Uiterlijke schijn bedriegt, vanaf de buitenkant ziet het er soms uit alsof het bij een ander gezin allemaal fantastisch gaat. Maar schijn kan soms bedriegen, wie weet wat er achter de gesloten deuren plaatsvindt… Dat wil niet zeggen dat je meteen je kind moet mishandelen, maar er zullen vast dingen zijn die je niet deelt omdat er altijd een discussie op volgt. Of dat nu borst- of flesvoeding geven is, wel of niet vaccineren, wel of geen foto’s op social media, veel of weinig cadeautjes geven. Het maakt niet uit. Op die discussie, en het, vaak ongevraagd, advies zit je vervolgens niet te wachten. Terwijl het soms juist heel erg fijn is als je daar gewoon open in kan zijn. Eerder deelde ik al twee blogs met tien bekentenissen van een moeder. Toen ik deze challenge / tag bij Mar-Joya zag wist ik dat ik hier ook iets mee wilde doen. Daarom dus bij deze 10 x ik ben zo’n moeder die… bekentenissen. Ik ben erg nieuwsgierig naar wat jullie herkennen of naar jullie eigenschappen!

Lees ook: Waar bemoeit u zich mee? Over ongevraagd advies

1. Haar kinderen soms wel eens teveel tv laat kijken

Zelf ben ik opgevoed met maximaal een uur per dag, en dat hoor ik ook regelmatig bij leeftijdsgenoten. Nu zijn de adviezen rondom schermtijd niet heel veel veranderd. Toch zitten er dagen tussen dat die limiet ruimschoots overschreden wordt en de hele dag de tv aanstaat. Niet eens zozeer op de achtergrond, maar dat er ook echt gekeken wordt. Of het nu filmpjes zijn op Netflix, Disney Jr of Nick Jr. Soms ‘moet’ je wel. Al heb ik wel het voornemen om als beide kinderen naar school gaan de BSO te proberen. Al zit daar een wachtlijst op.

2. Samen slapen met de kinderen

Ja, wij slapen samen met de kinderen. Dat deden we al toen ze nog een baby waren, met een babysleeper naast ons bed. Zo heeft onze zoon bijna een jaar bij ons op de kamer gelegen, al komt dat ook omdat er een pleegkind in zijn kamer sliep. Nu is dat niet iedere nacht. Maar soms wel. Niet alleen als ze ziek zijn en gewoon even een knuffel van mama en papa nodig hebben, maar ook als ze niet kunnen slapen. Soms komen we boven en dan blijkt dat er één in ons bed is gekropen. We proberen het altijd wel, maar als ze heel erg onrustig zijn en gaan spelen dan verhuizen we ze toch naar beneden. Anders slapen we zelf niet, en daar worden wij niet vrolijker van en hebben zij ook geen baat bij.

3. Zelf laat uitzoeken

Zelfstandigheid en zelfredzaamheid vinden wij erg belangrijk. Dus laten we heel veel de kinderen eerst zelf uitzoeken. Of het nu gaat van druifjes pakken uit de koelkast, of kleding aantrekken. Eerst proberen en dan pas mama of papa vragen. Want natuurlijk als iets niet lukt dan helpen we wel. We laten ze echt niet helemaal aan hun lot over.

4. Niet direct verschonen

Dit zal vast commentaar opleveren, maar ja ik verschoon niet altijd de kleren. Bijvoorbeeld als we bezig zijn met zindelijkheidstraining en er in de broek wordt geplast. Ik zit er niet op te wachten om ieder uur nieuwe kleding aan te trekken. Dus als we thuis zijn lopen ze wel eens in een natte broek. Of gaat hij gewoon uit en lopen ze in hun blote kont, is de drempel om naar de wc te gaan ook meteen een stuk kleiner.

Lees ook: Zindelijkheidstraining peuter; welke leeftijd en wanneer begin je daarmee?

5. Geen aandacht heeft voor de kinderen

Het nadeel van thuis werken is dat de kinderen vaak ook thuis zijn, en hoeveel je dat ook probeert om in te passen in het dagritme, soms ontkom je er niet aan. Ook omdat ik het bloggen zo ontzettend leuk vind en het voor mij iets is zoals anderen gaan verven of een boek lezen. Maar soms ben ik dan ergens in verdiept dat de kinderen even moeten wachten voor ze weer aandacht krijgen.

6. Vergeet vitamines te geven en tanden poetsen overslaat

Ja, heel slecht ik weet het. Maar mijn kinderen hebben niet netjes tot hun vierde jaar hun vitamines gekregen. De eerste drie maanden nog wel maar daarna… Ik vergat het wel eens ook al probeerde ik het nog zo in te bouwen in het dagritme. Dat geldt ook voor tandenpoetsen, zeker als het ‘drama’ is en ik ze gewoon snel op bed wil hebben liggen schiet dat er wel eens een keer bij in.

