Ik kan het selluf

Kinderen, ze blijven je verbazen. Denk je dat je het met de één allemaal wel hebt gezien, komt de volgende. Die even laat zien dat geen enkel kind hetzelfde is. Of dat nu gaat met op het potje plassen, dat ze opeens zelf willen en beginnen met plas ophouden om het op het potje te doen voor een sticker, of het aantrekken van de jas.

Zo was onze dochter twee jaar en kon ze al zelf haar jas aantrekken. Oké, met dicht doen van de rits heeft ze nog steeds moeite. Zoonlief laat even zien dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is, hij blijft maar weigeren om het zelf te proberen. Ik probeer het regelmatig, met als gevolg dat hij zich krijsend op de grond gooit omdat hij het gewoon niet wil proberen. Met als gevolg een worstelpartij om hem toch in die jas te krijgen. In de zomer nog niet eens zo’n probleem, maar in de winter laat ik hem toch echt niet zonder jas naar buiten gaan.

En dan, tot mijn grote verbazing als ik hem wil helpen is dat ook niet goed. Hij wil het ‘selluf doen’. Natuurlijk, geen probleem, graag zelfs! Dus ik leg zijn jas neer en kijk met open mond hoe hij in één keer zijn jas aantrekt. Zonder oefening of wat dan ook, alsof hij nooit wat anders heeft gedaan. Natuurlijk een hele serenade aan complimenten gebracht dat hij zo groot is en die avond even aan papa laten zien en trots dat hij was. Nu was hij een ‘grote jongen’. De volgende dag op de peuterspeelzaal ook even laten zien, dit ging wel iets wijfelend, maar ook daar doet hij het nu.

Het valt me ook op dat hij met andere dingen, zoals het oefenen voor zindelijkheid, maar ook qua taal een soort van sprongetje heeft gemaakt. Hij wil nu van alles zelf doen en dan mag ik hem niet helpen.

Al staan daar toch ook wel ‘terugvallen’ tegen over. Zo wil hij niet altijd meer alleen naar beneden en moet hij getild worden of moet ik hem helpen met eten. Terwijl hij erg goed met lepel of vork kon eten.

Achja, nog een jaar voor hij naar school gaat. Tijd dus om ook alvast verder te oefenen met uit- en aankleden.

Volgende
Vorige

Comments ( 2 )

  • Selluf doen is altijd een goed teken van groot worden. Hier merkte ik laatst dat de jongste zich prima helemaal selluf kan aankleden. Nadeel is alleen dat zodra ze mij in het vizier krijgt, er veel dingen opeens niet meer selluf kunnen 😉

  • Weet je wat leuk is, is dat dat selluf doen jarenlang doorgaat. Mijn puberdochter heeft het ook, weliswaar op een hele andere level, maar het bewijzen dat ze mij bij bepaalde dingen niet nodig heeft. En dan, tussen de bedrijven door, zien dat ze nog wel echt een kind is dat wél degelijk nog d’r moeder nodig heeft. Mooi vind ik dat.

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top // and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.