochter zijn. Lukt het Poeh om zijn vrienden terug te vinden? En lukt het Janneman Robinson om in de ‘echte wereld’ zijn afdeling te redden?

Leeftijdsadvies

Het leeftijdsadvies van 6 jaar is naar mijn mening niet voor niets gegeven, echt eng of spannend is het niet maar er zitten wel een paar heel emotionele momenten in en beide kinderen kropen een paar keer heerlijk dicht tegen me aan of op schoot. Toch wilden ze alles blijven zien. Mijn dochter (van 6) ging ook echt helemaal op in het verhaal en had hier soms meer moeite mee dan zoon (van 4) die nog niet alles meekreeg en zo af en toe heerlijk kon lachen als er iets grappigs gebeurde.

Wat vonden wij er van?

In het begin wordt je meegenomen naar de jeugd van Janneman Robinson tot hij vertrekt en naar kostschool moet en te horen krijgt dat zijn vader overlijdt. Ik heb me toen wel afgevraagd waarom, maar voor later in het verhaal is het wel goed om te ‘begrijpen’ waarom bepaalde ontwikkelingen tot stand zijn gekomen. Zelf vond ik het vooral ook heel herkenbaar. Oké, we leven niet meer in de naoorlogse periode waarbij de mannen werken en het geld binnenhalen en de vrouwen thuis voor de kinderen zorgen. Maar de vraag om aandacht van kinderen en het familieleven in plaats van constant te werken, werken, werken is zeer zeker van alle tijden. Het blijft lastig om daar een evenwicht in te vinden. Zelf stoei ik er nog iedere dag mee en daarom greep dit me ook nog best wel aan. De rest van de dag heb ik dus nauwelijks achter de laptop gezeten en hebben we ’s avonds een slaapfeestje gehouden beneden. Iets wat ik al een tijdje wilde doen en zeker omdat het die avond zo warm zou blijven een perfect moment.

Daarnaast speelde het nog een rol dat Madeline haar best moest doen om naar kostschool te gaan in plaats van heerlijk te spelen. Waar de moeder het niet altijd mee eens was, ook dat zie je in de huidige maatschappij terugkomen. Kinderen zijn tot slot maar één keer kind en we kunnen wel proberen om ze onder druk te zetten om later een goede carrière op te bouwen, maar wat is er mis met genieten en plezier maken? Als ik naar mijn eigen kinderen kijk hebben ze daar veel meer aan en leren ze in die ontspannen situaties veel meer en verleggen ze makkelijker hun grenzen omdat er geen druk op staat. Waarom zouden we ons bezig moeten houden met allerlei testen?

Naast dat het gewoon een mooie film is om te zien, al is hij in het begin wellicht iets traag, zit er dus ook een heel mooie boodschap in verwerkt. En daarom een aanrader voor zowel de kinderen als ouders om te gaan bekijken!