7. Schreeuwt tegen de kinderen

Ik ben ook maar een mens en heb zo mijn grenzen. En als daar overheen gegaan wordt, ik te weinig heb geslapen en mijn geduld op is, ja dan is mijn lontje snel op en kan ik wel eens gaan schreeuwen tegen ze. Ik weet het, het is niet het beste en ik heb er vaak ook daarna spijt van. Maar soms… dan wil je de kinderen gewoon het liefst even achter het behang plakken. Of je partner, maar is die niet thuis waardoor je onbewust de frustraties afreageert op de kinderen. En oh, wat ben ik soms opgelucht als ik de buurman hoor schreeuwen. Dan voel ik me niet alleen ;-)

8. Van uitslapen houdt

Ja, ik houd van uitslapen en mijn man ook. Op vrije dagen dat we geen afspraken hebben liggen we dan ook het liefste tot negen uur (of langer) gezellig in bed. Van slapen komt er niet altijd wat, want dat is het nadeel van een biologische klok. Toch is het heerlijk om gewoon te kunnen blijven liggen. Soms is manlief wel wakker en neemt dan de kinderen mee naar beneden, of bakt verse croissantjes voor een ontbijt op bed. Want dat hoeft echt niet alleen op Moederdag. De kinderen vinden het ook heerlijk en kruipen graag bij ons in bed. Voor een knuffelsessie, met een boekje of puzzel of om een filmpje te kijken.

9. De kinderen een hele dag op sleeptouw neemt

Ik ben niet iemand om stil te zitten of de hele dag binnen te blijven. Dus ga ik er graag op uit. Of dat nu in de buurt is naar de waterspeeltuin, strand of het bos of als we voor de blog op stap gaan om een uitstapje te testen. We nemen de kinderen regelmatig mee; naar attractieparken zoals Julianatoren, de dierentuin maar ook het museum. Zelfs in het Rijksmuseum zijn ze al geweest. En omdat manlief buitenshuis werkt en een onregelmatig rooster heeft ga ik ook regelmatig alleen met beide kinderen op stap. Soms wel pittig met een peuter en kleuter. Maar het gaat gelukkig steeds beter. Ook op vakantie blijven we niet de hele dag op de camping, maar gaan we graag op stap om iets van de omgeving te zien.

10. Foto’s van hen op social media plaatst

Niet alleen als blogger, maar ook voordat ik begon met bloggen deelde ik graag foto’s op social media. Op Facebook deelde ik het liefste de ene na de andere foto, zeker bij de eerste. Want in mijn ogen was mijn baby de mooiste en liefste van de hele wereld. Een tijdje later heb ik er toch een aantal verwijderd, kwam ik van mijn roze wolk af en was ze echt niet zo mooi als toen ik door de roze bril keek.

Nu is het grappige dat nu ik blog ik eigenlijk veel minder foto’s deel. Of in ieder geval ik ben er een stuk bewuster van geworden. In het begin gebruikte ik wel veel foto’s van de kinderen, maar omdat de lezersaantallen sterk gegroeid zijn en ik sommige foto’s echt afschuwelijk vind, gebruik ik steeds vaker stockfoto’s. Alleen nog bij uitstapjes en weekoverzichten zie je die foto’s terug. Ook omdat ze ouder worden en hun privacy meer wil waarborgen. Dezelfde reden als waarom ik hier geen voornamen gebruik. Wel probeer ik iedere dag een foto te zetten op Instagram.

11. Heel veel van haar kinderen houdt

Ondanks alle puntjes van hierboven, en alles wat ik niet heb opgeschreven zoals dat ik bijvoeding ging geven naast de borstvoeding op advies van consultatiebureau omdat ze te licht waren waardoor ik dat minder lang vol hield dan gehoopt en overstapte op flesvoeding etc. Houd ik ontzettend veel van mijn kinderen. Zij zijn het mooiste dat me is overkomen. Dus zelfs als ik mijn eigen grenzen heb bereikt of iets doe waarvan ik achteraf denk: niet zo slim. Doe ik dat allemaal uit liefde voor hen. Omdat ik hoop dat ze opgroeien tot sociale personen die een bijdrage zullen leveren aan de maatschappij.

Zoals ik aangaf ben ik ook heel nieuwsgierig naar de antwoorden van andere moeders. Daarom tag ik bij deze Marguerita en Miriam om ook mee te doen aan deze challenge en zelf een rijtje te maken.